Επικαιρότητα, σαρκασμός, έρευνα και YouTube: Η Κωνσταντίνα Αδαμάκη μιλάει χωρίς φίλτρα

Την πρώτη φορά που βλέπεις τα βίντεό της στα social media, υπάρχει πάντα μια στιγμή που αναρωτιέσαι αν αυτά που λέει είναι απόλυτα σοβαρά ή καθαρό τρολάρισμα. Δεν είναι τυχαίο. Η Κωνσταντίνα Αδαμάκη κάνει σάτιρα, γίνεται ειρωνική όταν χρειάζεται και σχολιάζει την επικαιρότητα με τρόπο στοχευμένο. Της αρέσει να αφήνει τον κυνισμό της να διαπερνά στο περιεχόμενό της, παντρεύοντας τη σοβαρότητα ενός γεγονότος με το χιούμορ και τον σαρκασμό. Κι αν υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν πως σε ορισμένα θέματα δεν χωράει χιούμορ, εκείνη διαφωνεί.

Αν και πολλοί τη γνώρισαν τα τελευταία δύο χρόνια, μέσα από τα βίντεό της, η παρουσία της στο YouTube μετρά σχεδόν μια δεκαετία. Δεν υιοθετεί βαρύ ή διδακτικό ύφος· μιλά με τη σιγουριά κάποιου που έχει κάνει την έρευνά του. Συστήνεται απλά, χαλαρά, σαν ένα κορίτσι που «απλώς φτιάχνει βίντεο». Στην πραγματικότητα, όμως, κάνει κάτι πιο ουσιαστικό: παίρνει την επικαιρότητα, τη δουλεύει με έρευνα και καθαρή σκέψη και τη μετατρέπει σε περιεχόμενο που δεν προσπερνάς εύκολα.

Η Κωνσταντίνα Αδαμάκη, μεγάλωσε στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, σε ένα σπίτι γεμάτο εφημερίδες, περιοδικά και τηλεοπτικές εκπομπές. Η πληροφορία υπήρχε παντού γύρω της, αλλά εκείνη κόλλησε στον υπολογιστή. Όλα εκείνα τα «μην κάθεσαι τόσες ώρες στο κομπιούτερ, θα πονέσει ο αυχένας και τα μάτια σου» δεν τη σταμάτησαν ποτέ. Σήμερα περνάει υπερβολικά πολύ χρόνο μπροστά από μια οθόνη, για τη δουλειά που αγαπάει. Και ναι, ο αυχένας και τα μάτια της πονάνε, αλλά τουλάχιστον είναι για κάτι που την εκφράζει. Αυτή η αφοσίωση και η αγάπη για ό,τι κάνει και το ότι δεν προσπαθεί να φανεί ως κάτι άλλο απ’ αυτό που είναι, ίσως να είναι και αυτό που την κάνει τόσο δημοφιλή. Μιλήσαμε μαζί της για να τη γνωρίσουμε καλύτερα.

Δημοσιογραφία στο YouTube; Η Κωνσταντίνα Αδαμάκη λέει ναι

― Υπάρχει κάποιο γεγονός από τα εφηβικά σου χρόνια που θεωρείς ότι σε διαμόρφωσε περισσότερο πολιτικά ή σε οδήγησε στο να πάρεις την απόφαση να γίνεις blogger και μάλιστα να ασχοληθείς επαγγελματικά μ’ αυτό;

Δεν υπήρξε κάποιο γεγονός, απλώς μπήκα από πολύ νωρίς στον χώρο του blogging και, μόλις άρχισα να αποκτώ πολιτική και κοινωνική συνείδηση, η πρώτη μου κίνηση ήταν να χρησιμοποιήσω το blog μου για να εκφραστώ. Αυτό το blog μετατράπηκε στο σημερινό κανάλι μου. Υπήρχε πάντα στο μυαλό μου ως ένα πιθανό σενάριο επαγγελματικής πορείας, χωρίς ωστόσο να ξέρω τι ακριβώς σημαίνει δημοσιογραφία. Μου άρεσε η ιδέα της έρευνας και της συγγραφής, γι’ αυτό και επέλεξα το Πάντειο και τη συγκεκριμένη σχολή στο μηχανογραφικό μου. Δεν θα πω ότι είχα από νωρίς το πάθος για το επάγγελμα, αυτό ήρθε αργότερα.

