Showbiz

Κόρα Καρβούνη: «Ένα παιδί μου μιλούσε για τους γονείς του, μετά έμαθα ότι τους είχε σκοτώσει»

«Αυτό ήταν το ανατριχιαστικό» - Η ηθοποιός μίλησε για την σκληρή εμπειρία της στο Δρομοκαΐτειο για τις ανάγκες ενός ρόλου

Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Κόρα Καρβούνη: «Ένα παιδί μου μιλούσε για τους γονείς του, μετά έμαθα ότι τους είχε σκοτώσει»

Μια ιδιαίτερα έντονη και ψυχολογικά απαιτητική εμπειρία έζησε η Κόρα Καρβούνη, η οποία χρειάστηκε να επισκεφθεί για δύο ημέρες το Δρομοκαΐτειο, προκειμένου να προετοιμαστεί για έναν απαιτητικό θεατρικό ρόλο.

Η ηθοποιός, μιλώντας στην εκπομπή «Studio στις 3» την Τρίτη 10 Νοεμβρίου, περιέγραψε όσα βίωσε κατά τη διάρκεια της παραμονής της στην ψυχιατρική κλινική, εξηγώντας ότι η επαφή με τους ασθενείς άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την ανθρώπινη ψυχική ισορροπία.

Όπως διευκρίνισε, δεν παρέμεινε ως ασθενής, αλλά πέρασε δύο ημέρες δίπλα σε έναν ψυχίατρο, ο οποίος τη βοήθησε να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά των νοσηλευόμενων τόσο κατά την επαφή τους μαζί του όσο και όταν βρίσκονταν μακριά του.

«Ήταν πολύ σκληρή εμπειρία. Όλο αυτό το έκανα, γιατί έπρεπε να ενσαρκώσω στις “Σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας”, όταν πρωτοέγινε αυτή η παράσταση, ένα κορίτσι με νοητική υστέρηση αλλά και ψύχωση. Είναι ένα περίεργο έργο, γιατί δε μας καταδεικνύει ακριβώς από τι πάσχει το παιδί και έπρεπε να κάνω αυτή την έρευνα για να μπορέσω να καταλάβω τι θα φέρω στην πρόβα στον σκηνοθέτη μου τότε, Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο. Αλλά δεν ήταν εύκολο.

»Ήταν πολύ δύσκολο, γιατί εκεί κατάλαβα ότι η τρέλα είναι μια πολύ λεπτή ίνα. Η ισορροπία είναι πάρα πολύ μικρή, δηλαδή είναι ένα κούνημα από δω εδώ, το να χάσει κανείς το μυαλό του. Και είχα πραγματικά ανατριχιάσει. Δηλαδή όταν έφυγα θυμάμαι, πήρα το λεωφορείο και όποιον κοίταζα έλεγα “τώρα αυτός θα μπορούσε να είναι τρελός”, “εγώ θα μπορούσα να είμαι τρελή”.

»Οι άνθρωποι που συνάντησα μου μιλούσαν με μεγάλη λογική. Αυτό ήταν το ανατριχιαστικό. Και μετά μάθαινα ότι -γιατί στο Δρομοκαΐτειο μπαίνει κανείς με εισαγγελική εντολή- ένα παιδί, ας πούμε, που μου μιλούσε στον γιατρό και έλεγε “δε φταίω εγώ, φταίνε οι γονείς μου”, ότι έχει σκοτώσει τους γονείς του, αλλά αυτός μιλούσε φυσιολογικά. Αυτό ήταν το ανατριχιαστικό», αφηγήθηκε η Κόρα Καρβούνη.

«Όταν πρέπει να κάνουμε κάτι τόσο ακραίο υποκριτικά, ναι, χρειάζεται μια έρευνα. […] Για κάθε ρόλο όμως οπωσδήποτε γίνεται μια και εσωτερική έρευνα, αλλά και μπορείς να εξερευνήσεις και ταινίες, να δεις ένα άλλο έργο τέχνης που μπορεί να σου δώσει μια έμπνευση και ταυτόχρονα να ψάξεις τον εαυτό σου, που είμαστε ένα όλον. Έχουμε πάρα πολλούς τρόπους που εκφράζουμε το θυμό μας. Κανείς δε θυμώνει με έναν τρόπο. Αν αρχίσετε και παρατηρήσετε τον εαυτό σας, θα έχετε μετά μπροστά σας ένα οπλοστάσιο τεράστιο», κατέληξε.