Aθήνα ID: Έρση Σωτηροπούλου (Συγγραφέας)

Σε ποια γειτονιά της Αθήνας μένετε;

Στις παρυφές της Πλάκας, πίσω από τη Μητρόπολη. Αλλά είμαι υπό μετακόμιση μέσα σε κασόνια εδώ και μερικούς μήνες.

Το πρώτο διαμέρισμα που ζήσατε μόνη σας στην Αθήνα…

Ήταν στην 3ης Σεπτεμβρίου, εκεί περνούσα τις διακοπές μου παιδί, εκεί άρχισα να γράφω.

Άνοιξη στην Αθήνα είναι...

Οι ανθισμένες νεραντζιές (όσες έχουν απομείνει), μια ερωτική ανατριχίλα στον αέρα.

Τι αθηναϊκό δυσκολεύεστε να εξηγήσετε σε φίλους σας από το εξωτερικό;

Αυτή την απίστευτη ενέργεια της πόλης παρά το χάος, την ταλαιπωρία, τα σκουπίδια.

Ένα κτίριο που θαυμάζετε στην πόλη; Κι ένα που σιχαίνεστε…

Το Νομισματικό μουσείο με τον κρυμμένο κήπο. Δεν σιχαίνομαι τίποτα, και τα πιο εξαθλιωμένα κτίρια μάς μιλάνε.

Αν ήμουν δήμαρχος…

Θα έφτιαχνα πεζοδρόμια.

Ποιο στέκι της Αθήνας χάθηκε και σας λείπει;

Στο μυαλό μου έρχεται το Ζόναρς. Συναντιόμασταν εκεί με τον Γιάννη Βαρβέρη, τον ποιητή. Χάθηκε κι αυτός.

Μια «μόνο στην Αθήνα» ιστορία που σας έχει συμβεί…

Στο σουπερμάρκετ πέφτει πάνω μου μια γυναίκα: «Κυρία Σωτηροπούλου, ωραία τα είπατε χτες στην τηλεόραση!». Ήμουν πράγματι σε μια εκπομπή το προηγούμενο βράδυ. «Επιτέλους, κατάλαβα τι είναι η χοληστερίνη». Την ευχαρίστησα και δεν είπα τίποτα, δεν ήθελα να την απογοητεύσω.

Αθηναϊκές λέξεις που δεν υπάρχουν πια…

Σινεάκ, εφαψίας, τοιούτος... Φαντάσματα μιας άλλης εποχής.

Ένα επίθετο που χαρακτηρίζει ακριβώς τους Αθηναίους;

Αλλοπρόσαλλοι.

Ποιος συγγραφέας έχει περιγράψει καλύτερα το αθηναϊκό πνεύμα;

Ο Μένης Κουμανταρέας στην «Κυρία Κούλα».

Τι σκεφτήκατε για τις «Νεραντζιές», με αφορμή την επανέκδοσή τους 14 χρόνια μετά;

Θυμάμαι έντονα τις συνθήκες που γραφόταν το βιβλίο. Τις στιγμές έμπνευσης, αλλά και τις δυσκολίες. Δεν θα άλλαζα κάτι αν το ξανάγραφα.

Info: Το πολυβραβευμένο «Ζιγκ Ζαγκ στις Νεραντζιές» επανεκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Η Ε.Σ. γράφει κάτι καινούργιο, αλλά μοιάζει με τη μετακόμισή της, κρατάει πολύ καιρό.