― Πώς επηρέασαν οι σπουδές σου τον τρόπο που προσεγγίζεις την έρευνα και την τεκμηρίωση;

Θυμάμαι ακόμα έναν καθηγητή μου να λέει ότι σε ένα γεγονός, σε ένα τροχαίο ατύχημα για παράδειγμα, κάθε αυτόπτης μάρτυρας θα δώσει μια διαφορετική εκδοχή για το τι συνέβη. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι η αλήθεια είναι σχετική, αλλά είναι σημαντικό μάθημα για έναν νέο δημοσιογράφο το ότι δεν αρκεί μία πηγή για να βγάλεις είδηση. Ούτε, βέβαια, ισχύει το ότι, αν ρωτήσεις 10 άτομα και σου πουν όλοι το ίδιο ψέμα, αυτό αυτομάτως γίνεται αλήθεια. Εκεί, όμως, φαίνεται ο δημοσιογράφος. Γενικότερα, ήταν πολύ χρήσιμες οι σπουδές μου, και με τρόπους που πολλές φορές μπορεί να μην αντιλαμβάνομαι συνειδητά.

― Υπάρχει κάποια σύγκρουση ανάμεσα στη δημοσιογράφο και στην content creator;

Μέσα μου ζουν δυο λύκοι. Όχι, εντάξει, δεν θα έλεγα ότι υπάρχει σύγκρουση. Ένας content creator ανεβάζει περιεχόμενο, κι αυτό το περιεχόμενο μπορεί κάλλιστα να είναι δημοσιογραφική έρευνα και σχολιασμός επικαιρότητας. Δεν είπε κανείς ότι όλοι οι δημιουργοί περιεχομένου πρέπει να δείχνουν αποκλειστικά πού πήγαν το Σαββατοκύριακο και τι έφαγαν, αν και τα έχω κάνει κι αυτά. (γέλια)

― Τι ήταν αυτό που σε έπεισε ότι το YouTube είναι το μέσο που σε εκφράζει;

Η απογοήτευση από την εμπειρία μου στους εργασιακούς χώρους με οδήγησε στο να επιλέξω το YouTube. Στα πρώτα μου βήματα, αντί να ενθαρρύνουν τη φωνή και την οπτική ενός νέου ανθρώπου, μου ζητούσαν απλώς να κάνω αναπαραγωγή και να ακολουθώ τετριμμένα σχήματα – πράγμα το οποίο για μένα ήταν ασφυκτικό. Φυσικά, το YouTube, η Meta κ.λπ. είναι ιδιωτικές εταιρείες, με δικούς τους κανονισμούς, αλλά οι περιορισμοί τους αφορούν περισσότερο το πώς θα κάνω κάτι παρά το αν θα μου επιτραπεί να το κάνω.

― Τι σημαίνει για σένα «δημοσιογραφία στο YouTube»; Θεωρείς ότι ανατρέπεις το παραδοσιακό μοντέλο ή το προσαρμόζεις;

Δεν θεωρώ πως το μέσο καθορίζει τη δημοσιογραφία για να την ξεχωρίζουμε σε «παραδοσιακή» και «του YouTube». Άλλωστε ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της εποχής μας είναι ότι τα λεγόμενα παραδοσιακά μέσα για κάποιους είναι εξ ορισμού αλάνθαστα. Σίγουρα στο YouTube, όπως και σε όλα τα social media, μπορεί ο οποιοσδήποτε, χωρίς να έχει ιδέα τι κάνει, να ανοίξει μια κάμερα και να ισχυριστεί ότι προσφέρει ενημέρωση, με αποτέλεσμα, έστω κι από αφέλεια, να παραπληροφορεί. Προσωπικά, θεωρώ χειρότερη την παραπληροφόρηση με δόλο. Δεν σου κρύβω ότι έχω κάνει κι εγώ λάθη λόγω βιασύνης ή ατελούς έρευνας, αλλά έχω απολογηθεί γι’ αυτά.

― Πότε και πώς ξεκίνησαν όλα; Θυμάσαι ποιο ήταν το πρώτο σου βίντεο και τι σχολίαζες;

Αν θυμάμαι καλά, ξεκίνησα με το να ανεβάζω χιουμοριστικά βίντεο, παρωδίες με κοινωνικοπολιτικό σχόλιο, ωστόσο πολλοί δεν «μ’ έπιαναν» κι έτσι το γύρισα σε σοβαρό σχολιασμό.
Ακόμα, πάντως, προσπαθώ να αφήνω τον κυνισμό μου να διαπερνά το περιεχόμενό μου και να παντρεύω τη σοβαρότητα ενός γεγονότος με τον σαρκασμό για να νιώθω 100% εγώ. Κάποιοι μπορεί να θεωρούν ότι σε κάποια θέματα δεν χωράει χιούμορ, αλλά διαφωνώ, sorry.

