- ΑΡΧΙΚΗ
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
-
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
-
LIFE
-
LOOK
-
YOUR VOICE
-
επιστροφη
- ΣΕ ΕΙΔΑ
- ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΒΡΟΜΙΚΑ
- ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΑΣ
-
-
VIRAL
-
επιστροφη
- QUIZ
- POLLS
- YOLO
- TRENDING NOW
-
-
ΖΩΔΙΑ
-
επιστροφη
- ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ
- ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ
- ΓΛΩΣΣΑΡΙ
-
- PODCAST
- VOICE RADIO
- CITY GUIDE
- ENGLISH GUIDE
Μπαλκόνι στις Κυκλάδες: Υπέροχη θαλασσοφαγία με θέα όλη την Αθήνα
Εκλεκτά μεζεδάκια, φρέσκο ψάρι και μια εξαιρετική μαγείρισσα
Το Μπαλκόνι στις Κυκλάδες είναι ένα θαλασσινό εστιατόριο που όσο περνούν τα χρόνια γίνεται ακόμη καλύτερο
Εκεί στα ψηλά του Καρέα, υπάρχει μια ψαροταβέρνα-σκέτο μπαλκόνι στο Λεκανοπέδιο. Μπαλκόνι στις Κυκλάδες μπορεί να το λένε, αλλά αυτό κοιτά τον Αττικό ουρανό, την πόλη και τον Αργοσαρωνικό από ψηλά, σε πλάνα αεροπλανικά από τις ολόγυρα τζαμαρίες του. Ίσως, όμως, ο Άγγελος Κωβαίος, να βλέπει κάτι άλλο από εμάς τους υπόλοιπους όταν κοιτάζει το επιβλητικό τοπίο.
Σαν Κυκλαδίτης και θαλασσινός, μπορεί με τα μάτια της ψυχής του να ατενίζει τη Σχοινούσα, την ταβέρνα της κυρα-Ποθητής της μαμάς του, μπορεί στ’ αυτιά του να αντηχεί ακόμη ο φλοίσβος και το κύμα, άμα λοξοκοιτάξει και λιγάκι στα ξύλινα καραβάκια και τα άρμενα του ντεκόρ.
Μετά τη θέα, η ψαριέρα του είναι το πιο εντυπωσιακό αξιοθέατο στο μαγαζί. Συρτάρια που ανοίγουν για να σου αποκαλύψουν θησαυρούς, όλες τις λιχουδιές του ελληνικού βυθού, το άρωμα του ιωδίου, στην πιο λαχταριστή πραμάτεια που έχω συναντήσει ποτέ σε θαλασσομαγαζί της Αθήνας. Νομίζω πως αυτή η σπάνια τεχνογνωσία είναι που έχτισε τη φήμη αυτού του Μπαλκονιού, που επιμένει στη βουνοκορφή του Βύρωνα, χαμηλόφωνα και σταθερά, από το ξεκίνημα σχεδόν του νέου αιώνα.
Όμως ο Άγγελος θα ήταν μισές δουλειές χωρίς τη Φιλίτσα του, που άφησε πίσω της τις σπουδές της στο Πολιτικό Τμήμα της Νομικής για το χατίρι το δικό του και της θαλασσομαγειρικής, που ενώνει το ζευγάρι σε ένα κοινό όραμα. Δεν ξέρω αν είναι τα σεμινάρια και οι σπουδές της, όμως κάθε χρόνο η Φιλίτσα Καραμανλή κερδίζει όχι μόνο έναν, αλλά πολλούς πόντους στη νοστιμιά και την τεχνική της.
Ούτε ένας χρόνος ανάμεσα σε δυο επισκέψεις και όμως, η φετινή μου εμπειρία σχεδόν έβαλε τα γυαλιά στην περσινή, η οποία περσινή απείχε ελάχιστα από την τελειότητα.
Τα εκλεκτά μεζεδάκια εδώ είναι τόσο πολλά και συναρπαστικά, που κινδυνεύουν να αφήσουν το φρέσκο ψάρι στην ησυχία του ψυγείου, αν όμως, λυγίσεις μπροστά σε έναν σπαρταριστό ροφό, η Φιλίτσα θα σου τον κανονίσει κατά πώς του αρμόζει, from head to tale, όπως συνέβη στην περίπτωσή μας: το κεφάλι και τα μάγουλα έγιναν χυλωμένη κακκαβιά που ανασταίνει νεκρούς, με μπέιμπι πατατούλες, ντοματίνια και κολοκυθάκι.
Το φιλέτο μοιράστηκε στα τρία και έγινε φρικασέ με πράσο και χόρτα. Ένα ζουμερό γιουβετσάκι φίνο, με τόσο-όσο φρέσκια ντομάτα, λεμόνι και μυρωδικά. Και ό,τι απέμεινε ψήθηκε στη σχάρα με λαδολέμονο, γιατί του ροφού του ταιριάζει αυτή η δωρική λιτότητα που αναδεικνύει την τόσο νόστιμη ψαρίσια σάρκα του.
