Grand Prix Αυστρίας: Ο Τζορτζ Ράσελ νικητής σε έναν αγώνα τριών παράλληλων αφηγήσεων

Ο Τζορτζ Ράσελ πέτυχε τη δεύτερη φετινή νίκη του μετά τον εναρκτήριο αγώνα της Αυστραλίας, γεγονός που, με τον συνδυασμό της τρίτης θέσης του ομόσταυλού του, Κίμι Αντονέλι, τον έφερε 10 βαθμούς πιο κοντά στον επικεφαλής της κατάταξης των οδηγών. Όμως, το ενδιαφέρον του αγώνα επικεντρώνεται σε τρία διαφορετικά σημεία, τα οποία δεν αφορούν άμεσα τον Βρετανό οδηγό και διεκδικητή του τίτλου. Δεν είναι εύκολο να αξιολογηθούν αυτή τη στιγμή ως προς τη σπουδαιότητά τους, αν και μόνον ένα εξ αυτών πιθανώς να έχει βαθμολογική σημασία. Τα άλλα δύο ωστόσο παρουσιάζουν για μας, τους θεατές, μεγαλύτερο ενδιαφέρον, αφού μπορούμε να τα δούμε ως προβολές δικών μας προβληματισμών.

Αρχικώς, η αναβάθμιση που έκανε η Ferrari στον κινητήρα της - στα πλαίσια του προγράμματος ADUO (Additional Development Upgrade Opportunity) που έχει καθιερώσει φέτος η Formula 1 στην προσπάθειά της να γίνει πιο ανταγωνιστικό το πρωτάθλημα - δεν είχε αποτέλεσμα. Το πρόγραμμα ADUO βασίζεται σε δύο αναβαθμίσεις που μπορούν να κάνουν οι ομάδες οι οποίες υστερούν κατά ποσοστό από τον κινητήρα αναφοράς που ορίζει η διοργανώτρια αρχή των αγώνων. Έτσι, πριν από δύο εβδομάδες καθορίστηκε ο κινητήρας εσωτερικής καύσης της Red Bull ως η αναφορά για τις αναβαθμίσεις των υπολοίπων. Η Ferrari υστερούσε κατά 4% σε απόδοση από τον κινητήρα της αυστριακής ομάδας και έτσι της δόθηκε η ευκαιρία δύο αναβαθμίσεων. Η πρώτη έγινε πριν από την εμφάνισή της στο αυστριακό Grand Prix, αλλά χωρίς αποτέλεσμα όπως φάνηκε. Βέβαια, θεωρώντας ως δεδομένο το μικρό turbo που χρησιμοποιεί ως υπερσυμπιεστή, το υψόμετρο τής εν λόγω πίστας δεν ευνοεί την πλήρη ανάπτυξη του κινητήρα λόγω της μειωμένης (κατά 15%) πυκνότητας του αέρα, η οποία επηρεάζει τη λειτουργία του υπερσυμπιεστή. Το ζήτημα είναι πιο πολύπλοκο απ’ ό,τι φαίνεται εκ πρώτης όψεως, διότι παρεμβαίνουν και άλλοι παράγοντες, αλλά, τέλος πάντων, η Ferrari δεν απέδωσε στον αγώνα της Κυριακής.
Με αναβάθμιση στον αεροδυναμικό της σχεδιασμό εμφανίστηκε και η Red Bull, με επιτυχία. Για πρώτη φορά από την αρχή της χρονιάς, ο Μαξ Φερστάπεν είχε ένα μονοθέσιο ανταγωνιστικό. Τερμάτισε δεύτερος με διαφορά 1,5 δευτερολέπτου από τον πρώτο Ράσελ. Αν, δε, στα προκριματικά του Σαββάτου δεν είχε το πρόβλημα με τη λειτουργία του Straight Mode (την επαύξηση της ηλεκτρικής ισχύος στις ευθείες) που τον έβγαλε εκτός στην στροφή 9, πιθανώς να είχε καλύτερη από την έκτη θέση εκκίνησης και να διεκδικούσε την πρώτη θέση. Για τη Red Bull είναι πολύ κρίσιμο να κρατήσει τον οδηγό της στο τέλος αυτής της χρονιάς, οπότε και λήγει το συμβόλαιό του. Ήδη φαίνεται πως ο Ολλανδός οδηγός συζητά με τη McLaren για τη μετακίνησή του. Μετά τον αγώνα της Κυριακής φάνηκε ευδιάθετος για πρώτη φορά φέτος. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι ένας οργανισμός, μια εταιρεία αξίας δύο δισεκατομμυρίων ευρώ, βασίζει μέρος της ύπαρξής της σε έναν άνθρωπο. Δεν πρόκειται να χαθεί, τουλάχιστον όχι άμεσα, μετά την αποχώρηση του Φερστάπεν, αλλά θα υποστεί πλήγμα απροσδιόριστων συνεπειών. Και αυτό το γνωρίζει καλά ο Λωράν Μεκίς. Η βασική του έννοια για την τρέχουσα χρονιά είναι να ανανεώσει το ενδιαφέρον του Φερστάπεν, προσφέροντάς του ένα καλύτερο μονοθέσιο. Είναι, ίσως, η πιο καθαρή περίπτωση αναγνώρισης της ανθρώπινης αξίας έναντι των συστημάτων και της λειτουργίας ενός οργανισμού με πολύπλοκη δομή και εξωφρενικά λεπτομερή σχεδιασμό. Είναι πολύ ευχάριστο για όλους μας να βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας την καταξίωση της ανθρώπινης αξίας.