― Πού αποσύρεσαι όταν χρειάζεσαι αποφόρτιση;

Στη θεωρία είναι πολύ απλό. Βάζω το κινητό μου στο αθόρυβο και το αφήνω στο τραπέζι με την οθόνη γυρισμένη. Το πραγματικά δύσκολο είναι να μπορέσω να αποφορτίσω το μυαλό μου, ειδικά όταν έχει συμβεί κάτι πολύ σοβαρό στην επικαιρότητα. Δεν θεωρώ, ωστόσο, ότι είναι και πολύ σωστό να αποκοπτόμαστε εντελώς όταν ο κόσμος γύρω μας καίγεται, αλλά δεν γίνεται κι αλλιώς.

― Πώς περιγράφεις σήμερα αυτό που κάνεις; Αρθρογραφείς παράλληλα;

Δεν αρθρογραφώ πλέον σε έντυπο, αλλά η διαδικασία πίσω από τα βίντεο μοιάζει πάρα πολύ με τη διαδικασία για τη συγγραφή άρθρων. Ουσιαστικά αρθρογραφώ, απλώς τα κείμενα μετατρέπονται σε βίντεο.

― Έχει αλλάξει η σχέση σου με το κοινό;

Δεν έγινε κάποιο μπαμ. Πιστεύω ότι μόνο και μόνο λόγω των τόσων χρόνων που έχω το κανάλι μου, θα έπρεπε να έχω περισσότερους συνδρομητές. Τώρα, μεμονωμένα «μπαμ» σημειώνονται κατά καιρούς μετά από viral short-form videos. Ελπίζω τουλάχιστον να με μαθαίνουν από τα μικρά και να παραμένουν για να δουν την κανονική μου δουλειά.

― Πόσο χρόνο αφιερώνεις όταν καταπιάνεσαι με κοινωνικοπολιτικά ζητήματα και ποια είναι τα βασικά κριτήρια αξιοπιστίας; Πώς φιλτράρεις τις πηγές σου;

Η έρευνα είναι αυτό στο οποίο δίνω τη μεγαλύτερη προσοχή και φυσικά αυτό που με ταλαιπωρεί περισσότερο. Η προετοιμασία ενός βίντεο μπορεί να πάρει από 3 μέρες μέχρι πάνω από εβδομάδα, και το βασικό μου κριτήριο αξιοπιστίας είναι οι πολλές και διαφορετικές πηγές, ιδανικά από μέσα που αποκλίνουν ιδεολογικά μεταξύ τους. Από ένα σημείο και μετά, βέβαια, όταν παρακολουθείς από κοντά την επικαιρότητα και έχεις αποκτήσει εμπειρία, μπορείς πολλές φορές να κρίνεις και μόνος σου πότε κάτι που διαβάζεις είναι αξιόπιστο.

― Έχεις νιώσει ποτέ την πίεση του να «απλοποιήσεις» υπερβολικά ένα σύνθετο θέμα για να λειτουργήσει αλγοριθμικά;

Η μόνη πίεση που νιώθω έχει να κάνει με τον χρόνο, δηλαδή να πρέπει να βιαστώ για να προλάβω ένα θέμα. Ωστόσο ακόμα και τότε, θα κάνω περικοπές στην ξεκούραση και την ηρεμία μου, όχι στην ποιότητα.

― Κριντζάρεις ποτέ με παλιότερο υλικό σου ή θεωρείς ότι αυτά τα «λάθη» ήταν απαραίτητα για την εξέλιξή σου;

Καλά, εγώ κριντζάρω ακόμα και με τα βίντεο που ανέβασα προχτές. Για να είμαι ειλικρινής, η ιδέα ότι υπάρχει αναρτημένο υλικό από 10 χρόνια πριν μού προκαλεί σοκ. Βέβαια όσες φορές έχει τύχει να δω κάποιο από τα αρχικά μου βίντεο –ενώ μπορεί να διαφωνήσω με όσα λέω– νιώθω περήφανη για τον εαυτό μου που τόλμησα να εκτεθώ και, με τα χρόνια, κατάφερα να φέρω στα μέτρα μου το κανάλι μου, να φτιάξω μια πολύ ωραία κοινότητα και, φυσικά, να βιοπορίζομαι απ’ αυτό.

