«Κουβαλάω ένα κομμάτι κάποιου άλλου ανθρώπου μέσα μου που όμως νιώθω πιο δικό μου από τα δικά μου όργανα.»
Η Κατερίνα, η Λένα και ο Αλέξανδρος μιλούν για το «δώρο» του δότη που τους έδωσε ζωή μέσα απο το θάνατο
Πώς είναι να ζεις χάρη σε έναν δότη; Ή να είσαι ασθενής σε ανάγκη που επιβιώνει χάρη στην ελπίδα να βρεθεί διαθέσιμο όργανο; Και τι γίνεται αν βρεθεί το μόσχευμα αλλά κριθεί ακατάλληλο λίγο πριν την επέμβαση;
Με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα Δωρεάς Οργάνων, τρεις νέοι άνθρωποι, η Κατερίνα Τσάντου, η Λένα Πολυχρόνη και ο Αλέξανδρος Τζανακάκης, που ζουν χάρη στη μεταμόσχευση, μιλούν στην ATHENS VOICE για το ταμπού της δωρεάς οργάνων στη χώρα μας. Μας περιγράφουν πώς είναι η ζωή τους μετά από αυτό το «περίεργο δώρο» από τον δότη τους, που τους προσφέρει κάτι που μια ζωή πάσχιζαν να έχουν, την ανάσα τους!
«Κουβαλάω ένα κομμάτι κάποιου άλλου ανθρώπου μέσα μου που όμως νιώθω πιο δικό μου από τα δικά μου όργανα.»
«Η ζωή πριν τη μεταμόσχευση είναι μία πρωτόγνωρη εμπειρία. Για την ακρίβεια, δεν είναι ζωή. Απλώς, υπάρχεις.»
Mε τον αδερφό του και δότη του Χρήστο είναι οι μοναδικοί στην Ελλάδα, δότης και λήπτης νεφρικού μοσχεύματος, που τρέχουν μαζί στα 5χλμ. του Μαραθωνίου Αθήνας και Θεσσαλονίκης.
Από αχνιστές πίτσες και λαχταριστά γλυκά μέχρι νέα στέκια που θα κάνουν χαμό
Από τους ιστορικούς λουκουμάδες Αιγαίον μέχρι τις λαχταριστές μακαρονάδες του Πάνου Ιωαννίδη, όλα όσα μας έκαναν εντύπωση
14 άρθρα για σχολεία, σπουδές, ξένες γλώσσες, νέες γνώσεις, σύγχρονες δεξιότητες και διαφορετικούς δρόμους προσωπικής και επαγγελματικής εξέλιξης
Από τα 100 χρόνια της Έκθεσης και τις νέες υποδομές μέχρι την Ιαπωνία, την εξωστρέφεια των επιχειρήσεων και τον τουρισμό όλο τον χρόνο
28 ημέρες από το Τσερνιβτσί μέχρι το Κίεβο: η καθημερινότητα του πολέμου, οι άγρυπνες νύχτες και οι άνθρωποι που επιμένουν να συνεχίζουν
Από αυθεντική μπουγάτσα μέχρι λαχταριστά μεζεδοπωλεία