Health & Fitness

I’m Positive 2022: Μία συζήτηση για την αποδοχή και την αγάπη στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Άνθρωποι με αληθινές ιστορίες μιλούν ενάντια στο στίγμα και την προκατάληψη

A.V. Team
9’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
UPD

I’m Positive 2022- «Η αγάπη κάνει την οικογένεια», στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση. Ολόκληρη η συζήτηση ψηφιακά στο Οnassis Channel στο YouTube

«Η αγάπη κάνει την οικογένεια»: Για πέμπτη χρονιά στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, άνθρωποι με αληθινές ιστορίες μιλούν για την αποδοχή ενάντια στο στίγμα και στην προκατάληψη. Την Πέμπτη 13 Οκτωβρίου η καθιερωμένη ανοιχτή συζήτηση «I'm Positive 2022» στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης έριξε φως στη σημασία της αγάπης και της αποδοχής που καλλιεργείται στον πυρήνα της οικογένειας για να διοχετευτεί στην κοινωνία. Η συζήτηση πραγματοποιείται με τη σφραγίδα του Συλλόγου Οροθετικών Ελλάδος «Θετική Φωνή». Συντονίζουν η Λυδία Παπαϊωάννου και ο Φώτης Σεργουλόπουλος.

Tην Τετάρτη 30 Νοεμβρίου στις 21:00, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα AIDS, oλόκληρη η συζήτηση του Ι'm Positive 2022 κάνει ψηφιακή πρεμιέρα στο Οnassis Channel στο YouTube, για να ακουστεί μέσα σε κάθε σπίτι και σε κάθε οικογένεια με φετινούς πρωταγωνιστές στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης την αποδοχή και την αγάπη. Aληθινές ιστορίες συμπερίληψης, συγκίνηση, γέλια και λυτρωτικά συναισθήματα θα κατακλύσουν τις οθόνες μας, σε μια συζήτηση για την αποδοχή όπου «η αγάπη κάνει την οικογένεια». (Δείτε την πρεμιέρα εδώ)

«Η ασθένεια είναι φυσικό κακό και όχι ηθικό» είχε δηλώσει η νοσηλεύτρια Μαρία Γκίκα στο «I'm positive» του 2021, αποτυπώνοντας σε μια φράση τη δαιμονοποίηση της σεξουαλικότητας, αλλά και την ενοχή που δυστυχώς είναι συχνά συνδεδεμένη με τη διάγνωση HIV.

Στη φετινή συζήτηση άτομα, οροθετικά και μη, ανεβαίνουν στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης, αφηγούνται τις προσωπικές ιστορίες τους και φωτίζουν τις διαφορετικές όψεις του HIV, αναδεικνύοντας πως η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζουν πλέον τα άτομα τα οποία ζουν με τον ιό είναι οι διακρίσεις και η άγνοια της κοινωνίας.

Πιο ανοιχτό από ποτέ, το φετινό «I'm positive» αγκαλιάζει κάθε θετική φωνή που επιλέγει να μοιραστεί αληθινές ιστορίες συμπερίληψης. H Mαρία με τη μητέρα της μιλούν για τη διαδικασία αποδοχής μέσα στο πλαίσιο της οικογένειας. Ο Γιώργος με την Ειρήνη, που μεγάλωσαν σε κλειστά και ομοφοβικά περιβάλλοντα, φωτίζουν τη δύναμη της φιλίας που μπορεί να νικήσει το στίγμα και την προκατάληψη, αποδεικνύοντας ότι την οικογένεια που θέλουμε να έχουμε δίπλα μας την επιλέγουμε.

Η Αμαλία και η Δήμητρα, μητέρες τρανς εφήβων, βάζουν τα παιδιά τους πάνω από τον εαυτό τους και συζητούν ανοιχτά για τη δύναμη και την υπομονή που απαιτεί μια τέτοια αλλαγή, αλλά και για τη σημασία της ενημέρωσης των γονέων πάνω σε ζητήματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Ο Διονύσης, ένα τρανς αγόρι, μαζί με τον πατέρα του αγκαλιάζουν τις επιλογές των ατόμων και αναδεικνύουν τη σημασία της στήριξης από την οικογένεια.

Η είσοδος του κοινού στη συζήτηση είναι ελεύθερη και θα πραγματοποιηθεί με δελτία εισόδου. Θα υπάρχει παράλληλη διερμηνεία στην ελληνική νοηματική γλώσσα.

