Κνίσα: Φωτιές, κοπές και γαστρονομικές νύχτες στο Σιντριβάνι

Κνίσα: θηλυκό, στα αρχαία ελληνικά σημαίνει τον καπνό αλλά και τη μυρωδιά του κρέατος που ψήνεται. Και, μάντεψε, δεν υπάρχει ιδανικότερη στιγμή για να δειπνήσουμε στο φρεσκάκι εστιατόριο (άνοιξε τρεις μήνες πριν, αλλά τώρα ευκαιρήσαμε), απέναντι από το Σιντριβάνι: μετά την προβολή της Οδύσσειας του Νόλαν. Το σέταραν και το τρέχουν παρέα ένας σεφ που είναι φίφτι Χαλκιδική και φίφτι Αγγλία, μαζί με το αμόρε του, την Τζορτζίνα Σαμπάνη από τα Κουφάλια. Ο Φίλιππος Σταμπουλής, που κρατά από τη Φούρκα (ο πατέρας) και από το Σόμερσετ (η μητέρα), αφού δούλεψε για χρόνια σε κουζίνες χάι κλας ξενοδοχείων στο Λονδίνο, το Παρίσι και την Ισπανία, πήρε τη μεγάλη απόφαση και έστησε τις φωτιές του στη Θεσσαλονίκη. Καμάρα, Σιντριβάνι και Μούσαις Χάρισι Θύε (δεν είσαι βέρος Θεσσαλονικιός αν την αποκαλείς σκέτα Φιλοσοφική Σχολή). Κοινώς κέντρο καράκεντρο.

Καταφθάνει το προζυμένιο ψωμί με πράσινη ελιά, παλαιωμένο βαλσάμικο, εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο και η γευσιγνωσία αρχίζει με την ανοιχτή φωτιά να το φριγανάρει κρατανιστά σπέσιαλ. Το κατίκι Δομοκού με φρέσκια μαύρη τρούφα, μέλι και κουλούρι μαύρης ελιάς έχει ισορροπημένα αλμυρογλυκιά και δροσερή γεύση. Η γαλομυζήθρα Κρήτης με ψημένα ντοματίνια, φιστίκια Αιγίνης και φρέσκο βασιλικό ευφραίνει, ενώ η μελιτζάνα σχάρας με κρέμα κόκκινες πιπεριές, πράσο και priment d’espelette (παρεμπιπτόντως, όλα τα γάστρο- της Θεσσαλονίκης τη φετινή σεζόν έχουν μελιτζανοσαλάτα στη θράκα με παραλλαγές) είναι ζουμερή, θελκτική και ιλ γκούστο περφέκτο.