― Έχεις παραδεχτεί ότι ήσουν πιο απόλυτη ή προκλητική στην αρχή. Ήταν στρατηγική επιλογή;

Δεν ήταν στρατηγική επιλογή! Ήμουν απλώς ένα 22χρονο κορίτσι με τη φυσιολογική έπαρση της ηλικίας. Τώρα, βλέποντας τα πρώτα μου βίντεο, καταλαβαίνω ότι κάποια πράγματα φαίνονται σκόπιμα προκλητικά, αλλά δεν ήταν. Απλά μου ερχόταν μια σκέψη και τη μοιραζόμουν, πολλές φορές χωρίς να έχω ιδέα τι λέω. Ελπίζω να μη λέω στο μέλλον τα ίδια και για τα τωρινά μου βίντεο.

― Πώς διαχειρίζεσαι την τοξικότητα όταν ξεπερνά την κριτική και γίνεται προσωπική επίθεση;

Εξαρτάται από τη μέρα. Αν με πετύχεις σε κακή μέρα, ακόμα κι ένα σχόλιο που μου λέει απλά ότι το βίντεό μου είναι κακό μπορεί να με ενοχλήσει. Όταν όμως τα σχόλια γίνονται προσωπική επίθεση, καταλαβαίνω αμέσως ότι ο στόχος δεν είναι η κριτική, αλλά το να με πληγώσει ο άλλος, κάτι που στην ουσία δείχνει ότι εκείνος δυσκολεύεται να διαχειριστεί τα δικά του συναισθήματα. Η αρνητική κριτική που γίνεται με καλή πρόθεση με επηρεάζει πολύ περισσότερο, γιατί με αναγκάζει να εξελιχθώ.

― Έχεις δεχτεί μέχρι και απειλές ή ακραία σχόλια. Πότε αυτό παύει να είναι «μέρος του παιχνιδιού»;

Τα χειρότερα σχόλια γράφονται από άτομα που δεν αντιλαμβάνονται τον σαρκασμό μου και νομίζουν ότι σοβαρολογώ όταν λέω ακρότητες για πλάκα. Παλιότερα στεναχωριόμουν και νευρίαζα, τώρα περισσότερο τους λυπάμαι, γιατί καταλαβαίνω ότι πολλά από αυτά τα σχόλια προέρχονται από απελπισία. Τα αγνοώ λοιπόν, μπορεί να απαντήσω κάτι χιουμοριστικό και πάω παρακάτω.

― Ως γυναίκα που μιλά για πολιτική, έχεις βιώσει σεξισμό στα social media; Πιστεύεις ότι μια αντίστοιχη ανδρική φωνή θα δεχόταν την ίδια αντιμετώπιση;

Σεξιστικά σχόλια μαζεύουν μόνο τα βίντεό μου που ο αλγόριθμος αποφασίζει να εμφανίσει σε εντελώς άγνωστα άτομα, τα οποία βλέπουν μια κοπέλα να μιλάει για κάτι, αγνοούν το περιεχόμενο και αποφασίζουν να με θίξουν αφήνοντας ένα σχόλιο σχετικό με την εμφάνισή μου ή με το σεξ. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας, κάτι που το κάνει όλο αυτό πιο προβληματικό. Θα περίμενε κανείς τέτοια σχόλια να γίνονται από παιδάκια.

Δεν πιστεύω ότι ένας άντρας στα social παίρνει τόσα σχόλια για την εμφάνισή του. Σίγουρα και οι άντρες έχουν ν’ αντιμετωπίσουν σχόλια από ανεγκέφαλους, απλώς είναι άλλου είδους.

― Έχεις παρατηρήσει διαφορά στον τρόπο που το κοινό σου αντιδρά όταν ασκείς κριτική σε άνδρες, σε σχέση με όταν σχολιάζεις γυναίκες σε θέσεις εξουσίας;

Δεν έχω παρατηρήσει διαφορά ως προς αυτό. Έχει τύχει, όμως, να κατακρίνω μια προβληματική συμπεριφορά κάποιου άντρα και να λάβω το σχόλιο: «Αν ήταν γυναίκα δεν θα έλεγες τα ίδια», σε μια προσπάθεια κάποιων να με βγάλουν με το ζόρι σεξίστρια και μίσανδρη, κάτι που φυσικά δεν ισχύει.

