- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Θυμάμαι πως όταν ήμουν σε ηλικία όχι αρκετά μεγάλη για να φοράω παπούτσια με κορδόνια, η μαμά μου όταν κατέβαινε κέντρο, μου έφερνε ένα κουτί λουκουμάδες «Κτιστάκης». Στρουμπουλένιοι και πεντανόστιμοι, πασπαλισμένοι με κανέλα και σουσάμι.
«Λου-λου-μάς», αναφωνούσα με μάτια γουρλωμένα και το δείχτη του δεξιού χεριού μου απαιτητικά σηκωμένο προς τη στρογγυλή λιχουδιά.

Αργότερα, όταν είχα μεγαλώσει αρκετά για να δένω τα κορδόνια των παπουτσιών μόνη μου, ξαφνικά χάσαμε το λουκουμά… Μεταφέρθηκε από την Αγίου Κωνσταντίνου που τον ξέραμε, και πάθαμε λιγοθυμιά.
Ώσπου ένα καταπληκτικό βράδυ πριν λίγα χρόνια, η μαμά μου αποφάσισε να πάει θέατρο. Κατηφορίζοντας για το Εθνικό την πήρε η μυρωδιά και έστριψε σε ένα στενό. Οι θεϊκοί λουκουμάδες ήταν εκεί. Το άλλο πρωί, ένα τεράστιο κουτί περίμενε στο τραπέζι της κουζίνας.
«Ρε μαμά, τι πάει να πει δεν θυμάσαι τη διεύθυνση;»
«Βρε παιδάκι μου, βιαζόμουν, θα έχανα την παράσταση!». Μία εβδομάδα έκανα να της μιλήσω. Μετά, το ξέχασα. Όχι όμως και τους λουκουμάδες.
Πριν μια εβδομάδα, πέρναγα τυχαία από τη Σωκράτους. Και εκεί, στον αριθμό 59, με λυπήθηκε ο θεός των απανταχού λουκουμαδοφάγων. Η ταμπέλα «Λουκουμάδες Χανίων Θ. Κτιστάκη» μου έφτιαξε τη μέρα. Μπήκα μέσα και ζήτησα με λαχτάρα μια μερίδα.

Θα μου πείτε, τέτοιος χαμός για ένα λουκουμά; Το θέμα όμως είναι, ότι δεν πρόκειται για συνηθισμένο λουκουμά. Βλέπετε, τούτοι εδώ, δεν είναι περιχυμένοι με μέλι όπως όλοι οι άλλοι. Αντίθετα, έχουν σιρόπι που αναβλύζει από το εσωτερικό τους!
Ο Θοδωρής, που ανήκει στην τρίτη γενιά που κρατάει το μαγαζί, μου είπε ότι ο παππούς του πήρε τη συνταγή από ένα ελληνικό ζαχαροπλαστείο στην Αλεξάνδρεια. Μετά άνοιξε το πρώτο μαγαζί στα Χανιά το 1912 και μέχρι το 1953, που ήρθαν στην Αγίου Κωνσταντίνου, οι Αθηναίοι δεν είχαν φάει τέτοιο λουκουμά. Στη Σωκράτους μετακόμισαν το ’97.
Όλα αυτά τα χρόνια, σερβίρει αποκλειστικά τους στρογγυλούς, σιροπιαστούς, χειροποίητους, ανεπανάληπτους λουκουμάδες του. Μόνο λουκουμάδες. Τους αυθεντικούς, που είναι αρκετά μικροί ώστε να τους κάνεις μια χαψιά. Γιατί όπως μου λέει ο Θοδωρής, στην Αίγυπτο «λουκουμάς», σημαίνει «μια μπουκιά».
Σωκράτους 59, Ομόνοια, 210 5240891, Δευτέρα- Παρασκευή: 09.00-21.00, Σάββατο: 10.00-21.00
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το παραδοσιακό, σιροπιαστό γλυκό που έχει κάνει δυναμικό comeback
Ένα μικρό μαγαζί στην Εμμανουήλ Μπενάκη έχει βάλει στόχο να κάνει κάθε στάση για πρωινό ή lunch break λίγο πιο απολαυστική
Το πεϊνιρλί που ψήνεται εκείνη τη στιγμή και δύσκολα μένεις μόνο στο ένα
Τα μοσχοβολιστά στέκια με τις πιο λαχταριστές βιτρίνες
Μήπως, εκτός από μπαγκέτες και gouda, δίνουν και τα νούμερα του τζόκερ;
Από ένα μικρό αλλαντοποιείο του 1915 σε έναν γαστρονομικό θησαυρό της Αθήνας. Τι κάνει το Μιράν τόσο ξεχωριστό ακόμη και σήμερα;
Τα σόσιαλ μας δίνουν καλοπροαίρετες συμβουλές. Πόσο εφικτό είναι να τις ακολουθήσουμε;
Τα Σαββατοκύριακα στην Αθήνα αποκτούν τη δική τους γευστική συνήθεια
Η AI μπαίνει στους τιμοκαταλόγους των εστιατορίων
Ένα από τα πιο αγαπημένα ιταλικά εστιατόρια της πόλης γιορτάζει τα πρώτα του γενέθλια
Οι βραδινές λιγούρες και πώς να «εκπαιδεύσεις» τον εγκέφαλο να αναζητήσει αλλού ευχαρίστηση
Από ντάκο μέχρι φαλάφελ και από κοκκινιστό μέχρι πίτσα ναπολετάνα
Από το φαλάφελ ως το brunch, κάθε μπουκιά είναι εμπειρία
Το Μαρούσι έχει ήδη το δικό του μοναδικό bakery ritual. Εσύ ακόμα να το ζήσεις;
Μπιφτέκι πελώριο και παχύ της σχάρας του καμάρι!
Παλιά και νέα στέκια σφύζουν από ζωή
Το πεϊνιρλί που μεγάλωσε γενιές Νικαιωτών και συνεχίζει να βγαίνει ζεστό από τον φούρνο 45 χρόνια μετά
Schiacciata και panuozzo στην Τσακάλωφ
Φοκάτσιες, παραδοσιακές πίτες, καρπάθικες συνταγές και ιταλικά γλυκά σε έναν φούρνο με ξεχωριστή γαστρονομική ταυτότητα
Ένα τραπέζι που τα χωράει όλα μα κυρίως την καλή παρέα!
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.