Μια ανοιχτή συζήτηση για τη σημασία της αγάπης και της αποδοχής στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση © Μαργαρίτα Νικητάκη

I’m Positive 2022: Μία συζήτηση για την αποδοχή και την αγάπη στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση - Ανακαλύψτε τις ιστορίες των πρωταγωνιστών

Ο Διονύσης και ο πατέρας του
«Πολλά άτομα που κάνουν φυλομετάβαση βρίσκονται στον δρόμο. Εγώ επέλεξα να είμαι δίπλα στον γιο μου». O Διονύσης Λεβεντάκης είναι ένα τρανς αγόρι που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Δέχτηκε πολλή αγάπη και στήριξη από τον πατέρα του, τον Μάριο, γεγονός που του έδωσε δύναμη να αποδεχτεί την ταυτότητά του. Γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι η εξαίρεση στον κανόνα, καθώς τα τρανς άτομα, στην πλειονότητά τους, δεν λαμβάνουν τη στήριξη των οικογενειών τους.

Ο Γιώργος και η Ειρήνη
«Είναι σημαντικό να πάρεις τον εαυτό σου από το χέρι. Είναι σημαντικό να σου κρατάνε το χέρι αυτοί που σε αγαπάνε». Ο Γιώργος Ανδρουλάκης μεγάλωσε στην Ιεράπετρα της Κρήτης, σε ένα κλειστό και ομοφοβικό περιβάλλον. Διαγνώστηκε με HIV το 2010 και λίγες μέρες αργότερα επέλεξε να το μοιραστεί με τον περίγυρό του. Πίστεψε ότι θα ξεσπάσει πόλεμος, όμως υπήρξαν άνθρωποι που τον πλησίασαν και τον αγκάλιασαν. Ανάμεσά τους και η αγαπημένη φίλη του, η Ειρήνη.

Η Μαρία και η μαμά της
Η Μαρία (Cyber) Κατσικαδάκου είναι ΛΟΑΤΚΙ ακτιβίστρια, ιδρύτρια και διοργανώτρια του Outview Festival. Ήταν από τα πρώτα άτομα στην Ελλάδα που μίλησε δημόσια για την ταυτότητά της, δηλώνοντας ανοιχτά ότι είναι λεσβία. Ήθελε να το μάθουν όλοι. Μαζί με τη μαμά της, την Ουρανία, έρχονται να μιλήσουν για τη σημασία της αποδοχής μέσα στον κύκλο της οικογένειας, την οποία θεωρούν αυτονόητη. Συμφωνούν ότι είναι βασικό να σε αγκαλιάζουν οι δικοί σου άνθρωποι, ενώ προτρέπουν τους γονείς να αγαπούν άνευ όρων τα παιδιά τους και να στηρίζουν κάθε απόφασή τους. Γιατί τελικά το «τι θα πει ο κόσμος» δεν έχει καμία σημασία μπροστά στην ευτυχία ενός παιδιού που ονειρεύεται τη ζωή του.

Η Αμαλία και η Δήμητρα
Η Αμαλία Κουτσούκου και η Δήμητρα Παπαϊωάννου είναι μητέρες δύο τρανς εφήβων, καθηγήτριες αγγλικής φιλολογίας και μέλη της ομάδας υποστήριξης και ενδυνάμωσης γονέων με ΛΟΑΤΚΙ παιδιά, Proud Parents Greece (Υπερήφανοι Γονείς). Ενώνουν τις φωνές τους για να αναδείξουν την εμπειρία ενός γονέα απέναντι σε έναν έφηβο που διεκδικεί την ταυτότητά του. Μια διαδικασία που μπορεί στην αρχή να μην είναι εύκολη, στο τέλος όμως τροφοδοτείται με πολλή υπομονή και αγάπη γιατί, όπως τονίζει η Αμαλία, «είναι τα παιδιά μας» και αυτό αρκεί. Έχοντας ήδη ακούσει εκατοντάδες άλλες ιστορίες Υπερήφανων Γονέων, οι δύο μητέρες τονίζουν τη σημασία της ενημέρωσης και της εκπαίδευσης κάθε γονέα πάνω σε θέματα της LGBTQIA+ κοινότητας, ώστε να μπορούν να σταθούν δίπλα στο queer παιδί που αναζητά την υποστήριξη ενός ενήλικα.