Ozempic personality: Όταν η απώλεια βάρους συνοδεύεται από… απώλεια χαράς

Ένα νέο φαινόμενο αρχίζει να απασχολεί γιατρούς και ασθενείς που χρησιμοποιούν φάρμακα τύπου Ozempic και άλλες θεραπείες GLP-1: μια μορφή συναισθηματικής «επιπέδωσης», που στα social media αποκαλείται πλέον «Ozempic personality».

Πρόκειται για μια κατάσταση όπου η χαρά φαίνεται να μειώνεται — όχι μόνο στο φαγητό, αλλά και σε καθημερινές δραστηριότητες όπως η μουσική, η άσκηση ή ακόμα και οι προσωπικές σχέσεις. Xρήστες του Ozempic περιγράφουν μια γενική αίσθηση, σαν να δυσκολεύονται να συνδεθούν με στιγμές που παλαιότερα τους ευχαριστούσαν.

Οι ειδικοί τονίζουν ότι το φαινόμενο δεν είναι ευρέως διαδεδομένο, ωστόσο εμφανίζεται με αρκετή συχνότητα ώστε να προκαλεί επιστημονικό ενδιαφέρον. Μέχρι στιγμής, οι περισσότερες ενδείξεις προέρχονται από εμπειρικές αναφορές και όχι από εκτεταμένες κλινικές μελέτες.

Τα φάρμακα GLP-1 —όπως το Ozempic και το Wegovy— έχουν σχεδιαστεί για τη ρύθμιση του σακχάρου και της όρεξης, επηρεάζοντας ορμόνες που σχετίζονται με τον κορεσμό. Ωστόσο, οι ερευνητές εξετάζουν πλέον και την επίδρασή τους στο σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου, το οποίο συνδέεται με τη ντοπαμίνη.

Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι τα φάρμακα αυτά μειώνουν τη δραστηριότητα σε περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ευχαρίστηση. Αυτό μπορεί να εξηγεί γιατί περιορίζεται η λεγόμενη «food noise» —η συνεχής επιθυμία για φαγητό— αλλά και γιατί, σε ορισμένες περιπτώσεις, μειώνεται η επιθυμία για άλλες απολαύσεις.

Την ίδια στιγμή, πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι τα GLP-1 μπορεί να έχουν και θετικές επιδράσεις στην ψυχική υγεία, όπως μείωση του κινδύνου επιδείνωσης της κατάθλιψης ή των εξαρτήσεων. Το τοπίο, ωστόσο, παραμένει σύνθετο και σε μεγάλο βαθμό αχαρτογράφητο.

Γιατροί αναφέρουν ότι σε αρκετές περιπτώσεις τα συμπτώματα υποχωρούν με μείωση της δόσης, ακόμη και μέσα σε λίγες εβδομάδες. Σε άλλες, απαιτείται διαφορετική διαχείριση, πάντα σε συνεννόηση με ειδικό.

Όπως σημειώνουν οι ειδικοί, το ζητούμενο είναι η «ισορροπία»: να περιορίζεται η υπερβολική επιθυμία για φαγητό χωρίς να επηρεάζεται η ικανότητα του ατόμου να απολαμβάνει τη ζωή.

Σε κάθε περίπτωση, οι ασθενείς που λαμβάνουν τέτοιου τύπου φάρμακα καλούνται να παρακολουθούν όχι μόνο τις σωματικές αλλά και τις συναισθηματικές αλλαγές, καθώς —όπως φαίνεται— η επίδραση των GLP-1 δεν σταματά στο σώμα, αλλά φτάνει μέχρι τον εγκέφαλο.

Πηγή: Washington Post