Χάρης Ασημακόπουλος: «Κανέναν δεν τον παίρνουν επειδή είναι ωραίος ή έχει ταλέντο, σε παίρνουν γιατί βολεύεις»

Καλεσμένος της Αθηναΐδας Νέγκα στην εκπομπή «Καλύτερα αργά» ήταν τα μεσάνυχτα της Παρασκευής (6/11) ο Χάρης Ασημακόπουλος. Ο γνωστός ηθοποιός αναφέρθηκε στο τηλεοπτικό του ξεκίνημα μέσα από τη σειρά «Η ζωή μας μια βόλτα», ενώ μοιράστηκε προσωπικές εμπειρίες από το τροχαίο στη λεωφόρο Συγγρού και την απώλεια της μητέρας του.

«Ήμουν βοηθός ενός σκηνοθέτη, του Γιάννη Ιορδανίδη, ο οποίος τότε είχε κανονίσει να συνεργαστεί με τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη και τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου σε ένα θεατρικό. Οπότε είχε επαφές με τον Χριστόφορο και λέει “να σου πω, ψάχνουν ένα ρολάκι ενός σερβιτόρου, όντως, για τρία επεισόδια”. Μου λέει “δεν πας να σε δούνε;”», θυμήθηκε ο ηθοποιός.

«Μου έδωσαν να διαβάσω κάτι και γυρνώντας στο σπίτι με το ταξί μου, δεν οδηγούσα, ούτε οδηγώ, με παίρνουν τηλέφωνο, μου λένε “γεια σας κύριε Ασημακόπουλε, σας παίρνω από το Studio ATA για κάτι κείμενα να σας στείλουμε και όλα αυτά για το ρόλο του Πέτρου”. Εγώ είχα πάει για το ρόλο του σερβιτόρου. Λέω “συγγνώμη, Πέτρος; Κάνετε λάθος”, λέω. “Δεν μπορεί, γιατί Πέτρος είναι αυτός που διάβαζα, αλλά αυτός είναι ένας από τους βασικούς”. Και με παίρνει ξανά τηλέφωνο, μου λέει “κύριε, ξέρετε, δεν κάνω λάθος. Μου είπαν ότι γι’ αυτό το ρόλο σας θέλουμε”. Ούτε στον εαυτό μου δεν μπορούσα να το πιστέψω», πρόσθεσε.

«Τους έγραψα καλά στην κάμερα. Τα είπα όπως θέλανε και έτσι με πήραν. Νομίζω και ακόμα αυτό ισχύει. Κανέναν, κανέναν δεν τον παίρνουν επειδή είναι ωραίος ή επειδή έχει ταλέντο. Άλλωστε η σημερινή εποχή το αποδεικνύει αυτό. Σε παίρνουν γιατί βολεύεις», ανέφερε. «Αν δεν έχεις τύχη, θα κάτσεις σπίτι σου. Ξέρεις πόσα ταλαντούχα παιδιά κάθονται σπίτι τους; Και πόσα ατάλαντα παιδιά δουλεύουν. Πόσα ατάλαντα παιδιά δουλεύουμε; Για να μην παρεξηγηθεί κανείς».

Αναφορικά με το τροχαίο στη Συγγρού, ο ηθοποιός περιέγραψε τι συνέβη όταν τον χτύπησαν στην πίσω ρόδα. «Με χτύπησε ένας στην πίσω ρόδα και μου έσπασε τον πίσω δεξί ημιάξονα. Αυτό ξέρω. Και έγινε η ρόδα έτσι. Οπότε, πατώντας εγώ φρένο, το αυτοκίνητο γύρισε στις δύο ρόδες και έτσι όπως ήταν στις δύο ρόδες πήγε και στούκαρε στον τοίχο. Δηλαδή δεν σκότωσα κανέναν άνθρωπο», είπε.

«Φτιάξαν το παλιό. Το ζυγοσταθμίσαν τέλος πάντων και λέει “μην το ξαναδώσουμε στον βλαμμένο, γιατί άμα το ξανασπάσει δεν έχουμε ως οικογένεια αυτοκίνητο”. Τα πράγματα ήταν απλά. Οπότε ο μπαμπάς λίγο δεν μου έδινε το αυτοκίνητο. Εγώ θάρρος δεν. Μετά συνειδητοποίησα ότι άμα μπω σε αυτοκίνητο βάζω τη μουσική και τραγουδάω. Δεν, δεν είμαι οδηγός».

Για την περίοδο που δεν εργαζόταν, ο Χάρης Ασημακόπουλος ανέφερε: «Έχω μάθει να ζω με λίγα. Έχω μάθει να περνάω πάρα πολύ καλά παίζοντας μπιρίπα με φίλους και τρώγοντας φακές. Αυτό δεν θέλει πολλά χρήματα».

Στην ερώτηση αν έχει αφήσει πίσω του την κατάθλιψη, απάντησε: «Νομίζω ότι αυτό δεν φεύγει. Δηλαδή είναι κάτι το οποίο δεν μπορείς να πεις “έφυγε”. Μπορείς να πεις ότι αυτή την περίοδο είμαι καλά».

Ερωτηθείς για τη μητέρα του, που πέθανε σε ηλικία 86 ετών, είπε: «Την πρώτη βραδιά που πέθανε η μάνα μου, το κινητό μου έμεινε στο σαλόνι. Μπορεί να την έχασες μεν, αλλά πρώτα απ’ όλα έφυγε πλήρης ημερών. Έφυγε χαμογελαστή, όρθια, αξιοπρεπής. Έτυχε κάτι και έφυγε στα ογδόντα έξι. Ήμασταν μαζί την τελευταία βδομάδα. Είχαμε περάσει υπέροχα, τρώγαμε, κάναμε, ράναμε. Μπορεί μεν να τη χάνεις, αλλά όταν σκέφτεσαι το πώς τη χάνεις, γιατί την έχασες με έναν τρόπο που η ίδια ήθελε να φύγει. Τι να στεναχωρηθώ που έχασα τη μητέρα μου; Πάρτι έκανα και το γλέντησα. Γιατί πέρασε από τη ζωή μου».

«Αυτό με έμαθε να το δω ένας άλλος φίλος μου που έχασα, ο Γιώργος ο Ασημακόπουλος, ο σκηνογράφος, που γλέντησε τη ζωή του. Και όταν έφυγε, αυτό που ζήτησε, αυτό που ζήταγε ήταν να τον γλεντάμε. Δηλαδή στα σαράντα του κάναμε ένα τεράστιο πάρτι με σούβλες, αρνιά, φίλους, να τον γλεντήσουμε. Και από εκεί έμαθα ότι πρέπει να τους γλεντάς τους ανθρώπους που περνάνε από τη ζωή σου», πρόσθεσε ο ηθοποιός. «Το πένθος είναι πένθος και το κουβαλάς μέσα σου. Ούτε τη μητέρα μου ξεχνάω, ούτε τον Γιώργο μπορώ να ξεχάσω».