― Σου έχουν πει στο παρελθόν να αφήσεις τα κοινωνικοπολιτικά και να ασχοληθείς με πιο «εύπεπτα» θέματα. Πώς ερμηνεύεις αυτή τη στάση;

Ακόμα λαμβάνω κατά καιρούς σχόλια που με συμβουλεύουν να μην πιάνω θέματα τα οποία δεν καταλαβαίνω ή πάνω στα οποία δεν έχω γνώσεις. Δεν ξέρω αν έχουμε ωριμάσει ως κοινωνία, περισσότερο πιστεύω ότι, με όλα όσα συμβαίνουν, συμφωνούμε όλοι ότι ο διάλογος είναι απαραίτητος. Τα τελευταία χρόνια το βασικό υποτιμητικό σχόλιο που θα δεις σίγουρα κάτω από τα βίντεό μου είναι «Πότε θα βρεις κανονική δουλειά;». Δεν πρόκειται όμως για μισογυνισμό, άρα πρόοδος!

― Τα βίντεό σου για την υπόθεση Έπσταϊν προκάλεσαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Τι θεωρείς ότι άγγιξε τόσο πολύ το κοινό σε αυτή τη θεματική;

Ζούμε σε μια εποχή που μας δίνει κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι η εξουσία είναι διεφθαρμένη σε αρρωστημένο βαθμό. Το αξιοπερίεργο δεν είναι ότι τόσοι άνθρωποι ενδιαφέρθηκαν –και ενδιαφέρονται ακόμα– για την υπόθεση Έπσταϊν, αλλά το ότι κάποιοι εξακολουθούν να θεοποιούν και να στηρίζουν άτομα σε θέσεις εξουσίας, ακόμα και τώρα που μαθαίνουμε πως όλοι είναι συνένοχοι.

― Ποιο θέμα σου έχει προκαλέσει τις περισσότερες αντιδράσεις;

Αμφιλεγόμενα θέματα, όπως αμβλώσεις, ζητήματα φύλου, εξουσίας, τεχνολογίας, ιδιωτικότητας παθιάζουν το κοινό, ωστόσο θεωρώ ότι είναι όμορφο που στα περισσότερα βίντεό μου στο YouTube γίνεται πολιτισμένος διάλογος. Τα θέματα που αγγίζουν περισσότερο το κοινό και τα οποία προωθεί και ο αλγόριθμος είναι αυτά που τρέχουν στην επικαιρότητα.

― Πες μου τρία θέματα της επικαιρότητας που θέλεις να σχολιάσεις επειγόντως.

Την ένταση στη Μέση Ανατολή, την επέτειο των Τεμπών και τον Μπραντ Πιτ στην Ύδρα, φυσικά. Τόσες μέρες δεν κοιμάμαι λόγω της σοβαρότητας του τελευταίου θέματος.

― Ξαναβλέπεις τα βίντεό σου και λες «α, εκεί ίσως έπρεπε να είχα πει κάτι άλλο»;

Ναι συμβαίνει, γι’ αυτό και συχνά προσθέτω disclaimers ή ηχογραφώ ένα έξτρα σχόλιο, το οποίο μετά ενσωματώνω στο βίντεο.

― Σε αγχώνει η ταχύτητα της επικαιρότητας; Νιώθεις την πίεση του «να τα προλάβω όλα»;

Είναι ίσως από τα πιο δύσκολα κομμάτια της δουλειάς μου. Το θετικό είναι ότι εγώ διαμορφώνω το πρόγραμμά μου άρα, αν, για παράδειγμα, δουλεύω πάνω σε ένα βίντεο και προκύψει κάτι άλλο στην επικαιρότητα που θέλω να σχολιάσω, θα το κάνω κι ας μείνει το άλλο βίντεο πίσω. Είναι αδιανόητα πιεστικό να κυνηγάς την επικαιρότητα, με εξιτάρει όμως, οπότε χαλάλι.

― Πώς ισορροπείς ανάμεσα στην ποιότητα και στη συχνότητα των βίντεο;

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω καταφέρει να βρω την τέλεια ισορροπία. Γι’ αυτό, παρόλο που κάνω αυτή τη δουλειά σχεδόν 10 χρόνια, ακόμα δεν έχω ορίσει συγκεκριμένη μέρα της εβδομάδας για να ανεβάζω τα βίντεό μου. Δίνω προτεραιότητα στο περιεχόμενο, κι αν δεν προλάβει κάτι να βγει όταν «πρέπει», δεν έγινε και κάτι.

