Το τίμημα του να είσαι μητέρα, καμιά φορά είναι το να σωπαίνεις σε όσα σε πνίγουν
Η Κάρμεν λατρεύει τον δεκάχρονο γιο της, τον Τέο, αλλά λέει πως αν μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω, δεν θα γινόταν ποτέ μητέρα.
«Η μητρότητα μου πήρε την υγεία, τον χρόνο, τα χρήματα, τη δύναμη και το σώμα μου», λέει. «Το τίμημα του να γίνεσαι μητέρα είναι πολύ υψηλό και το κόστος είναι για πάντα».
Επίσης, όπως λέει η Κάρεν, η οικογένειά της δεν γνωρίζει αυτές τις μύχιες σκέψεις της και το πώς νιώθει για την ζωή της σήμερα. Η Κάρμεν στην αρχή ήταν διστακτική με την πρόθεσή της να εκφράσει αυτό το συναίσθημα. Λίγα χρόνια πίσω είχε κάνει το λάθος να ομολογήσει αυτή τη σκέψη της σε ένα φόρουμ γονέων και ενώ κάποιοι έδειξαν κατανόηση, άλλοι αντέδρασαν πολύ άγρια απέναντί της, φτάνοντας στο σημείο να τη χαρακτηρίσουν ακόμα και τέρας.
Η ακραία πίεση και οι θυσίες που μπορεί να συνεπάγεται η μητρότητα δεν είναι κάτι που τίθεται στη δημόσια συζήτηση για πρώτη φορά. Είναι από τα μεγαλύτερα θέματα της φεμινιστικής ατζέντας, κυρίως για τις μονομερείς πιέσεις που ασκούνται στη γυναίκα. Εκείνη είναι που πρέπει να συνδυάσει ανέφικτα προγράμματα για να φροντίσει το παιδί, να κρατήσει το σπίτι, αλλά και να παραμείνει στην αγορά εργασίας όχι από επιλογή, αλλά συνήθως από καθαρή ανάγκη.
Για την Margaret O'Connor, σύμβουλο και ψυχοθεραπεύτρια από την Ιρλανδία, που ειδικεύεται στο να βοηθά ανθρώπους να αποφασίσουν αν πραγματικά επιθυμούν να γίνουν γονείς, μια γυναίκα ή και ένας άντρας δεν είναι «τέρατα», όταν δηλώνουν ότι μετανιώνουν που έγιναν γονείς. Όπως εξηγεί, «είναι απολύτως φυσιολογικό οι άνθρωποι που βιώνουν τη γονεϊκότητα, να βιώνουν και τη μεταμέλεια. Μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για έναν τεράστιο και εξαιρετικά απαιτητικό ρόλο που μεγεθύνεται όταν τον βιώνεις μόνη ή μόνος σου».
Η ίδια προσθέτει ότι «για κάποιες γυναίκες, αυτά τα συναισθήματα [μετάνοιας] μαλακώνουν ή αλλάζουν σημαντικά με υποστήριξη, ξεκούραση, χρόνο και αλλαγή των συνθηκών. Αλλά για άλλες, κάποια στοιχεία αυτού του συναισθήματος μπορεί να παραμείνουν ανεξάρτητα από όλα αυτά, και είναι σημαντικό να επιτρέπουμε χώρο για αυτή την ειλικρίνεια χωρίς ντροπή».
Η μητέρα, όπως εξηγεί, πρέπει να είναι και φαίνεται ό,τι πιο κοντά σε «αγία», που υπομένει με αυτοθυσία τα πάντα, χωρίς να διαμαρτύρεται και χωρίς να διεκδικεί. Και φυσικά, πουθενά, σε καμία νομοθεσία, γραπτή ή άρρητη δεν υπαγορεύεται κάτι τέτοιο. Εν τούτοις για τις γυναίκες παραμένει προβληματικό το να μην πετάνε από χαρά ως μητέρες, επειδή έτσι υπαγορεύεται από τις πατριαρχικές κοινωνίες, πόσω μάλλον το να εκφράζουν τη δυσφορία ή ακόμα και την αγανάκτησή τους για ένα σύστημα που τις θέλει μητέρες, αλλά κυρίως τις θέλει πολυεργαλεία εντός και εκτός οικογένειας...
Ο Ομότιμος Καθηγητής Κυτταρικής Βιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ σε μια συζήτηση για την επιστήμη, τη διαίσθηση και τα όρια της ανθρώπινης γνώσης
Η μετατόπιση του Διεθνούς Συμβουλίου Νοσηλευτών αποτυπώνει μία πιο ολιστική προσέγγιση με έμφαση στην ποιότητα της φροντίδας αλλά κυρίως στην προστασία του ίδιου του νοσηλευτικού προσωπικού
Πώς μια χρόνια νόσος, με έντονο κοινωνικό φορτίο, αντιμετωπίζεται πλέον μέσα από οργανωμένες δράσεις πρόληψης και έγκαιρης παρέμβασης που υλοποιεί το Υπουργείο Υγείας
Μια οργανωμένη εθνική πολιτική πρόληψης μετασχηματίζει το μοντέλο δημόσιας υγείας, εντοπίζοντας έγκαιρα χρόνια νοσήματα και προστατεύοντας εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες
Ο διεθνώς αναγνωρισμένος Έλληνας ακαδημαϊκός και ερευνητής έχει συνδέσει το όνομά του με την έρευνα γύρω από τη διαχείριση συμπτωμάτων στον καρκίνο και την ποιότητα ζωής των ασθενών.
17°
