Αποστόλης Τότσικας: «Δεν έχω κάνει ψυχοθεραπεία – Προσπαθώ να βρίσκω τα πατήματά μου κάθε μέρα»

Για την προσωπική του διαδρομή, τις ισορροπίες που επιδιώκει στην καθημερινότητά του και τη φιλοσοφία με την οποία προσεγγίζει τη ζωή μίλησε ο Αποστόλης Τότσικας. Ο γνωστός ηθοποιός παραχώρησε συνέντευξη με αφορμή τη θεατρική παράσταση «Γκλόρια», όπου αποκάλυψε πως δεν έχει υποβληθεί ποτέ σε ψυχοθεραπεία, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στις αξίες που του μετέδωσε η οικογένειά του. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι κάθε ουσιαστική αλλαγή προϋποθέτει πρώτα προσωπική προσπάθεια και δουλειά με τον ίδιο μας τον εαυτό.

-Μιλάτε ως άνθρωπος που έχει τοποθετήσει πολύ σωστά τα πράγματα αναφορικά με τους στόχους ζωής ή τον τρόπο με τον οποίο θέλει να απευθύνεται δημόσια μέσω της δουλειάς του. Έχετε κάνει ψυχοθεραπεία ή αυτές οι σκέψεις ήταν στη συνείδησή σας από τη νεαρή ηλικία σας;

Μεγαλώνοντας σε μια καλλιτεχνική οικογένεια με ήθος και αξίες, ήταν συνειδητές μέσα μου από μικρό παιδί. Δεν έχω κάνει ψυχοθεραπεία. Προσπαθώ να βρίσκω τα πατήματά μου κάθε μέρα, κάθε λεπτό. Δεν είναι εύκολο. Το σημαντικό είναι να προσπαθείς, είναι η αρχή των πάντων. Και, για να αλλάξουν και οι υπόλοιποι γύρω σου, πρέπει να ξεκινάς την προσπάθεια από τον εαυτό σου, γιατί δεν μπορείς να πείσεις τους πάντες για τα πάντα. Θα ήταν και βαρετό άλλωστε να αρέσεις ή να μην αρέσεις σε όλους.

–Ο πατέρας σας, Γιάννης Τότσικας, ένας πολύ σημαντικός άνθρωπος του θεάτρου και του κινηματογράφου, έφυγε από τη ζωή πριν από οκτώ χρόνια. Θεωρείτε πως επηρέασε αυτή η απώλεια τη ζωή σας;

Φυσικά και με επηρέασε! Μέσα στα χρόνια, μάλιστα, διαπίστωσα ότι δεν επηρέασε μόνο εμένα, αλλά και όσους τον ήξεραν, τόσο εκείνους με τους οποίους τον έδενε φιλία χρόνων όσο και ανθρώπους με τους οποίους είχε μια απλή γνωριμία. Ο πατέρας μου επιδρούσε πολύ θετικά στους άλλους. Συνειδητοποίησα ότι τελικά αυτή είναι η κληρονομιά του ανθρώπου. Σταματάς να υπάρχεις όταν σταματούν να σε θυμούνται. Δεν τον έχουν ξεχάσει ούτε οι φίλοι του ούτε οι δικοί του. Ήταν μια βαθιά καλή, γενναιόδωρη ψυχή, με πολύ χιούμορ, που ένωνε τους ανθρώπους γύρω του.

–Σας λείπει;

Πάντα μου λείπει. Τιμώ τις ωραίες αρχές που μου έδωσε και προσπαθώ να τις μεταλαμπαδεύσω και στα δικά μου παιδιά.

–Υπάρχει κάποιο στοιχείο του χαρακτήρα του που πιστεύετε ότι σας το κληροδότησε μέσα από τη στάση ζωής του;

Η ειλικρίνεια και η ακεραιότητά του.