― Σήμερα, με 87,9 χιλιάδες εγγεγραμμένους στο YouTube, ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση σε σχέση με όταν ξεκινούσες;

Η ευθύνη. Συνήθως όταν ανεβάζω βίντεο, σκέφτομαι ότι απευθύνομαι σε συνειδητοποιημένους ανθρώπους με κριτική σκέψη, που δεν θα πάρουν ένα σχόλιό μου σαν την απόλυτη, αδιαπραγμάτευτη αλήθεια. Αν τύχει όμως να λάβω σχόλιο όπως «like πριν το δω», φρι-κά-ρω.

― Πώς φαντάζεσαι το μέλλον της δημοσιογραφίας μέσα στα social media;

Με ΑΙ δημοσιογράφους (γέλια). Είναι αντικειμενικά μια πιθανότητα να αντικατασταθούμε όλοι οι δημοσιογράφοι, παρουσιαστές, content creators από πρόσωπα τεχνητής νοημοσύνης και να μείνουμε άνεργοι. Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα γίνει αυτό, όχι τόσο επειδή θα μείνω άνεργη –άλλωστε δεν φαντάζομαι ότι θα ασχολούμαι με τα social media για πάντα–, αλλά περισσότερο για το τι θα σημαίνει αυτό για την κοινωνία.

― Έχεις αναφέρει ότι θα ήθελες να ασχοληθείς με το ντοκιμαντέρ. Υπάρχει κάτι που δεν σου αρκεί πλέον στη φόρμα του YouTube και πιστεύεις ότι μπορεί να το υπηρετήσει καλύτερα ένα ντοκιμαντερίστικο αφήγημα;

Δεν έχω αντίρρηση ως προς το να ανέβει στο YouTube ένα πιθανό μελλοντικό ντοκιμαντέρ. Η διαφοροποίηση από τα τωρινά μου βίντεο έχει να κάνει με το πόση δουλειά θα έριχνα σε ένα τέτοιο project. Αν για το κάθε βίντεο χρειάζομαι μια βδομάδα, για ένα σοβαρό ντοκιμαντέρ θα ήθελα ιδανικά να αφιερώσω τουλάχιστον έναν χρόνο και φυσικά να συνεργαστώ με άλλους επαγγελματίες. Απλά πρέπει να βρω το θέμα που θα με παθιάσει τόσο ώστε να πάρω αυτή την απόφαση.

― Υπάρχει συνεργασία που θα σε έβγαζε από τη ζώνη ασφαλείας σου αλλά θα ήθελες να τολμήσεις;

Το ντοκιμαντέρ, γιατί σίγουρα θα χρειαστεί τη συνεργασία πολλών ατόμων και έχω συνηθίσει να δουλεύω μόνη μου. Πιστεύω όμως ότι το να δουλεύεις μόνος σου είναι περιοριστικό και σου βάζει ταβάνι στο τι μπορείς να καταφέρεις. Με τρομάζει λίγο η συνεργατική δουλειά, αλλά παράλληλα με ελκύει.

― Ποιος είναι ο στόχος για τα επόμενα πέντε χρόνια;

Περισσότερη δημιουργικότητα και αυθεντικότητα και λιγότερη έκθεση σε brain rot περιεχόμενο.

― Αν μπορούσες να αφήσεις ένα «δημοσιογραφικό αποτύπωμα», τι θα ήθελες να λένε για σένα;

Ότι δεν ξεπουλήθηκα. Ειλικρινά, προτιμώ να μείνω άνεργη και άστεγη, παρά να πουλήσω τις αξίες μου για να αποκτήσω καταξίωση στον δημοσιογραφικό ή και σε οποιονδήποτε άλλο χώρο, ή ακόμα χειρότερα, για να αποκτήσω followers.

― Υπάρχει κάτι που δεν ξέρει ο κόσμος για σένα και θα ήθελες να το μοιραστείς;

Οι πιο πιστοί ακόλουθοι λογικά θα έχουν καταλάβει αυτή την πλευρά του χαρακτήρα μου, αλλά δεν αποκλείω μια μέρα να απαυδήσω από τα social και την επικαιρότητα και να πάω να ζήσω σ’ ένα βουνό χωρίς ίντερνετ. Ποιος ξέρει; Μπορεί η επόμενη συνέντευξη που θα κάνουμε να έχει τίτλο «Η youtuber-δημοσιογράφος που τα παράτησε όλα για να φυτεύει πατάτες και να ταΐζει αλεπούδες». Τρώνε πατάτες οι αλεπούδες;