Τόσοι πολλοί φούρνοι, τόσα ίδια ψωμιά...

Όλοι μιλάμε γι’ αυτό. Οι φούρνοι έχουν καταλάβει την πόλη. Και όχι τίποτα β΄ διαλογής, αλλά φούρνοι περιωπής (λέγε με και «new age»). Με design αιχμής και πάγκους να καθρεφτίζεσαι. Αυτό, λοιπόν, από τη μία μας αρέσει. Είναι ωραίο που ασχολούμαστε και πάλι τόσο πολύ με το ψωμί, αυτή την τόσο παλιά όσο και ο άνθρωπος τροφή. Είναι ωραίο που υπάρχουν κάποιοι που καταπιάνονται με παλιές συνταγές, με αγνά αλεύρια, με προζύμια, που προσπαθούν να κάνουν το ψωμί όσο πιο αληθινό, εύπεπτο και νόστιμο γίνεται. Το ερώτημα είναι… γιατί δεν τα καταφέρνουν;

Στη συντριπτική τους πλειονότητα, ό,τι ψωμί έχω πάρει από νέας γενιάς φούρνο είναι απλώς οκ, passable που λέμε. Φυσικά, δεν είναι κακό, ούτε όμως και το καλύτερο που έχω φάει ποτέ μου (που, αν με ρωτάτε, με €5 το καρβέλι θα έπρεπε!). Γιατί ποτέ του δεν φτάνει εκείνο το προζυμένιο, βαρύ σαν καρπούζι ψωμί, που έπαιρνα κάποτε (έκλεισε πια) από τον αιωνόβιο φούρνο της παλιάς μου γειτονιάς; Ούτε καν το ψωμί του μπαμπά μου (ναι, φτιάχνει καλό ψωμί ο μπαμπάς μου), πόσο μάλλον της γιαγιάς μου. Και ένα περίεργο πράγμα… έχουν όλα τους την ίδια γεύση, σαν όλοι οι νέας γενιάς φουρναραίοι να έχουν την ίδια συνταγή.

Κάποιος είπε πως οι σύγχρονοι φούρνοι, αν περάσεις απ’ έξω, δεν μυρίζουν πια ψωμί. Και τι μυρίζουν; Τίποτα. Μα πώς γίνεται αυτό; Μήπως είμαστε πολύ γκρινιάρηδες; Μήπως απλά έχουν καλύτερο εξαερισμό; Εμένα πάντως μου λείπει αυτή η αίσθηση. Να περάσω έξω από έναν φούρνο και να μυρίζει ο τόπος ψωμί, αληθινό ψωμί που μόλις ξεφουρνίστηκε, αυτό που θες να του φας τη γωνία πριν φτάσεις σπίτι. Ζητάω πολλά; Μάλλον.

Ίσως, θα έπρεπε όλοι αυτοί οι new age φούρνοι, που μοιάζουν να σχεδιάστηκαν για να πάρουν αρχιτεκτονικό βραβείο, να μην ασχολούνται τόσο με την εμφάνιση του χώρου και των ίδιων των ψωμιών τους, ούτε καν με τις ιστορίες του marketing, και να βρουν έναν τρόπο να επιστρέψουν στο ψωμί τη χαμένη του ουσία: τροφή που θρέφει και που δεν λείπει από κανένα τραπέζι, όσο φτωχικό κι αν είναι. Σας παρακαλώ, κάντε το ψωμί καλό και φτηνό ξανά! Κι ας μην παίρνει τρεις μέρες για να γίνει. Δεν πειράζει, το τρώμε και χωρίς 48ωρη ωρίμαση.