Σταμάτης Φασουλής: Στις δύσκολες στιγμές μου μπορεί να σκέφτηκα να σταματήσω τη ζωή μου

Συνέντευξη παραχώρησε ο Σταμάτης Φασουλής όπου για πρώτη φορά αποκάλυψε λεπτομέρειες γύρω από το έργο που γράφει για τη ζωή του μέσα στο θέατρο και κάνει μία αναδρομή στη μακρόχρονη πορεία του.

«Εμένα η μόνη μου περιουσία είναι το θέατρο, δεν έχω άλλη. Η απάντηση πιστεύω ότι θα δοθεί στο τέλος, αν και δεν μου αρέσουν οι παραστάσεις με απαντήσεις – προτιμώ να πλανάται πάντα ένα ερωτηματικό. Οπότε είπα το “ναι” με όλους τους κινδύνους που ενέχει αυτό: να γίνει γλυκερό, μαστιγωτικό, μόνο αυτοαναφορικό, αποθεωτικό χωρίς λόγο.

Έπρεπε να βρω την ισορροπία. Δεν μπορώ όμως τους ανθρώπους που λένε “τι έχω και τι δεν έχω κάνει, είμαι αυτό, είμαι εκείνο, αλλά δεν μου αναγνωρίστηκε”. Εμένα λοιπόν μου αναγνωρίστηκε, και με το παραπάνω μερικές φορές. Αισθάνομαι πολύ τυχερός. Δεν έχω κανένα παράπονο από τη ζωή», παραδέχεται ο Σταμάτης Φασουλής.

«Αυτά που λένε ότι “με εμπόδισαν”, σε εμένα ίσχυσαν τα αντίθετα. Κανένας δεν με εμπόδισε, όλοι με προώθησαν – χωρίς τίποτα. Η Ξένια με έκανε σκηνοθέτη επειδή το ήθελε εκείνη. Εμένα δεν μου πήγαινε το μυαλό – και αν μου πήγαινε, δεν το ομολογούσα ούτε στον εαυτό μου. Το ίδιο ο Γιάννης Φέρτης, ο Διαγόρας Χρονόπουλος», σημειώνει χαρακτηριστικά.

«Εγώ δεν ζήτησα από κανέναν τίποτα. Ημουν ευλογημένος στο θέατρο. Μετά, με το Ελεύθερο Θέατρο, μας βοήθησαν όλοι – σκοτεινοί καιροί, δικτατορία. Ποτέ δεν ζήτησα δουλειά, πάντα μου πρότειναν. Γιατί κι άλλοι είναι το ίδιο ταλαντούχοι με εμένα – μπορεί και περισσότερο – και δεν έχουν κάνει την καριέρα μου. Μου δόθηκαν όλα και με το παραπάνω», τονίζει ο Σταμάτης Φασουλής.

Τέλος, ερωτηθείς γιατί το θέατρο ήταν κάτι τόσο σημαντικό για εκείνον, απάντησε:

«Δεν αναρωτήθηκα. Το θεωρώ φυσικό, δεδομένο. Ουδέποτε το αμφισβήτησα. Στις δύσκολες στιγμές μου μπορεί να σκέφτηκα να σταματήσω τη ζωή μου, το θέατρο ποτέ».