Κι όμως, οι γυναίκες ροχαλίζουν λιγότερο από τους άνδρες - εκτός από δύο συγκεκριμένες περιόδους

Ακούγεται σαν ένα από εκείνα τα σεξιστικά στερεότυπα που κάποτε λεγόντουσαν στις «καθωσπρέπει» δεσποινίδες στα σχολεία καλών τρόπων. Ωστόσο, ίσως προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι γυναίκες πράγματι – σε γενικές γραμμές – ροχαλίζουν λιγότερο από τους άνδρες.

Ο Ράιαν Τσιν Ταου Τσεόνγκ, σύμβουλος ωτορινολαρυγγολόγος και χειρουργός ύπνου στα νοσοκομεία του University College London, αναφέρει ότι οι άνδρες έχουν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες από τις γυναίκες να ροχαλίζουν.

«Όμως αυτό το χάσμα μειώνεται σε δύο συγκεκριμένες περιόδους στη ζωή των γυναικών», λέει. «Η πρώτη είναι μετά την εμμηνόπαυση, συνήθως μεταξύ 45 και 55 ετών. Η δεύτερη είναι η εγκυμοσύνη, ιδιαίτερα στο τρίτο τρίμηνο».

Το ροχαλητό εμφανίζεται όταν η ροή του αέρα μπλοκάρεται εν μέρει στον ανώτερο αεραγωγό, προκαλώντας δονήσεις στο πίσω μέρος της μύτης, στη μαλακή υπερώα, στον λαιμό, στη γλώσσα ή στην επιγλωττίδα (το «καπάκι» πάνω από την τραχεία).

Αυτό συμβαίνει επειδή οι μύες των αεραγωγών χαλαρώνουν όταν κοιμόμαστε και «τραβιούνται» προς τα κάτω από τη βαρύτητα όταν ξαπλώνουμε.

Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν την πιθανότητα να ροχαλίζουμε.

Το αλκοόλ χαλαρώνει ακόμη περισσότερο τους μύες. Το αυξημένο σωματικό βάρος ασκεί πίεση στον λαιμό. Αλλεργίες, ρινικοί πολύποδες, σκολίωση του ρινικού διαφράγματος ή ακόμη και ένα απλό, βαρύ κρυολόγημα μπορούν επίσης να μπλοκάρουν τους αεραγωγούς.

Μια αλλαγή στα πρότυπα ροχαλητού δεν πρέπει να αγνοείται – μπορεί να αποτελεί σύμπτωμα ενός ιατρικού προβλήματος.

Οι γυναικείες ορμόνες, όπως τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη, φαίνεται να διατηρούν τους μύες των αεραγωγών σε καλύτερη τονικότητα, λέει ο Τσεόνγκ.

«Γι’ αυτό οι γυναίκες τείνουν να “πλησιάζουν” τους άνδρες σε αυτό το θέμα όταν τα επίπεδα των ορμονών αλλάζουν κατά την εμμηνόπαυση και την εγκυμοσύνη».

Η αύξηση βάρους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης επιδεινώνει επίσης το πρόβλημα.

Ενδιαφέρον είναι ότι, όπως λέει, όταν οι γυναίκες ροχαλίζουν είναι λιγότερο πιθανό να το αναφέρουν, «επειδή υπάρχει μεγαλύτερο κοινωνικό στίγμα γύρω από αυτό».

Ο Τσεόνγκ τονίζει ότι μια αλλαγή στον τρόπο ή τη συχνότητα του ροχαλητού δεν πρέπει να αγνοείται, καθώς μπορεί να αποτελεί σύμπτωμα ιατρικού προβλήματος.

«Μπορεί να αποτελεί ένδειξη υπνικής άπνοιας – μιας σοβαρής κατάστασης κατά την οποία η αναπνοή σταματά επανειλημμένα κατά τη διάρκεια της νύχτας».

Ανεξάρτητα από το φύλο, ο Τσεόνγκ σημειώνει ότι αν το ροχαλητό είναι τόσο δυνατό ώστε να διαταράσσει συστηματικά τον ύπνο του συντρόφου σας, αξίζει να επισκεφθείτε έναν γιατρό.

Πηγή: Guardian