Τέλος, στα προκριματικά του Σαββάτου, ο Αντονέλι βγήκε εκτός πίστας λόγω της εσφαλμένης πεποίθησής του ότι είχε δει διπλές κίτρινες σημαίες τη στιγμή του ατυχήματος του Φερστάπεν. Ο Ράσελ τήρησε κατά γράμμα την απλή κίτρινη σημαία - στα μάτια των επιτηρητών της FIA - και κατάφερε να ολοκληρώσει ένα γύρο που του εξασφάλισε την pole position. Ο Αντονέλι δήλωσε στα ΜΜΕ μετά τα προκριματικά: «Πιθανότατα ήταν δικό μου λάθος. Άκουσα “κίτρινο, κίτρινο”, αλλά κοίταζα τον κριτή και, πιθανότατα, δεν ξέρω, είδα λάθος και απλώς είδα δύο σημαίες αντί για μία και διέκοψα».

Ο Ιταλός οδηγός της Mercedes ήταν σε γύρο που πιθανόν να του έδινε την πρώτη θέση στα προκριματικά και αυτή τη στιγμή θα μιλούσαμε για μια εντελώς διαφορετική βαθμολογική κατάσταση. Όμως τι είδους άνθρωπος είναι ένας 19χρονος που μπορεί να αναλάβει την ευθύνη ενός σφάλματος που συνέβη τρέχοντας με 300 χιλιόμετρα την ώρα, σε συνθήκες που εμπόδιζαν την πλήρη ορατότητα; Είναι αφοσιωμένος στο έργο του. Αναγνωρίζει και αποδέχεται τις ατέλειές του. Δεν τις αντιμάχεται, αλλά προσπαθεί να τις κατανοήσει. Δεν γίνεται αυτοτιμωρητικός απέναντι στον εαυτό του, αλλά δεν αφήνει συγχρόνως τη συνείδησή του να άγεται από τη συνθήκη. Αναγνωρίζοντας τα λάθη του, μπορεί να ξεπεράσει τα όριά του, υπό την έννοια της προσεκτικής επεξεργασίας της εμπειρίας που κάθε φορά συλλέγει. Είναι εκεί, παρών σε ένα γίγνεσθαι που κάθε φορά θα είναι ένα βήμα μπροστά από αυτόν. Και χωρίς παράπονα.

