Πέντε κρασιά ιδανικά για το καλοκαίρι – Για όλες τις περιστάσεις, με τι πιάτα τα συνδυάζουμε

Το καλοκαίρι λατρεύουμε να απολαμβάνουμε με την παρέα μας ένα ποτήρι δροσερό κρασί. Από ένα απλό γεύμα στο σπίτι, μέχρι ένα τραπέζι με φίλους στη βεράντα, το μπαλκόνι στις διακοπές ή ακόμη και στην παραλία, ένα μπουκάλι καλό κρασί μπορεί να μας προσφέρει μια υπέροχη γιορτινή ατμόσφαιρα, πάντα συνοδεία εκλεκτών εδεσμάτων.

Ζητήσαμε από τη σομελιέ και ειδικό στο κρασί Σοφία Τσίκου να μας προτείνει πέντε κρασιά ιδανικά για το καλοκαίρι που μπορούμε να απολαύσουμε παντού και σε κάθε περίσταση καθ' όλη τη διάρκεια των διακοπών. 

Σοφία, πες μας λίγα λόγια για να σε γνωρίσουμε καλύτερα…

Μεγάλωσα στην Αθήνα, αλλά η αίσθηση του τόπου στον οποίο ανήκω δεν ήταν ποτέ αστική. Η ψυχή μου από παιδί, ένιωθε οικεία σε ένα μικρό νησί των Κυκλάδων, την Σέριφο. Εκεί τα καλοκαίρια μου μύριζαν ώριμη ντομάτα, νωπό χώμα, λεμόνι και σταφύλι και είχαν γεύση από φραγκόσυκο και αλμύρα. Εκεί όπου η γιαγιά τύλιγε με τούλι τα τσαμπιά των σταφυλιών, σαν να φύλαγε μικρούς θησαυρούς, κι ο παππούς ετοίμαζε με ασβέστη το πατητήρι, με μια τελετουργία που τότε δεν καταλάβαινα, αλλά σήμερα κουβαλάω μέσα μου σαν πυξίδα. Θυμάμαι τις γαλότσες που φορούσα και έφταναν σχεδόν στο μπόι μου, τη γλύκα του μούστου στη πρώτη γουλιά, τον ήχο από τις ρώγες που έσπαγαν σε κάθε βήμα μου. Εκεί πιστεύω πως ξεκίνησαν όλα.

Μεγαλώνοντας, η ζωή με πέρασε από διάφορα μονοπάτια. Σπούδασα αθλητική δημοσιογραφία, δούλεψα σε αθλητικά μέσα, έμαθα να γράφω γρήγορα, να παρατηρώ, να ρωτάω, να ψάχνω και να βρίσκω. Κι όμως, κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, το κρασί ξαναβρήκε τρόπο να με τραβήξει πίσω, μέσω τις εστίασης την οποία υπηρέτησα για 13 ολόκληρα χρόνια. Δούλεψα σε μερικά από τα καλύτερα wine bars και εστιατόρια της Αθήνας, fine dining και μισελενάτα και εκεί, μέσα σε λίστες, ποτήρια και συζητήσεις που κρατούσαν μέχρι αργά, ένιωσα πως αυτός ο κόσμος δεν ήταν απλώς δουλειά. Το διάβασμα, οι πιστοποιήσεις και οι γευσιγνωσίες ήταν μονόδρομος και σιγά‑σιγά άρχισα να αναλαμβάνω δικές μου λίστες και εκπαιδεύσεις. Ήταν σαν να ξαναμπαίνω στο πατητήρι, αλλά αυτή τη φορά με γνώση και διάθεση να παρασύρω κι άλλους μαζί.

Με τι καταπιάνεσαι τώρα;

Τον τελευταίο χρόνο, η δουλειά μου έχει γίνει πιο προσωπική. Γίνομαι ο σομελιέ που μπαίνει στα σπίτια, στα σκάφη, στα ιδιωτικά κελάρια. Ο άνθρωπος που βοηθά κάποιον να καταλάβει τι να πιει, πότε να το πιει, πώς να ταιριάξει το δείπνο του με τους καλεσμένους του. Έχει μία μαγεία, σαν μυσταγωγία και μία πρόκληση, ειδικά όταν κάποιος μπορεί να έχει μια σπάνια συλλογή ή να θέλει να χτίσει μία από την αρχή και εγώ καλούμαι να του φέρω τα κρασιά στην πόρτα του, να του λέω τι αξίζει να περιμένει στο κελάρι του και τι πρέπει να ανοίξει τώρα. Πάντα με νοιάζει πρώτα η εμπειρία και μετά η γνώση. Η απόλαυση πριν από την πληροφορία και κυρίως οι ιστορίες.

