Ο δρ Αναστάσιος Ξιάρχος αναλύει πώς σχετίζεται η αιμορροϊδοπάθεια με την εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων και τι αναφέρουν οι τελευταίες μελέτες
Οι άνθρωποι που πάσχουν από αιμορροϊδοπάθεια έχουν αυξημένες πιθανότητες να παρουσιάσουν καρδιαγγειακά προβλήματα, σε σχέση με εκείνους που δεν έχουν προβλήματα με τις αιμορροΐδες τους. Παρότι δεν έχει βρεθεί ακόμα ο λόγος εξαιτίας του οποίου συμβαίνει αυτό, οι ειδικοί έχουν αρκετές θεωρίες που θα μπορούσαν να εξηγήσουν τη σχέση, αφού και οι δύο παθήσεις έχουν κοινούς παράγοντες κινδύνου. Προς το παρόν, η έρευνα είναι στα σπάργανα και απαιτούνται περαιτέρω προσπάθειες τόσο για την επιβεβαίωση του συσχετισμού όσο και για την ανάδειξη των λόγων.
«Δύο αναλύσεις ερευνητών από την Ταϊβάν έδειξαν ότι όσοι έχουν προβλήματα με τις αιμορροΐδες τους, είναι πιθανότερο να εμφανίσουν στεφανιαία νόσο και περιφερειακή αποφρακτική αρτηριοπάθεια», σημειώνει ο δρ Αναστάσιος Ξιάρχος, ιδρυτικό μέλος και πρώτος Πρόεδρος της Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρείας Ορθοπρωκτικής Χειρουργικής, Ερευνητής & Διδάσκων στο εργαστήριο Βιοπληροφορικής & ανθρώπινης ηλεκτροφυσιολογίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο.
Στην πρώτη αναδρομική μελέτη χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από μια βάση δεδομένων ασφάλισης υγείας. Εντοπίστηκαν 33.034 ασθενείς με αιμορροΐδες και 132.136 άτομα που αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης που έφτασε τα 12 χρόνια, η συχνότητα εμφάνισης στεφανιαίας νόσου ήταν 1,27 φορές υψηλότερη από ό,τι στους ανθρώπους χωρίς αιμορροϊδοπάθεια. Επιπλέον, οι αιμορροϊδοπαθείς που έπασχαν και από συγκεκριμένες ασθένειες που είχαν οριστεί εξ αρχής από τους ερευνητές (π.χ. δυσλιπιδαιμία, υπέρταση, διαβήτης, παχυσαρκία, κ.ά.) είχαν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου (ακολουθούμενους από εκείνους με οποιαδήποτε άλλη συννοσηρότητα), σε σύγκριση με τους μη αιμορροϊδοπαθείς ασθενείς χωρίς άλλα προβλήματα υγείας.
Όπως διευκρινίζει ο δρ Ξιάρχος, Δ/ντής Χειρουργικής Κλινικής Ομίλου Ιατρικό, Ιατρικό Περιστερίου, υπάρχουν αρκετές, προς το παρόν, υποθέσεις σχετικά με τον λόγο που υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης στεφανιαίας νόσου στα άτομα με αιμορροϊδοπάθεια. Ενδεχομένως αυτό να οφείλεται στο ότι τα άτομα που ακολουθούσαν μια υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά διατροφή διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν προβλήματα με τις αιμορροΐδες λόγω της αυξημένης ενδοκοιλιακής πίεσης που οφείλεται στην έντονη σύσπαση του εντέρου. Επίσης, όσοι έχουν πλεονάζον βάρος ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου, λόγω της αυξημένης πίεσης που δέχονται οι μυς του ορθού. Άλλη μια αιτία είναι ότι η καθιστική ζωή συμβάλλει στην ανάπτυξη αιμορροΐδων, λόγω της στάσης αίματος στη λεκάνη. Όλοι αυτοί οι παράγοντες σχετίζονται με την αθηροσκληρωτική διαδικασία, συμβάλλοντας έτσι στην ανάπτυξη της στεφανιαίας νόσου.
Από τη δεύτερη ανάλυση που δημοσιεύθηκε λίγους μήνες αργότερα από την πρώτη φάνηκε ότι οι πάσχοντες από αιμορροΐδες έχουν 25% υψηλότερο κίνδυνο να εμφανίσουν περιφερειακή αποφρακτική αρτηριοπάθεια. Στο τέλος της 12ετούς περιόδου παρακολούθησης, η αθροιστική επίπτωσή της ήταν σημαντικά υψηλότερη στα άτομα με αιμορροϊδοπάθεια από ό,τι στη δεύτερη ομάδα, που εντάχθηκαν άτομα χωρίς την πάθηση. Μάλιστα, οι ηλικιωμένοι ήταν πιο επιρρεπείς, γεγονός που υποδηλώνει ότι μπορεί να υπάρχει συσχετισμός με τις υποκείμενες συννοσηρότητες.
Η αιτία ίσως θα πρέπει να αναζητηθεί τόσο στον ρόλο της φλεγμονής, που έχει καθιερωθεί ως ένας σημαντικός λόγος οξέων αθηροσκληρωτικών συμβαμάτων, όσο και στο γεγονός ότι ασθενείς με αιμορροΐδες τείνουν να ακολουθούν καθιστικό τρόπο ζωής και να είναι παχύσαρκοι, παράγοντες που συνδέονται στενά με την ανάπτυξη περιφερειακής αποφρακτικής αρτηριοπάθειας.
«Κλειδί λοιπόν αποφυγής όλων αυτών είναι η υιοθέτηση ενός πιο δραστήριου και υγιεινού τρόπου ζωής. Η άσκηση και η σωστή διατροφή είναι δυο απλοί τρόποι διατήρησης της εύρυθμης λειτουργίας του οργανισμού και προστασίας από την εμφάνιση αιμορροΐδων. Εάν αυτά αποτύχουν, υπάρχουν συντηρητικές και χειρουργικές θεραπείες, με πιο σύγχρονη την καθοδηγούμενη με υπέρηχο απολίνωση των αιμορροϊδικών αρτηριών που απαλλάσσει οριστικά από την αιμορροϊδοπάθεια σε ελάχιστα λεπτά», καταλήγει ο δρ Αναστάσιος Ξιάρχος.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