Ο αγώνας

Ο Τζορτζ Ράσελ κατάφερε να αποκρούσει την έντονη πίεση του Μαξ Φερστάπεν, ο οποίος αγωνίστηκε με την αναβαθμισμένη Red Bull, και κατέκτησε τη νίκη. Ήταν η πρώτη του νίκη σε Κυριακάτικο αγώνα μετά την έναρξη της φετινής περιόδου τον Μάρτιο. Ο Φερστάπεν αποδείχθηκε από νωρίς ο σημαντικότερος αντίπαλος του Ράσελ καθώς, η Ferrari που εκκινούσε από τη δεύτερη και την τρίτη θέση του grid, δεν είχε τον αγωνιστικό ρυθμό που είχε επιδείξει στη Βαρκελώνη, όπου ο Λιούις Χάμιλτον είχε επικρατήσει πριν από δύο εβδομάδες. Η Red Bull ακολούθησε διαφορετική στρατηγική για τον Ολλανδό παρατείνοντας το δεύτερο stint του. Έτσι, στο τελευταίο μέρος του αγώνα διέθετε ελαστικά έξι γύρους νεότερα από εκείνα του Ράσελ. Μετά το τελευταίο pit stop, ο Φερστάπεν επέστρεψε στην πίστα 11 δευτερόλεπτα πίσω από τη Mercedes, έχοντας μπροστά του 22 γύρους για να καλύψει τη διαφορά. Παρά την εντυπωσιακή αντεπίθεσή του, τερμάτισε τελικά μόλις 1,6 δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή.

Ο Αντονέλι έδειχνε να διαθέτει τον απαιτούμενο ρυθμό για να διεκδικήσει τη νίκη, όμως έχασε πολύτιμο χρόνο στα πρώτα στάδια του αγώνα. Όπως και ο Φερστάπεν, είχε πιο φρέσκα ελαστικά από τον Ράσελ στο τελευταίο stint, αλλά τελικά τερμάτισε μόλις τρία δέκατα του δευτερολέπτου πίσω από τον Ολλανδό και 1,9 δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή.

Ο Όσκαρ Πιάστρι πραγματοποίησε έναν αθόρυβο αλλά ιδιαίτερα αποτελεσματικό αγώνα, κατακτώντας την τέταρτη θέση για τη McLaren, αφήνοντας πίσω τα προβλήματα ρυθμού που είχε αντιμετωπίσει στη Βαρκελώνη. Πίσω του τερμάτισε η πρώτη Ferrari με τον Λιούις Χάμιλτον. Ο Βρετανός είχε δώσει μάχη με τον Φερστάπεν στους πρώτους γύρους, αλλά στη συνέχεια ακολούθησε στρατηγική τριών pit stop, όπως και ο ομόσταυλός του Σαρλ Λεκλέρ, σε αντίθεση με τους περισσότερους οδηγούς της πρώτης δεκάδας. Ο Άιζακ Χάντζαρ κατέλαβε την έκτη θέση με τη δεύτερη Red Bull, μπροστά από τον Λάντο Νόρις και τον Σαρλ Λεκλέρ. Και οι τρεις κινήθηκαν σε χαμηλότερο επίπεδο από τους ομόσταυλούς τους κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Η Racing Bulls ήταν η κυρίαρχη δύναμη στη μάχη του midfield, με τους Λίαμ Λώσον και Άρβιντ Λίντμπλαντ να συμπληρώνουν τη βαθμολογούμενη δεκάδα στις θέσεις εννέα και δέκα αντίστοιχα. Ο Λίντμπλαντ βρισκόταν μπροστά από τον Λώσον στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, όμως ο Νεοζηλανδός τον προσπέρασε κατά τη διάρκεια του τελευταίου κύκλου των pit stop. Ο Γκαμπριέλ Μπορτολέτο, με την Audi, τερμάτισε στην 11η θέση, 11,2 δευτερόλεπτα μακριά από τη ζώνη των βαθμών.

Αντίθετα, και οι δύο Cadillac εγκατέλειψαν πολύ νωρίς, καθώς οι ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες προκάλεσαν σοβαρή υπερθέρμανση στα φρένα τους. Στην περίπτωση του Βάλτερι Μπότας, μάλιστα, τα φρένα τυλίχθηκαν στις φλόγες, με αποτέλεσμα και τα δύο μονοθέσια να εγκαταλείψουν μέσα στους πρώτους πέντε γύρους. Εκτός αγώνα τέθηκε και ο Λανς Στρολ, καθώς η Aston Martin αντιμετώπισε πιθανό πρόβλημα στο σύστημα ERS (επαναφόρτιση της μπαταρίας), ενώ ο Κάρλος Σάινθ εγκατέλειψε όταν η Williams παρουσίασε πιθανό ηλεκτρικό πρόβλημα στην ευθεία εκκίνησης-τερματισμού.

Ο αγώνας της επόμενης εβδομάδας θα γίνει στην πίστα Silverstone Circuit στη Βρετανία, εκεί όπου ξεκίνησαν οι αγώνες πριν από 75 χρόνια.