Ο γκουρμεδιάρης

Έχει πάντα να σου προτείνει ένα καλό εστιατόριο με ζεστή ατμόσφαιρα, ποιοτικό φαγητό και ξένο σεφ.

Όλη η φιλοσοφία του συμπυκνώνεται στο γνωμικό «μικρή μπουκιά φάε, μεγάλο πιάτο κράτα».

Μπορεί να σε τραβολογάει στα πιο απομακρυσμένα μέρη για να δοκιμάσεις ένα αηδιαστικό χόρτο που φυτρώνει μόνο στις ζούγκλες του Κιλιμάντζαρο.

Ευτυχώς για τους γύρω του, όταν τρώει, δεν μιλάει.

Μπορείς να του πασάρεις στο τραπέζι περιττώματα, αρκεί να συνοδεύονται από ροκφόρ papillion, φλοίδες παρμεζάνας και σιρόπι λευκού βαλσάμικου.

Θα του έκανες παρέα μόνο και μόνο για να σου μεταφράζει όλες εκείνες τις δυσνόητες ψαγμένες συνταγές στα μενού των εστιατορίων.

Δεν κρίνει τα εστιατόρια, αλλά τους βάζει βαθμολογία.

Δεν θα έτρωγε ποτέ σαλάτα του σεφ από τα Goody’s, αφού ξέρει πως τα Goody’s δεν έχουν σεφ.

Μεταφράζει όλα τα ελληνικά προϊόντα στα γαλλικά. Για παράδειγμα, τα «κρεμμύδια» τα λέει «μύδια α λα κρεμ».

Οργανώνει σουαρέ στο σπίτι του και απαγγέλλει στους φίλους του λατινοαμερικάνικη ποίηση.

Στο φαγητό δεν τα λογαριάζει τα λεφτά. Τα αγοράζει όμως μετά.

Σεβόμενος τα αντικαπνιστικά μέτρα, δεν παραγγέλνει ποτέ πέστροφα καπνιστή.

Μπορεί εύκολα να αντιληφθεί ότι από το κρασί που πίνει αναδύεται μια οσμή βρεγμένου μαλλιού και μουχλιασμένου κάστανου.

Πολλοί θα απολάμβαναν να τον δουν να ξερνάει τα good value προϊόντα του λόγω τροφικής δηλητηρίασης.

Από τότε που έμαθε πως για να γίνει το φουαγκρά πρέπει να βασανιστεί μια πάπια, παραγγέλνει χήνα.

Μπορεί εύκολα να καταλάβει τη διαφορά ανάμεσα σε ένα τυρί riccota Τοσκάνης και σε ένα τυρί riccota Τοσκάνης.

Δεν χωνεύει τις ταβέρνες και δεν χωνεύει στις ταβέρνες.