Πώς γεννήθηκε η εκπομπή σου «Στο κελάρι»;

Έτσι γεννήθηκε και η εκπομπή «Στο Κελάρι». Από μια ανάγκη να δω τους ανθρώπους πίσω από την ετικέτα. Κάθε φορά που μιλούσα με έναν παραγωγό, ένιωθα πως κάπως, κάπου, ξανασυναντούσα τον παππού μου στο πατητήρι. Η εκπομπή έγινε ένας τρόπος να καταγράψω αυτές τις ιστορίες, να τις τιμήσω, να τις μοιραστώ, μιας και θεωρώ πως το μέλλον κρύβεται μέσα στο παρελθόν. Και τώρα, που ξεκινά η τέταρτη σεζόν, νιώθω ευγνωμοσύνη για όλους όσοι άνοιξαν το κελάρι των αναμνήσεων και των εμπειριών τους μπροστά μου.

Σκοπός είναι, να ταξιδέψει σε κάθε οινοπαραγωγική περιοχή της Ελλάδας για αρχή και να μεταφέρει αυτούσια την εμπειρία στον θεατή, σαν να είναι εκεί. Να δει το τοπίο, τους πρωταγωνιστές στο φυσικό τους περιβάλλον, να καταλάβει την έννοια του μικροκλίματος, να ανακαλύψει ποικιλίες που δεν έχει ακούσει ξανά ή να τις δει σε εκδοχές που δε περίμενε. Θέλω ο θεατής να νιώσει τον τόπο, όχι απλώς να τον παρακολουθήσει και ο άνθρωπος που δημιουργεί το προϊόν να επικοινωνήσει τη φιλοσοφία και το όραμά του.

Πώς αποφάσισες να ξεκινήσεις και tasting experience «Στο κελάρι»;

Ήθελα αυτές οι ιστορίες να έχουν και έναν φυσικό χώρο. Έτσι άνοιξα το στούντιο που γίνονται τα γυρίσματα μας, στο κοινό. Έναν μικρό, ζεστό, φιλόξενο χώρο στον Άγιο Δημήτριο, που θυμίζει πραγματικό κελάρι, ένα μέρος όπου μπορείς να δοκιμάσεις, να μάθεις, να γίνεις παρέα με ανθρώπους που δεν γνωρίζεις. Ξεκινήσαμε αρχές Μαΐου με το Wine Wednesday, το οποίο θα συνεχιστεί και τη νέα σεζόν, όπου μπορεί κάποιος να δοκιμάσει κάθε Τετάρτη τρία κρασιά, διαφορετικά κάθε εβδομάδα, από ελληνικό και διεθνή αμπελώνα, ταξιδεύοντας σε κάθε περιοχή μέσα από τις ιστορίες τους. Από τον Σεπτέμβρη έρχονται κι άλλες δράσεις με διαδραστικά event, πάντα γύρω από το κρασί και τον άνθρωπο.

Είναι ένας χώρος για όσους θέλουν να ζήσουν κάτι διαφορετικό. Να κλείσουν ένα δικό τους tasting, μία παρουσίαση, να γιορτάσουν, να δοκιμάσουν κρασιά που δεν έχουν ξανασυναντήσει, να μάθουν βασικές αρχές γευσιγνωσίας, να μοιραστούν μια εμπειρία που δεν μοιάζει με τις συνηθισμένες. Ένας χώρος που, όπως και το κρασί, ενώνει χωρίς να γίνεται δύσκολο, δογματικό ή ελιτίστικο. Μόνο με απλά λόγια.

Αν πρέπει να χρησιμοποιήσω λίγα απλά λόγια και για μένα, για το ποια είμαι εν κατακλείδι, θα με περιέγραφα κάπως έτσι: Είμαι ένας άνθρωπος που ψάχνει την ιστορία πίσω από κάθε γουλιά. Που πιστεύει ότι το κρασί είναι σχέση, όχι προϊόν. Ότι η γνώση έχει αξία μόνο όταν μοιράζεται. Ότι ο τόπος και ο άνθρωπος είναι πάντα πιο σημαντικοί από την ετικέτα. Και ότι, κάπως, μέσα σε όλα αυτά, συνεχίζω να είμαι το παιδί με τις πελώριες γαλότσες στο πατητήρι.

