Στην αρχή ξαφνιάζομαι. Δεν περίμενα να βρω κάτι τόσο καλό στη μέση του πουθενά. Μισό εστιατόριο και μισό bar το Brokies διχάζεται, δύο κομμάτια γίνεται για να καλύψει τις ανάγκες όλης της παρέας. Τέλος οι τσακωμοί για το αν θα πάμε για χαλαρό ποτό ή αν θα ξεσκιστούμε (με την καλή έννοια) στο φαγητό. Θα τα κάνουμε και τα δύο γιατί η ζωή είναι πολύ μικρή. Ο μόλις 28 χρονών Γρηγόρης (ιδιοκτήτης) βρήκε τη λύση στα αναποφάσιστα βράδια μας.
Από τη δεξιά πλευρά λοιπόν είσαι σε ένα μπαράκι, τύφλα να’ χουν τα μπαράκια του κέντρου, με επικεφαλής στην μπάρα τον –άσσο-στα-cocktails Δημήτρη Μενεγάκη (συνέταιρο του Γρηγόρη), από την αριστερή πλευρά βρίσκεσαι σε ένα μοντέρνο resto με κουζίνα multi culti, ωραία και πληθωρική, επικεφαλής της οποίας είναι ο σεφ Μανώλης Πυθάρας με κοτζάμ θητεία στο Costa Navarino.
Με κλίση από αριστερά προς τα δεξιά λοιπόν, στρογγυλοκαθόμαστε στον industrial chic χώρο και ρίχνουμε κλεφτές ματιές προς την ανοιχτή κουζίνα. Γρήγορα όμως η προσοχή επικεντρώνεται στο κέντρο του τραπεζιού…Δοκιμάζουμε μπουκίτσες κοτόπουλου με αχλάδι, κάσιους, χαλούμι σχάρας, φρέσκα φύλλα σαλάτας και sauce μουστάρδας (€8), μια ωραιότατη απάντηση σε αυτούς που λένε ότι «δεν χορταίνεις με σαλάτα», τυρομπαλίτσες (€4,50) με άρωμα δυόσμου, τόσο ταιριαστές με τη μαρμελάδα βερίκοκο που τις συνοδεύει, ζουμερό και λαχταριστό χοιρινό κοντοσούβλι με sauce lime και πατάτες(€9), paella (διότι το μενού είναι ανήσυχο και κάνει το πέρασμά του από αρκετές κουζίνες) αρωματισμένη με safran και mix κρεατικών (€8). Τέλος έρχεται η ναυαρχίδα, το υπέροχο αυτό burger (€9) με ταλαγάνι σχάρας, ντομάτα ψητή και handmade pickle sauce, το οποίο κρύβει ένα μυστικό στο ζουμερό μπιφτέκι του που δεν θα αποκαλύψω για να μη χαλάσω το σασπένς.
Ρίχνω γύρω μου ματιές και διαπιστώνω ότι το εστιατόριο είναι μισογεμάτο ένα αδιάφορο βράδυ Πέμπτης. Φαντάζομαι ότι τα Σαββατοκύριακα με το δυνατό brunch (11.00-16.00) θα γίνεται το αδιαχώρητο. «Έτσι είναι», μου επιβεβαιώνει ο Γρηγόρης. «Μάλιστα, έχουμε πια θαμώνες από όλα τα μέρη της Αθήνας. Μέχρι και από τη Γλυφάδα μας έρχονται!».
Το άλλο μισό της παρέας (οι αμετανόητοι «ποτάκηδες») έχουν αρχίσει να διεκδικούν τα θέλω τους. Cocktail στο bar της μεσοτοιχίας. Τους κάνουμε το χατίρι, κυρίως γιατί θέλουμε κι εμείς να δοκιμάσουμε τα cocktails, που με ενθουσιώδεις ψίθυρους έφτασαν στα αυτιά μας. Στη…δεξιά όχθη (που παίζει άλλη μουσική και έχει κατεβάσει αισθητά το μέσο όρο ηλικίας), διαλέγουμε το Zombie (€12) και το Walking Dead (€12), δύο υπέροχα cocktails με βάση το ρούμι. Μην σε ξεγελάει η τιμή που αντιστοιχεί σε ένα (έστω ενάμιση cocktail στο κέντρο), εδώ μιλάμε για δύο γίγαντες που αν έχεις ύψος κάτω του 1,65μ. δυσκολεύεσαι να…φτάσεις. Άνετα το μοιράζεστε και δυο και τρία άτομα. Χαζέψτε όμως όλο τον κατάλογο, έχει…ζουμί η υπόθεση.
Η φιλοσοφία του εστιατορίου βασίζεται στον σεβασμό προς την παράδοση και στις αξίες της ιταλικής «cucina povera»: μιας κουζίνας λιτής, αυθεντικής και γεμάτης ψυχή
17°
