Καναδοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι δοκίμασαν με επιτυχία σε γέρικα ποντίκια με συμπτώματα άνοιας ένα πειραματικό φάρμακο που βελτιώνει τη μνήμη και ξανανιώνει τον εγκέφαλο.
Οι κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους αναμένεται να αρχίσουν μέσα στην επόμενη διετία, με στόχο -αν όλα πάνε εξίσου καλά όπως με τα πειραματόζωα- την ανάπτυξη ενός χαπιού που θα βοηθά τους ανθρώπους με Αλτσχάιμερ, με άλλες μορφές άνοιας ή απλώς με έκπτωση γνωστικών λειτουργιών λόγω της ηλικίας.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ετιέν Σιμπίλ του Κέντρου Εθισμού και Ψυχικής Υγείας του Τορόντο, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση σε επιστημονικό συνέδριο στην Ουάσιγκτον (δεν υπάρχει ακόμη επιστημονική δημοσίευση), σύμφωνα με το BBC και τη «Γκάρντιαν», ανέφεραν ότι ένα τέτοιο χάπι θα μπορούσαν να το παίρνουν καθημερινά οι άνθρωποι άνω των 55 έως 60 ετών για να ενισχύουν τα εγκεφαλικά κύτταρά τους.
Τα τεστ στο εργαστήριο έδειξαν ότι τα γέρικα τρωκτικά που πήραν το φάρμακο είχαν πολύ καλύτερη μνήμη μέσα σε μισή μόνο ώρα από τη λήψη του και τα κατάφερναν σχεδόν τόσο καλά όσο τα νεαρά ποντίκια. Μετά από θεραπεία δύο μηνών, τα εγκεφαλικά κύτταρα τους, που προηγουμένως είχαν μειωθεί, πολλαπλασιάσθηκαν και πάλι.
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι το χάπι (ένα παράγωγο της βενζοδιαζεπίνης που δρα στους υποδοχείς του νευροδιαβιβαστή GABA στον εγκέφαλο) θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί επίσης σε ασθενείς με κατάθλιψη, σχιζοφρένεια ή άλλες ψυχικές διαταραχές, οι οποίοι επίσης εμφανίζουν έκπτωση γνωστικών λειτουργιών και μνήμης.
Τα πειράματα έδειξαν ότι η εν λόγω ουσία δεν «δουλεύει» στον εγκέφαλο των υγιών νεαρών ζώων, συνεπώς δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την περαιτέρω βελτίωση των γνωστικών και μνημονικών ικανοτήτων, αλλά μόνο για την αποκατάστασή τους.
Στο ίδιο επιστημονικό συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης (AAAS), που μεταξύ άλλων εκδίδει το κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό «Science», μια ομάδα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια-Μπέρκλεϊ παρουσίασε δική της έρευνα, σύμφωνα με την οποία η έκπτωση της μνήμης μπορεί να οφείλεται και σε τοξικά μόρια που διαπερνούν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και διεισδύουν στον εγκέφαλο.
Η μελέτη με μαγνητικές τομογραφίες έδειξε ότι αυτός ο φραγμός γίνεται ολοένα πιο διαπερατός όσο γερνάει κανείς. Έτσι, ενώ το 30% έως 40% των σαραντάρηδων εμφανίζει κάποιες διαρροές στο «σύνορο» που προστατεύει τον εγκέφαλο τους, το ποσοστό είναι αυξημένο στο 60% στους εξηντάρηδες. Επίσης η απεικόνιση του εγκεφάλου αποκάλυψε ότι στα σημεία της «διαρροής» ο εγκέφαλος εμφανίζει φλεγμονή.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ντανιέλα Κάουφερ, που έκαναν σχετικά πειράματα σε ποντίκια, ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν μια χημική ουσία που σταματά τη ζημιά στον προστατευτικό φραγμό του εγκεφάλου, ώστε να μην εμφανίζει πια φλεγμονή. Η ουσία φαίνεται να αντιστρέφει τα σημάδια της γήρανσης στον εγκέφαλο των ζώων.
Όμως το πρόβλημα είναι -κάτι που αφορά και τις δύο επιστημονικές ανακοινώσεις- ότι μέχρι σήμερα έχει συμβεί πολύ συχνά οι κατά καιρούς ενθαρρυντικές ανακαλύψεις σε ποντίκια να μην έχουν ισχύ και στους ανθρώπους, όταν αργότερα γίνονται κλινικές δοκιμές. Γ' αυτό, παρά την αισιοδοξία, κανείς καλά θα κάνει να κρατά μικρό καλάθι…
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
