Σε κείμενό του ο καθηγητής στο LSE Ηλίας Μόσιαλος αναλύει τα νεότερα δεδομένα για τη μετάλλαξη Όμικρον.
Σε μια νέα μελέτη από ερευνητές της Νότιας Αφρικής οι οποίοι στέκονται στη σχέση της νόσησης από την μετάλλαξη Όμικρον και της Δέλτα, την ώρα που τα συμπτώματα που εμφανίζουν οι εμβολιασμένοι είναι σαφώς ηπιότερα, αναφέρεται ο Ηλίας Μόσιαλος.
«Μια ομάδα ερευνητών από την Νότια Αφρική που ασχολείται με τον κορωνοϊό, διερεύνησε εάν η δυνατότητα εξουδετέρωσης που έχουμε εάν κολλήσουμε την παραλλαγή όμικρον ενισχύει την δυνατότητα εξουδετέρωσης έναντι της παραλλαγής δέλτα (https://secureservercdn.net/50.62.198.70/1mx.c5c.myftpupload.com/wp-content/uploads/2021/12/MEDRXIV-2021-268439v1-Sigal.pdf).
Στη μελέτη συμμετείχαν εμβολιασμένοι και μη εμβολιασμένοι που είχαν μολυνθεί με τον ιό στο κύμα της όμικρον στη Ν. Αφρική και έχοντας πιστοποιήσει μοριακά πως μολύνθηκαν με την όμικρον και όχι την δέλτα.
Απομόνωσαν λοιπόν πλάσμα αίματος από 15 συμμετέχοντες, όπου οι 11 από αυτούς εισήχθησαν στο νοσοκομείο λόγω συμπτωμάτων Covid-19, αλλά κανένας δεν χρειάστηκε παροχή οξυγόνου. Η δειγματοληψία των συμμετεχόντων έγινε αμέσως μετά την έναρξη των συμπτωμάτων, και περίπου 2 εβδομάδες αργότερα. Δύο από τους 15 δεν ανέπτυξαν εξουδετερωτικά αντισώματα και αποκλείστηκαν από την ανάλυση. Από τους άλλους 13 συμμετέχοντες, οι 7 ήταν εμβολιασμένοι (3 με δύο δόσεις Pfizer και 4 με Johnson και Johnson).
Η δυνατότητα εξουδετέρωσης της παραλλαγής όμικρον ήταν αναμενόμενη καθώς αυτή είναι η παραλλαγή του ιού με την οποία μολύνθηκαν αυτά τα άτομα. Οι μετρήσεις έδειξαν αυξανόμενη απόκριση αντισωμάτων (14 φορές) στην παραλλαγή στο διάστημα της ανάλυσης. Ωστόσο, τα ίδια άτομα - ειδικά όσοι εμβολιάστηκαν - επίσης ανέπτυξαν ενισχυμένη δυνατότητα εξουδετέρωσης έναντι της παραλλαγής δέλτα (η οποία δυνατότητα εξουδετέρωσης επίσης στο διάστημα των 2 εβδομάδων αυξήθηκε 4,4 φορές).
Δηλαδή, φαίνεται πως η λοίμωξη στα άτομα που έχουν μολυνθεί με την όμικρον μπορεί να οδηγήσει σε προστασία επαναμόλυνσης από την δέλτα.
Αυτά είναι προφανώς καλά νέα, αλλά πρέπει να επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερο δείγμα εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων και θα ήταν ακόμα πιο ενδιαφέρον να δούμε εάν αυτό ισχύει στους μεγαλύτερους σε ηλικία, αλλά και στους ασυμπτωματικούς φορείς της όμικρον.
Εάν αυτή η μελέτη αντικατοπτρίζει την εικόνα που θα αντιμετωπίσουμε, τότε θα μειώσει τα ποσοστά επαναλοίμωξης από την δέλτα.
Tα αναδυόμενα επιδημιολογικά δεδομένα -επί του παρόντος- υποδεικνύουν πως η όμικρον οδηγεί σε ηπιότερη συμπτωματολογία στους εμβολιασμένους.
Αυτά μαζί δείχνουν πως ίσως η λοίμωξη με την όμικρον να έχει θετικές επιπτώσεις όσον αφορά την πιθανότητα σοβαρής νόσησης εάν κάποιος κολλήσει μετέπειτα τη δέλτα που συνεχίζει να κυκλοφορεί, και τελικά να επιφέρει μικρότερο βάρος από το αναμενόμενο στο σύστημα υγείας».
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