Πρότεινέ μας μερικά δροσερά κρασιά για το καλοκαίρι, για τις διακοπές ή το σπίτι…

Iron Stone - Santa Thecla, Σέριφος

Το Iron Stone του Χρήστου Παπαναστασίου είναι σαν να ανοίγεις ένα παράθυρο στη Σέριφο. Ασύρτικο και Λευκή Κουντούρα, με ορυκτότητα, σφιχτές νότες εσπεριδοειδών, φρεσκάδα και εκείνη τη στεγνή βοτανικότητα που θυμίζει το νησί. Είναι ένα κρασί που δεν το πίνεις απλώς, σε μεταφέρει. Το καλοκαίρι το φαντάζομαι σε ένα σεριφιώτικο μπαλκόνι, με πιάτα που έχουν θαλασσινό αέρα: ψάρι στη σχάρα, αχινούς, ντομάτα με κάπαρη ή απλώς ψωμί, λάδι και θέα.

Ποταμίσι - Tranampello, Νάξος

Ανοιχτό λεμονί, με αρώματα που μυρίζουν θάλασσα, λεμόνι και άνθη λάιμ. Το Ποταμίσι του Κωνσταντίνου Μακρυδημήτρη είναι ένα κρασί που μοιάζει να γεννήθηκε μέσα στο αλάτι. Αν βρείτε χρονιά λίγο πιο πίσω από την τρέχουσα, θα σας μαγέψει ακόμη περισσότερο. Το καλοκαίρι ταιριάζει υπέροχα με κάθε λογής πίτες: χορτόπιτες, κολοκυθόπιτες, τυρόπιτες. Είναι ένα κρασί που αγαπά την απλότητα, αλλά και την ένταση.

Ροκανιάρης - Κτήμα Κοντοβράκη, Κρανίδι

Μια παλιά Κρανιδιώτικη ποικιλία που αναβίωσε και σώθηκε στα χέρια του Γιάννη Κοντοβράκη. Πήρε το όνομά της από τη σκληρή, τραγανή ρώγα που στο στόμα δίνει την αίσθηση του “ροκανίσματος”. Είναι ένα κρασί με χαρακτήρα, με προσωπικότητα, με ιστορία. Το καλοκαίρι το φαντάζομαι με μεσογειακά πιάτα: ψητά λαχανικά, φρέσκα μυρωδικά, λεμονάτες γεύσεις ή ακόμη και με ένα απλό πιάτο φάβας με κρεμμύδι. Έχει κάτι από τον ήλιο της Αργολίδας.

Ekho - Rosé, Νάξος

Φωκιανό και Μπαστάρδικο. Λαμπερό ροζέ χρώμα, αρώματα κόκκινων φρούτων και βοτάνων, και μια πλούσια υφή από τις οινολάσπες που μένουν για έντεκα μήνες, από τον Λευτέρη Αναγνώστου. Έχει έντονη οξύτητα, πικάντικο χαρακτήρα και μια ενέργεια που δεν περνάει απαρατήρητη. Το καλοκαίρι το φαντάζομαι σε ένα απογευματινό τραπέζι, με μεζέδες, με παξιμάδι και ντομάτα, με γραβιέρα ή με πικάντικες γεύσεις. Είναι το κρασί που ανοίγεις όταν η μέρα αρχίζει να αλλάζει χρώμα.

Αγιωργίτικο - Οινοποιείο Ζαφείρη, Νεμέα

Τυπική έκφραση της ποικιλίας, με ώριμα κόκκινα και μαύρα φρούτα: φράουλα, κεράσι, βύσσινο και γλυκά μπαχαρικά. Είναι ένα κόκκινο που στα χέρια της Γεωργίας Ζάββου, δείχνει τη Νεμέα όπως πρέπει. Ζεστή, φιλόξενη, γεμάτη καρπό. Το καλοκαίρι το θέλω με φαγητό της παρέας: κοτόπουλο στη σχάρα, κεφτεδάκια της γιαγιάς ή μακαρονάδες με κόκκινη σάλτσα από φρέσκια ντομάτα. Είναι το κόκκινο που θα θες και το καλοκαίρι. Άφησε το όμως λίγη να αναπνεύσει για να σου δείξει όλη τη δυναμική του.