Λόντζα: Το καινούργιο ταχυφαγείο στα Εξάρχεια αγαπάει τα φαγητά που μαγειρεύανε οι γιαγιάδες αλλά και τα καλά ελληνικά προϊόντα
«Βρε παιδί μου… πώς ήταν τότε που γύρναγες στο σπίτι από το σχολείο, πείναγες πολύ και ήταν εκεί πάντα μια γιαγιά να σου ετοιμάσει κάτι γρήγορο, θρεπτικό και πεντανόστιμο;», μου λέει ο ηθοποιός Σπύρος Χατζηαγγελάκης προσπαθώντας να μου εξηγήσει τι θα προσφέρει η Λόντζα, το καινούργιο -έχει- δεν έχει μια εβδομάδα ανοιχτό- ταχυφαγείο στη Χαριλάου Τρικούπη στα Εξάρχεια.
Ο ίδιος μένει και κινείται στην περιοχή, δηλώνει «μανιακός» του καλού ποιοτικού φαγητού, οι ελεύθερες ώρες του λόγω δουλειάς είναι πολύ λίγες κι είναι πολλές οι φορές που πεινάει, στο σπίτι δεν υπάρχει τίποτα και οι πρόχειρες προτάσεις «του δρόμου» δεν τον καλύπτουν. Γι' αυτό και στη Λόντζα που έχει σεφ την Αγάπη Μιχελή (για χρόνια στη δανέζικη πρεσβεία), η ανοιχτή κουζίνα μαγειρεύει και προσφέρει από τη 1 το μεσημέρι βιολογικά αυγά με πατατούλες τηγανητές και σπασμένη φέτα από πάνω, γίγαντες στον φούρνο, ιμάμ, σαρδέλες φούρνου με παντζάρια, μακαρόνια με κιμά, χταπόδι με κοφτό μακαρονάκι, ρεβιθάδα φρικασέ, γεμιστά, χυλοπίτες με φέτα και φρέσκο βούτυρο Ρούμελης και άλλα.
Κάποια πιάτα είναι σταθερά, κάθε μέρα μπαίνουν στην κατσαρόλα ή στον φούρνο και δύο πιάτα «ημέρας» καθώς και πίτες διάφορες, τώρα που ο καιρός είναι ακόμη ζεστός θα παραμείνει η κακαβιά με τα πετρόψαρα ενώ όταν ο καιρός κρυώσει θα παίξει γίδα βραστή με τη σούπα της. Τα παιδιά προμηθεύονται τα πάντα από καλούς μικρούς παραγωγούς, δηλαδή οι χυλοπίτες είναι από την Κομοτηνή, η φέτα από τη Μεσσηνία, τα ψάρια από τον γνωστό ψαροπώλη, τον Αράπη, τα κρεατικά από τον φημισμένο Γιάννη της Καλλιδρομίου, τα βότανα από την Rhoeco, το brand που μαζί με δυο συνεργάτες της κινεί η αδελφή του Σπύρου, η Κατερίνα.
Ο χώρος μέσα παίρνει ζωή από τις χαρούμενες φάτσες των παιδιών της ανοιχτής κουζίνας, σε «στρατηγικό» σημείο βρίσκεται μια παλιά ξυλόσομπα, τους τοίχους στολίζουν φωτογραφίες από τις γιαγιάδες του Σπύρου -Κατίνα και Ασημούλα τα ονόματά τους-, έξω υπάρχουν κάποιοι ξύλινοι πάγκοι αν θες να γευματίσεις επί τόπου. Ένα μαντήλι του παππού, η ποδιά της μιας γιαγιάς κι ένα τρανζιστοράκι καρφωμένο στο Τρίτο Πρόγραμμα συμπληρώνουν το απλό και νεανικό ντεκόρ του νέου σύγχρονου ταχυφαγείου.
Έφαγα ένα πολύ νόστιμο balik ekmek, δηλαδή σάντουιτς με μπαλίκ (ψάρι στα τούρκικα) που ήταν φιλέτο από λαβράκι, μαζί με πρασινάδες, φρέσκο κρεμμύδι και ωραία σαλτσούλα αλλά… πες πες με τον Σπύρο να σου και κατέφθασαν κάτι κεφτεδάκια που στη Λόντζα τα τρως ψητά αλλά μερακλίδικα μαζί με πατάτες τηγανητές και σάλτσα ντομάτας. Υπάρχουν μπίρες –ωραία η Θεσσαλονικιώτικη «Νύμφη»-, τσίπουρα Τυρνάβου, αναψυκτικά του Κλιάφα και από γλυκά ωραίο γιαγιαδίστικο ρυζόγαλο με άρωμα πορτοκάλι καθώς και λουκουμάδες με βιολογικό μέλι. Οι ίδιοι όμως, όποτε περάσεις, θα σε κεράσουν σοκολατάκι, αυτές τις παλιές κι αγαπημένες «νουαζέτες» που τρώγαμε παιδιά…
Χαριλάου Τρικούπη 76, Εξάρχεια, 2103612334, ανοιχτά 1 το μεσημέρι με 12 το βράδυ, «Κυριακές τρώμε σπίτια μας» όπως λένε και οι ίδιοι στη μικρή ταμπέλα με τα ωράρια.
Υ.Γ. Υπάρχουν και πολλά συσκευασμένα προϊόντα που η Λόντζα χρησιμοποιεί στα τσουκάλια της, χυλοπίτες, βότανα, παξιμάδια, μαρμελάδες, μέλια, βότανα, που μπορείς να αγοράσεις και για το σπίτι.
Η φιλοσοφία του εστιατορίου βασίζεται στον σεβασμό προς την παράδοση και στις αξίες της ιταλικής «cucina povera»: μιας κουζίνας λιτής, αυθεντικής και γεμάτης ψυχή
17°
