Dos gardenias para ti Con ellas quiero decir
Te quiero, te adoro, mi vida.
Ponles toda tu atencion
Porque son tu corazon y el mio.
Δύο γαρδένιες για εσένα
Με αυτές θέλω να πω
Σε θέλω, σε λατρεύω, ζωή μου
Δώσε όλη σου την προσοχή
Γιατί αυτές είναι η καρδιά σου και η δική μου
Οι στίχοι του «Dos Gardenias» που τραγούδησε η Isolina Carillo το 1945 συνεχίζονται σε όλη την πλευρά του τοίχου. Κι ύστερα πετούν μέσα στον χώρο, σκαρφαλώνουν στα ζωγραφιστά ταβάνια, ακούγονται από τα παλιά ραδιόφωνα που επαναλειτουργούν, ανάβουν σπίθες στα βλέμματα και υπενθυμίζουν ότι οι γαρδένιες πεθαίνουν τόσο σύντομα όσο οι έρωτες, αλλά αν προλάβεις να κλέψεις το άρωμά τους, έχεις κερδίσει ήδη μια στιγμή αθανασίας.
Το Dos Gardenias άνοιξε στις 19 Μαΐου και έφερε όλο αυτό το μεθυστικό άρωμα –γαρδένιας και ερώτων– στα στενά του Ψυρρή. Μαρμάρινη μπάρα, πολύχρωμα πλακάκια, ανεμιστήρες στα γαλαζωπά ταβάνια και οι δύο από τους τέσσερις τοίχους ανοιχτοί, έτσι ώστε να βλέπεις τη ζωή, έξω στον δρόμο. Έχω την ακλόνητη αίσθηση ότι βρίσκομαι σε κάποιο bar της Αβάνας, αλλά ο Διονύσης Πρώιος που μαζί με τον Γιάννη Καρβουτζή άνοιξαν αυτό τον υπέροχο παράδεισο, μου καταρρίπτει το όνειρο: «Δεν θα βρεις τέτοιο bar στην Αβάνα. Αυτό που πραγματικά είμαστε είναι ένα Caribbean Gastronomic Bar». Ο Διονύσης είναι μεγάλη υπόθεση. Ζωγράφος (έχει ζωγραφίσει όλο το μαγαζί από πάνω μέχρι κάτω), γεννημένος στο Buenos Aires, με αρκετά ωστόσο αθηναϊκά μαγαζιά στο ενεργητικό του (βλ. Ψιψίνα, El Pecado). Αφού πρόσφατα έκανε ένα τουρ σε όλη τη Λατινική Αμερική, γύρισε αποφασισμένος να αποτυπώσει το χρώμα της στο κέντρο της Αθήνας. «Τις νύχτες, μετά το ταξίδι, καθόμασταν με τον Γιάννη και τραγουδάγαμε. Το “Dos Gardenias” ήταν η καληνύχτα μας. Έτσι αποφασίσαμε να το κάνουμε bar».
Όχι, όποιο και όποιο bar. Εδώ οι μύθοι της Καραϊβικής ζωντανεύουν τα βράδια, η Εμμανουέλα που ήρθε από τη Βραζιλία για έναν έρωτα φτιάχνει την καλύτερη Caipirinha, από τα ρετρό ραδιόφωνα του ’50 παίζει μόνο το ραδιόφωνο της Καραϊβικής και οι γαστριμαργικοί πειρασμοί είναι τόσοι που θα σε κρατήσουν για ακόμα ένα ποτό. Αδυναμία μεγάλη τα pintxos, μικροσκοπικά tapas που σερβίρονται σε 4, 8 ή 16 κομμάτια (αντί €4, €8 ή €16 αντίστοιχα). Δοκίμασα αυτό με πορτοκάλι και σολομό και ήμουν ευτυχισμένη, αλλά θα βρεις πολλές ακόμα παραλλαγές, όπως επίσης και μικρές χειροποίητες και πεντανόστιμες πίτσες με ζυμάρι που φτιάχνεται επιτόπου. Μόνοι τους φτιάχνουν και το μαύρο σκόρδο που κάνει τέλειο ταίρι με το jamon Serrano ή το επίσης δικής τους παραγωγής αλλαντικό από μοσχάρι. Κι αν θες περισσότερα, εδώ είναι και ο paellero, o Michel, που κάθε βράδυ στις 9 μαγειρεύει paella στον πεζόδρομο. Φτάνει μόλις για 20 άτομα, αλλά έτσι και προλάβεις…
Άλλο κεφάλαιο τα cocktails, που ξεκινούν από τα €6 και φτάνουν μέχρι τα €8. Ανάμεσά τους και οι signature δημιουργίες της Εμμανουέλας. «Rumba do Ovo», «El Corazon», «Agua na Boca», μερικά από τα μυστικά που πρέπει να της ζητήσεις, αν θες να δεις τι πάει να πει cocktail με βραζιλιάνικη ψυχή. Από Σεπτέμβριο, σε μια υπερυψωμένη γωνία πίσω από το bar θα τραγουδάει ο Tonino Carotone και όλα θα είναι αλλιώς. Πάνω στη σκηνή έχουν ήδη στηθεί τρεις νεκροκεφαλές: η μία με δεμένα μάτια, η άλλη με δεμένο στόμα, η τρίτη με κλειστά τα αυτιά. Οι τρεις τους στέλνουν ένα μήνυμα. Λένε πως ό,τι ακούσεις, ό,τι δεις και ό,τι πεις εδώ, πρέπει να μείνουν εδώ. Οπότε, ερωτευτείτε άφοβα.
Η φιλοσοφία του εστιατορίου βασίζεται στον σεβασμό προς την παράδοση και στις αξίες της ιταλικής «cucina povera»: μιας κουζίνας λιτής, αυθεντικής και γεμάτης ψυχή
17°
