«Δεν είν’ αλήθεια ότι έπεσε η Έλλα (Έλλη την είπαν οι Ίωνες) απ’ τον κριό τον χρυσόμαλλο καθώς περνούσε πάνω απ’ τη θάλασσα (τον Πόντο που πήρε απ’ αυτήν τ’ όνομά του). Έφθασε πάνω απ’ τις ακτές της Ανατολής μεσημέρι νωρίς. Τέτοιαν ώρα, Μικρασιάτισσες κυράδες νοικοκυρές μαγειρεύαν. Ελαφρύς άνεμος ψήλωσε, έφερε τις ευωδιές κι η Έλλα λαχτάρησε. Στη Θήβα, στο σπίτι της, μικρό κορίτσι, τιμούσε πάντοτε της Γης τα πνεύματα μαγειρεύοντας. Κι έμοιαζ’ εδώ να έχει πολλά να μάθει και να διδάξει. Είπε, λοιπόν, στον κριό να σταθεί και κατέβηκε. Ο Φρίξος, λιγόφαγος και βιαστικός, κίνησε για πιο πέρα. Αλλά η Έλλα έμειν’ εκεί, να ενώνει με τα’ όνομα και τις γνώσεις της τις στεριές και να μαγειρεύει της Ειρήνης τα έργα, προς Χαρά των ανθρώπων».
Με αυτό το γοητευτικό κείμενο της Πέγκυς Χριστοφή σε υποδέχονται τα σουπλά του Ella. Κείμενο που, εδώ, δημιουργεί τον δικό του μύθο και τον στηρίζει εξ ολοκλήρου πάνω στην περίφημη μαγείρισσά του, τη σεφ Νένα Ισμυρνόγλου, γνωστή από τη μακρόχρονη καριέρα της σε φημισμένα εστιατόρια. Το Ella, που άνοιξε τον περασμένο Σεπτέμβρη πάνω στη Μητροπόλεως (εκεί όπου πριν βρισκόταν το Ergon), είναι κυρίως ένα υπέροχο εστιατόριο ελληνικής κουζίνας. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Στην κεντρική σάλα κυριαρχούν τα δύο μεγάλα μοναστηριακά τραπέζια και η θέρμη του ξύλου. Έξω, τα τραπεζάκια λούζονται στον ήλιο του αττικού ουρανού. Στο εσωτερικό του Μπαλκόνι, διαμπερές με θέα στην Ερμού και τη Μητροπόλεως, δυναμώνει ακόμα περισσότερο η αύρα του σπιτιού. Στο ισόγειο, σε περίοπτη θέση θα δεις να χτυπάει η καρδιά της Ella – η κουζίνα ήταν πάντα το κέντρο της οικίας. Στο βάθος όμως σε περιμένει η μεγάλη έκπληξη: το παντοπωλείο με τα διαλεχτά προϊόντα, τα αλίπαστα, τα τυριά και τα αλλαντικά από όλη την Ελλάδα (τα έξοχα αλλαντικά Sary, αλλά και το βολάκι Άνδρου, η μανούρα Σίφνου, το αρσενικό Νάξου, είναι μόνο μερικά παραδείγματα από την ποικιλία του παντοπωλείου).
Έχω την εντύπωση ότι βρίσκομαι σε μια παλιά αθηναϊκή γειτονιά: θα κάτσω τώρα να φάω στο ωραίο «ταβερνάκι», αργότερα θα πάρω κάτι και για το σπίτι, όλα αυτά τα ωραία του παντοπωλείου προορίζονται κυρίως για την κουζίνα. Το φαγητό έρχεται για να συμπληρώσει όλη αυτή την υπέροχη σπιτική αίσθηση, οι μυρωδιές που βγαίνουν από την κουζίνα αρκούν να σου ανοίξουν την όρεξη. Δοκιμάζω τη σαλάτα λάχανο με ξινόμηλο, κολοκύθα, φουντούκι και ρόδι (€7,5), το (τρυφερότατο!) χταπόδι στη σχάρα, φρέσκο θυμάρι, λαδολέμονο ελιάς και σκορδαλιά καρότου (€12,80), την υπέροχα τραγανή χειροποίητη τυρόπιτα με φέτα Κωσταρέλου και σάλτσα από κρασί και μέλι Ελάτης (€6,80), τα πιτάκια Καισαρείας με κασέρι Μυτιλήνης, παστουρμά, ντομάτα και φύλλο γιουφκά, που απογειώνονται όταν τα βουτάς στη σος από γιαούρτι και μαρμελάδα ντομάτας (€6,80). Το αγαπημένο μου πιάτο όμως γίνεται το φρικασέ με ζυγούρι, καυκαλίθρες, ζοχούς και σπανάκι (€12,40). Λεμονάτο τόσο όσο, με το ζυγούρι να λιώνει στο στόμα και τα χορταρικά να συνοδεύουν επάξια την κάθε μπουκιά. Δεύτερο αγαπημένο το κοτόπουλο σουβλάκι με τις τραγανές και «μπαχαρένιες» πίτες, το λαδολέμονο και την πάπρικα Αριδαίας (€10, 40), ζουμερό και τόσο νόστιμο που ασυναίσθητα γλείφεις ηδονικά τα χείλη.
Ο κατάλογος του brunch (σερβίρεται καθημερινά 10.00-13.00) έχει βαθιά ελληνικό χαρακτήρα. Συμπεριλαμβάνει σάντουιτς που φτιάχνονται καθημερινά με τα αλλαντικά και τα σπάνια τυριά του παντοπωλείου και πιάτα όπως κυκλαδίτικο σφουγγάτο, σαλάτα με καπνιστή πέστροφα ή ομελέτα με απάκι Κρήτης (μεταξύ άλλων).
Η Νένα μαγειρεύει την ελληνική κουζίνα με τον τρόπο που όλοι οι Έλληνες σεφ θα έπρεπε –κατά τη γνώμη μου– να δημιουργούν. Παίρνει τις ελληνικές συνταγές, τους προσθέτει σύγχρονες τεχνικές και τις παρουσιάζει στη νέα τους εκδοχή. «Προσπαθώ να κάνω απλά, νόστιμα πράγματα με υλικά που είναι επώνυμα. Επώνυμα, όχι απλά του τόπου, αλλά του ανθρώπου που τα παράγει» λέει η ίδια. «Με αυτά τα υλικά, προσπάθησα να φτιάξω γεύσεις που θα έβρισκε κανείς σε ένα οινομαγειρείο και ταυτόχρονα σε ένα σύγχρονο ελληνικό εστιατόριο. Έχω πειραματιστεί πολύ με τα “λαδολέμονα” της ελληνικής κουζίνας, γι’ αυτό και όλα σχεδόν τα πιάτα έχουν μια σάλτσα που τα αναδεικνύει». Να πάτε, θα φάτε υπέροχα.
Η φιλοσοφία του εστιατορίου βασίζεται στον σεβασμό προς την παράδοση και στις αξίες της ιταλικής «cucina povera»: μιας κουζίνας λιτής, αυθεντικής και γεμάτης ψυχή
17°