Όσο η Φιλίτσα «τα έλεγε» με τον ροφό στην κουζίνα, στο τραπέζι έπαιξε μια συντεταγμένη παρέλαση ορεκτικών, ξεκινώντας από τη νέα εποχή των ωμών, με ένα σεβίτσε που μοσχοβολά κουμ-κουάτ, εσπεριδοειδή, τσίλι, ελάχιστο φρούτο του πάθους και κόλιανδρο και ένα καρπάτσο από πελαγίσιο φαγγρί, λιτό και απέριττο, με πίκλα αγγουριού σε ζύμωση και λάιμ. Το καψαλισμένο προζυμένιο ψωμάκι της πινακωτής συνδυάζεται απόλυτα με την βελούδινη μαϊντανοσαλάτα, χωρίς τους τόνους σκόρδου που βάζει η Συριανή παράδοση.
Η ταραμοσαλάτα με το τριμμένο αβγοτάραχο συνοδεύεται από αιθέρια καλαμποκένια κράκερς με μελάνι σουπιάς, στη λογική των ασιατικών τσιπς γαρίδας. Ορεκτικό επικό η κόκκινη, ωμή γαρίδα, που μαρινάρεται άκρως εσπεριδοειδώς και έχει και λίγη κόκκινη κολοκύθα και πικλαρισμένη φράουλα. Τα άγρια χτένια από την Εύβοια, περνούν από τη σχάρα με βούτυρο και σχοινόπρασο, που δεν κλέβουν αλλά αναδεικνύουν την ιωδιούχα αύρα του φρέσκου όστρακου.
Από το ψητό χταπόδι με τη φάβα, δεν ξέρεις τί να προτιμήσεις: τη μαστιχωτή νοστιμιά ή την φάβα που παράγει η οικογένεια Κωβαίου στο νησί, από σχοινιώτικο κατσούνι, που για μένα κάνει την πιο βαθιά νόστιμη φάβα στις Κυκλάδες.
Η γεμιστή σουπιά είναι άλλο ένα πρωτότυπο θαλασσο-πιάτο: η σουπιά γεμίζει με μοσχομυριστό ριζότο, ψήνεται στα κάρβουνα και σερβίρεται με μια σάλτσα που συνδυάζει τη γαλλική, βουτυρένια επίγευση με ένα miso, τσαχπίνικο, ασιάτη απόηχο. Και μιας που πιάσαμε την ασιατική όχθη, θα σταθώ ευλαβικά στην καβουροσαλάτα, για τα μάτια της οποίας πολύ θα ήθελα να μένω κοντά στο Μπαλκόνι και να την παίρνω καθημερινό ντελίβερι: δροσιά και νοστιμιά από φρέσκο, ελληνικό μπλε καβούρι με καρότο και αγγούρι ζουλιέν, φρέσκο κόλιανδρο και μια σος από πάστα κάσιους και γλυκό τσίλι.
Σας χαρίζω όλα τα υπόλοιπα αλλά θα ήταν άδικο για το ξεχωριστό τηγανητό καλαμάρι, που δεν μοιάζει με κανένα από όσα κυκλοφορούν ανά τις ταβέρνες. Ελληνικό καλαμάρι που προσωπικά με ταξίδεψε σε κείνα τα παλιά καλαμάρια που έβγαζαν οι ψαράδες στο Πήλιο, τα αλεύρωναν και απλώς τα πετούσαν ολόκληρα στο τηγάνι σε καθαρό ελαιόλαδο.
Οι μακαρονάδες είναι άλλος ένας άσσος στο μανίκι της Φιλίτσας: λινγκουίνι με φρέσκια ψίχα κόκκινης γαρίδας, σε μια δεμένη πλούσια σάλτσα με μπισκ από τα κεφάλια της γαρίδας, βασιλικό και φρέσκια ντομάτα και μια λινγκουίνι με φρέσκια κυδώνια, σε μια ανάλαφρη σάλτσα με προσέκο, ξύσμα λεμονιού και λίγο τσίλι.
Σαν φτάσει η ώρα του γλυκού, θα αντιληφθείς ότι κι εδώ γίνεται σοβαρή δουλειά και ότι η γλυκιά κατάληξη δεν αντιμετωπίζεται εδώ με ελαφριά καρδιά. Ο διαφορετικός μπακλαβάς με καραμελωμένα και φρέσκα φρούτα, ξηρούς καρπούς και παγωτό βανίλια, είναι ένα παραδοσιακό κουσάφι της Μακεδονίας, με ελάχιστο φύλλο, ζεστό και κρύο σε μια αεράτη μους, που μπερδεύεται γλυκά με το σιρόπι των φρούτων.
Η τάρτα αμυγδάλου με κρέμα λεμονιού και σαντιγί λεβάντας αντικαθιστά επάξια την κλασική λέμον-πάι, που είθισται να βάζει την τελεία σε ένα κλασικό ψαρο-συμπόσιο.
Π. Μελά 13, Βύρωνας, 2107640240