Η ταβέρνα του Σκοτάδη: Ένα εξαιρετικά καλόγουστο και τίμιο ως προς τη σχέση ποιότητας-τιμής, εστιατόριο.
Αμέσως μετά την Κατοχή, εκεί γύρω στα 1945-46, στο γιαλό της Αίγινας, στο σημείο που φόρτωναν τα καΐκια τα αιγινίτικα κανάτια για να ταξιδέψουν στον Πειραιά, υπήρχαν καφενέδες. Ένας απ’ αυτούς –ο καφενές του Ιωάννη Αλιφαντή– άνοιγε απ’ τα αξημέρωτα και έφτιαχνε ψαρόσουπα για τους ψαράδες που έφευγαν πριν τα χαράματα και κατόπιν καφέδες σ’ όσους επέστρεφαν το πρωί.
Ο καφενές, αφού άνοιγε το σκοτάδι, ονομάστηκε του παππού Σκοτάδη. Το 1972 ο Στέλιος Λυκούρης παντρεύεται την κόρη του κυρ-Γιάννη Σκοτάδη και το 1980 αναλαμβάνει το μαγαζί. Αρχίζουν οι αλλαγές: φουφού με χταποδάκι και άλλους μεζέδες για το μεσημέρι και ουζερί-ταβέρνα το βράδυ. Η θέση του στο λιμάνι –δίπλα στην αγορά και μπροστά στην παραλία της Αίγινας, με θέα τα καΐκια και τα ιστιοπλοϊκά– προνομιακή, κι έτσι ο Στέλιος με την κοινωνικότητά του φτιάχνει ένα μαγαζί με φανατική πελατεία. «Πολλοί Αθηναίοι καλλιτέχνες-παραθεριστές το είχαν στέκι τους για φαγητό όπως ο Διαμαντόπουλος, ο Μιχαλόπουλος, ο Μοσχίδης, ο Ξαρχάκος, ο Κούνδουρος, ο Νεγρεπόντης».
Από το 2002 μπήκε και η τρίτη γενιά στο μαγαζί. Ο εγγονός, Γιώργος Λυκούρης, ανανέωσε με τη σειρά του την ταβέρνα και τη μετέτρεψε σ’ ένα εξαιρετικά καλόγουστο, τίμιο ως προς τη σχέση ποιότητας-τιμής, εστιατόριο.
Τα φαγητά τουκλασικές νησιώτικες γεύσεις με κάποιες νότες ανανέωσης και εδώ. Π.χ. το κλασικό βραστό χταπόδι με την πιπεριά Φλωρίνης. Ο γαύρος μαρινάτος, όμορφα μαριναρισμένος, οι σαλάτες ωραιότατες, χορταστικές με πανδαισία λαχανικών, τυράκια λευκά πασπαλισμένα με το αιγινίτικο φιστίκι. Από τα κύρια λάτρεψα το καλοχυλωμένο κριθαράκι με καραβίδες και τη μακαρονάδα με φρέσκιες γαρίδες και ντοματούλα. Οι κατσούλες του (τοπικά μικρά ψάρια που έχουν ερυθρό χρώμα και μοιάζουν στη γεύση με τη γλώσσα) είναι ανάρπαστες και δυστυχώς είχαν μόλις τελειώσει. Ο κυρ-Στέλιος με καθησύχασε: «Mην ανησυχείς… την άλλη φορά τηλεφώνα μου. Θα σε βάλω στην κουζίνα να δεις πώς τις μαγειρεύω στο τηγάνι με βούτυρο και γίνονται λουκούμι».
Η βάση είναι ξεκάθαρη: 100% φρέσκος ελληνικός μοσχαρίσιος κιμάς, αφράτα buns, σπιτικές σος, πατάτες κομμένες στο χέρι. Αλλά αυτό που μένει είναι η λεπτομέρεια.
17°
