Health & Fitness

Το λίπος στην κοιλιά μπορεί να είναι ωφέλιμο, αποκαλύπτει νέα μελέτη

Έρευνα δείχνει ότι ορισμένοι τύποι λίπους παίζουν ζωτικό ρόλο στην καταπολέμηση λοιμώξεων και φλεγμονών

Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Νέα μελέτη στη Σουηδία δείχνει ότι ορισμένοι τύποι κοιλιακού λίπους ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό και βοηθούν στην καταπολέμηση λοιμώξεων

Το λίπος δεν είναι πάντα επιβλαβές και λίγα παραπανίσια κιλά γύρω από την κοιλιά μπορεί να παίζουν σημαντικό ρόλο στην καταπολέμηση λοιμώξεων και φλεγμονών, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Το υπερβολικό λίπος γύρω από την κοιλιά και τα εσωτερικά όργανα —το λεγόμενο σπλαχνικό λίπος— θεωρείται εδώ και χρόνια επικίνδυνο, καθώς συνδέεται με διαβήτη τύπου 2, καρδιοπάθειες, ορισμένους καρκίνους, εγκεφαλικό και υπέρταση.

Ωστόσο, ερευνητές από το Ινστιτούτο Καρολίνσκα στη Σουηδία υποστηρίζουν ότι «το κοιλιακό λίπος δεν είναι ενιαίο» και ότι ορισμένοι τύποι του μπορεί να έχουν ωφέλιμες λειτουργίες.

Ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Τζιαγουέι Ζονγκ, δήλωσε: «Ο λιπώδης ιστός δεν αποθηκεύει απλώς ενέργεια – λειτουργεί και ως ενεργό όργανο, στέλνοντας σήματα που επηρεάζουν ολόκληρο το σώμα. Μια συχνή παρανόηση είναι ότι το κοιλιακό λίπος είναι ομοιογενές, ενώ στην πραγματικότητα αποτελείται από διαφορετικές “δεξαμενές”».

Για τη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cell Metabolism, οι ερευνητές πήραν δείγματα από πέντε διαφορετικούς τύπους κοιλιακού λίπους σε οκτώ άτομα με σοβαρή παχυσαρκία. Το λίπος συλλέχθηκε από το υποδόριο στρώμα, την περιοχή γύρω από το στομάχι και κοντά στο έντερο.

Τα αποτελέσματα έδειξαν σαφείς διαφορές ανάμεσα στους τύπους λίπους. Εντυπωσιακό ήταν το επιπλοϊκό λίπος κατά μήκος του παχέος εντέρου, το οποίο περιείχε ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό φλεγμονωδών λιποκυττάρων και ανοσοκυττάρων.

Πειράματα στο εργαστήριο έδειξαν ότι βακτηριακά σήματα μπορούν να ωθήσουν τα λιποκύτταρα να παράγουν πρωτεΐνες που ενεργοποιούν ανοσοκύτταρα, βοηθώντας στην αντιμετώπιση λοιμώξεων.

Οι ερευνητές σημείωσαν ότι το λίπος κοντά στο έντερο φαίνεται να έχει μοναδική λειτουργία, πιθανώς ως προσαρμογή στο μικροβίωμα του εντέρου — το οικοσύστημα μικροοργανισμών που ζουν στο πεπτικό σύστημα.

Επειδή η μελέτη έγινε σε άτομα με παχυσαρκία, δεν είναι σαφές αν τα ευρήματα ισχύουν και για άτομα φυσιολογικού βάρους.

Η Γιούτα Γιάλκανεν, συν-επικεφαλής της μελέτης, δήλωσε: «Το επόμενο βήμα είναι να κατανοήσουμε τον ρόλο του λίπους γύρω από το παχύ έντερο σε φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, όπως η νόσος του Κρον και η ελκώδης κολίτιδα. Τώρα που γνωρίζουμε ότι περιέχει τόσο λιποκύτταρα όσο και ανοσοκύτταρα, θέλουμε να διερευνήσουμε πώς η αλληλεπίδρασή τους επηρεάζει τη δραστηριότητα της νόσου.

»Στόχος μας είναι να δούμε αν αυτός ο λιπώδης ιστός συμβάλλει στην ενίσχυση ή διατήρηση της φλεγμονής μέσω σημάτων που επηρεάζουν τα ανοσοκύτταρα τοπικά».

Προηγούμενες μελέτες έχουν επίσης δείξει ότι το λίπος δεν είναι πάντα επιβλαβές. Μια δανέζικη έρευνα σε περισσότερους από 85.000 ενήλικες έδειξε ότι το ελαφρώς αυξημένο βάρος ίσως δεν μειώνει το προσδόκιμο ζωής, ενώ η πολύ χαμηλή σωματική μάζα μπορεί να είναι πιο επικίνδυνη.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι άτομα με Δείκτη Μάζας Σώματος κάτω από 18,5 είχαν σχεδόν τριπλάσιο κίνδυνο πρόωρου θανάτου σε σύγκριση με εκείνους που βρίσκονταν στο ανώτερο όριο του «φυσιολογικού» βάρους.

(Με πληροφορίες Independent)