TV & Media

Δανάη Μπάρκα: Κάθε Αύγουστο είμαι στη Σέριφο, κάτι με τραβάει σε αυτόν τον τόπο

Το post που έκανε στο Instagram

20.08.2024, 14:34
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Το νέο app του Voice 102.5 φέρνει live radio, μουσικά νέα και όλο το vibe της πόλης σε Android και iOS

Μουσικη Το νέο app του Voice 102.5 είναι εδώ

A.V. Team

Πώς μετακινούμαστε με ηλεκτρικά πατίνια - Τι απαγορεύεται

Ελλαδα Ηλεκτρικά πατίνια: Τελικά, τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται; Μερικές απαντήσεις

Μάριος Βελέντζας

Health & Fitness Vidcast Η επιστήμη κι οι Επιστήμονες | Γιώργος Παυλάκης: Ο καρκίνος, οι πανδημίες και η τεχνητή νοημοσύνη

Μάκης Προβατάς

Δανάη Μπάρκα: Η ανάρτησή της για την Σέριφο - Το post που έκανε στο Instagram

Η Δανάη Μπάρκα απολαμβάνει τις ολιγοήμερες διακοπές της στη Σέριφο και ανάρτησε ένα μακροσκελές κείμενο για το δέσιμο που αισθάνεται πως έχει με αυτό το νησί.

Ποζάροντας στο μπαλκόνι του σπιτιού όπου και μένει στη Σέριφο, η Δανάη Μπάρκα μοιράστηκε διάφορες φωτογραφίες μεταξύ των οποίων και με τον σκύλο της, αλλά και με την πανσέληνο.

Στη λεζάντα, η παρουσιάστρια έγραψε:

«Ο Αύγουστος μου. Κάθε Αύγουστο από το 2008 είμαι εδώ. Δεν ξέρω γιατί. Σαν κάτι να με τραβάει σ’ αυτο τον τόπο. Έχω έρθει μόνη μου, έχω έρθει με τις φίλες μου, με τη μαμά μου και τους φίλους της, με συνεργάτες, με τα σκυλιά μου, με όποια παρέα προκύπτει, όμως πάντα εδώ. Έχω έρθει χαρούμενη, στεναχωρημένη, απογοητευμένη, αγχωμένη, χωρισμένη, μελαγχολική έχω έρθει σε όλες τις καταστάσεις όλα αυτά τα χρόνια όμως εδώ όλα τα αρνητικά ελαχιστοποιούνται & τα θετικά πολλαπλασιάζονται.

Έχω κάτσει 1,5 μήνα έχω κάτσει 5 μέρες. Δεν με νοιάζει η διάρκεια, με νοιάζει το «εδώ». Είναι ένας απ' τους δεσμούς που έχω δημιουργήσει απ' τα εφηβικά μου χρόνια και με κρατάει πάντα συνδεδεμένη με την ξεγνοιασιά μου, με την παιδικότητα μου, με τους ανθρώπους μου, με τον διακόπτη που κατεβαίνει.
Είναι ίσως το ξυπόλητο περπάτημα και οι χοροί στο yacht ,είναι η ενέργεια, είναι οι θάλασσες και
οι άνθρωποι.

Είναι αυτό που όλοι έχουμε ανάγκη αλλά με τους ανθρώπους το φοβόμαστε ενώ με τους τόπους όχι…είναι το "δέσιμο" και το "για πάντα"».