TV & Media

Συγκινητικό αντίο δημοσιογράφου στον σκιτσογράφο Γιάννη Ιωάννου

«Το Σαββατοκύριακο θα ξαναδιαβάσω τον Τρίτο Δρόμο για τον Σοσιαλισμό, εις μνήμην»

Γιάννης Ιωάννου ©ΑΠΕ-ΜΠΕ / ΓΙΩΤΑ ΚΟΡΜΠΑΚΗ

10.05.2019, 16:57
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Ζαν-Μισέλ Ζαρ - Συνέντευξη: Ο συνθέτης - θρύλος μιλά για τη μουσική του πορεία, την Τεχνητή Νοημοσύνη και τις αναμνήσεις του από την Ελλάδα, πριν το live-υπερθέαμα στο Release Athens Χ SNF Nostos 2026

Μουσικη Ζαν-Μισέλ Ζαρ: Μου αρέσει πραγματικά η ελληνική νοοτροπία

Δημήτρης Αθανασιάδης

Εικαστικα Γιάννης Παυλίδης: «Τα έργα δεν πρέπει να κάθονται στο εργαστήριο, αλλά να φεύγουν µε αξιοπρεπή τρόπο»

Σταυρούλα Παναγιωτάκη

Κινηματογραφος Vidcast Μακριά από το πλήθος | Εύα Στεφανή: Η ντροπή δεν έχει θέση σε ό,τι είναι αυθεντικό – Μέρος Β’

Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη

Το συγκινητικό αντίο του δημοσιογράφου Ρίζου Ψύλλου στον σκιτσογράφο Γιάννη Ιωάννου που έφυγε από τη ζωή στα 75 του χρόνια

Με μια συγκινητική ανάρτηση ο δημοσιογράφος Ρίζος Ψύλλος αποχαιρετά τον σκιτσογράφο Γιάννη Ιωάννου ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 75 ετών, έπειτα από μάχη με τον καρκίνο.

Ο δημοσιογράφος γύρισε τον χρόνο πίσω στο 1991, όταν το πραξικόπημα κατά του Γκορμπατσόφ είχε λάβει τέλος και ο Γιάννης Ιωάννου, εργαζόμενος στο Έθνος δημιούργησε ένα από τα πιο τολμηρά σκίτσα: «ένα τανκ σοβιετικού τύπου από την πάνω πλευρά του οποίου έβγαινε ένας σκληρός στρατηγός με τα παράσημα και τα αστέρια και το πηλήκιο - η μεγάλη και περήφανη κάννη του όμως είχε μετατραπεί σε ένα μαλακό, πεσμένο ανδρικό μόριο».

Η ανάρτηση:

Ήμασταν «διπλανοί» στο ΕΘΝΟΣ στις αρχές, πολύ αρχές, της δεκαετίας του '90. Στο μεγάλο γραφείο της ύλης, ο Γιάννης στη δεξιά γωνία όπως έμπαινες από την πόρτα του διαδρόμου προς το αρχείο, το σχεδιαστήριό του μονίμως σε αναβρασμό. Αριστερά του ο κυρ - Νίκος που έκανε τα διεθνή, απέναντί του Τουλούπας, Κεφαλίδης, Πετρομανιάτης (δεν γράφω το σύνθημα). Δεξιά του η αφεντομουτσουνάρα μου, μικρό «μαστοράκι». Παρακολουθούσα με δέος και απορούσα πώς ο τιτάνας Ιωάννου ερχόταν στο γραφείο στις 12 το μεσημέρι και έδινε το σκίτσο στις 11 και, το βράδυ. Μονίμως με ακουστικό στο ένα αυτί, διαρκώς ραδιόφωνο και ειδήσεις, με το άλλο άκουγε τις μαλακίες που εκτοξεύαμε στην ύλη: από σχόλια στα θέματα που παίρναμε, απόπειρες τίτλων και διάφορα άλλα. Είναι Αύγουστος του 1991 και το πραξικόπημα κατά του Γκορμπατσόφ έχει μόλις τελειώσει. Έχει πάει αργά και το σκίτσο δεν έχει έρθει. Ξάφνου κατεβαίνει από το σχεδιαστήριο και πηγαίνει σφαίρα στο διπλανό γραφείο των αρχισυντακτών. Σε δευτερόλεπτα Μπακατσέλος και Φλώρος ξεσπάνε σε τρανταχτά γέλια. Στο σκίτσο -που μπήκε στην πρώτη σελίδα μούτσο γκράντε, παρά την τολμηρότητά του για την εποχή- ήταν ζωγραφισμένο ένα τανκ σοβιετικού τύπου από την πάνω πλευρά του οποίου έβγαινε ένας σκληρός στρατηγός με τα παράσημα και τα αστέρια και το πηλήκιο - η μεγάλη και περήφανη κάννη του όμως είχε μετατραπεί σε ένα μαλακό, πεσμένο ανδρικό μόριο! Μία απίστευτη, βέβηλη αλληγορία... Το Σαββατοκύριακο θα ξαναδιαβάσω τον Τρίτο Δρόμο για τον Σοσιαλισμό, εις μνήμην...