Τα όρια της φυσιολογικής αρτηριακής πίεσης διαρκώς μεταβάλλονται με τάση να ελαττώνονται συνεχώς. Σήμερα, πιστεύεται ότι η αρτηριακή πίεση δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το όριο των 120/80mmHg, δηλαδή, η συστολική πίεση (μεγάλη) να μην υπερβαίνει τα 120mmHg και η διαστολική (μικρή) να μην υπερβαίνει τα 80mmHg.
Τα άτομα με αρτηριακή πίεση μεγαλύτερη από 130mmHg έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να πάθουν καρδιοεγκεφαλικά επεισόδια, επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Ηλίας Τσούγκος, καρδιολόγος MD, PhD επίκουρος καθηγητής Καρδιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου.
Ποιο είδος πίεσης όμως είναι το πιο επικίνδυνο; Συχνά πιστεύουμε ότι η απότομη αύξηση της αρτηριακής πίεσης προκαλεί εγκεφαλικό επεισόδιο και έμφραγμα. Η άποψη αυτή καλλιεργήθηκε για πολλές δεκαετίες, όμως η αλήθεια είναι διαφορετική, τονίζει ο κ. Τσούγκος.
«Η αιφνίδια, απότομη αύξηση της πίεσης κατά κανόνα δεν δημιουργεί κανένα κίνδυνο. Αντίθετα εάν κάποιος παρουσιάζει σταθερά υψηλή πίεση χωρίς να παίρνει αντιυπερτασικά φάρμακα, θέτει σε κίνδυνο τις αρτηρίες του λόγω της σκλήρυνσης των τοιχωμάτων, τα οποία χάνουν την ελαστικότητά τους, στενεύουν ή διατείνονται. Το αποτέλεσμα είναι δημιουργία στενώσεων στα εγκεφαλικά αγγεία. Στις περιπτώσεις αυτές που χαρακτηρίζονται από εκτεταμένη καταστροφή του τοιχώματος των αρτηριών μία περαιτέρω απότομη αύξηση της αρτηριακής πίεσης μπορεί να οδηγήσει σε ρήξη της αρτηρίας ή στη θρόμβωσή της άρα και στο εγκεφαλικό επεισόδιο», επισημαίνει.
Ο κ. Τσούγκος εξηγεί ότι στις περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει ιστορικό αυξημένης αρτηριακής πίεσης ή εάν υπάρχει είναι απόλυτα ρυθμισμένη με αντιυπερτασικά φάρμακα τότε η απότομη αύξηση της πίεσης δεν προκαλεί βλάβες.
Όπως λέει: «Στην πραγματικότητα, η αρτηριακή πίεση δεν είναι σταθερή κατά τη διάρκεια του 24ώρου, αλλά διακυμαίνεται αναλόγως της δραστηριότητας του κάθε ατόμου. Κατά τη σωματική άσκηση, την κίνηση, τη συγκίνηση και το στρες, η πίεση ανεβαίνει και μπορεί να φτάσει μέχρι και 180/100mmHg και αυτό θεωρείται φυσιολογική ανταπόκριση της πίεσης αναλόγως των αναγκών του οργανισμού, ενώ αντιθέτως, κατά την ανάπαυση ή το βαθύ ύπνο ελαττώνεται. Έτσι, μόνο εάν κατά τη σωματική άσκηση αυξηθεί η αρτηριακή πίεση και παραμείνει υψηλή πέραν των 10 λεπτών μετά το τέλος της άσκησης, θεωρείται παθολογική».
Συμπερασματικά, καταλήγει ο κ. Τσούγκος, η μεμονωμένη αύξηση της αρτηριακής πίεσης κατά την διάρκεια της εργασίας του στρες ή της κόπωσης σε ανθρώπους με φυσιολογική πίεση ηρεμίας δεν εγκυμονεί κινδύνους ενώ, η σταθερά αυξημένη πίεση (>150/100mmHg) δημιουργεί το υπόστρωμα για την εμφάνιση εμφράγματος και εγκεφαλικού επεισοδίου.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
