Αλεξάνδρα Ούστα: Η μητέρα μου πέθανε σε κλινική απεξάρτησης - Της έκρυβα τα μπουκάλια με το αλκοόλ

Μία πολύ προσωπική εξομολόγηση έκανε η Αλεξάνδρα Ούστα μιλώντας στο vidcast «50 λεπτά» με τη Μαντώ Γαστεράτου.

Η ηθοποιός περιέγραψε τη μάχη της μητέρας της με το αλκοόλ και το πώς αυτή σημάδεψε την οικογένειά της. «Όλα ξεκίνησαν όταν πέρασε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Μόλις άρχισε να το ξεπερνάει, άρχισε και να πίνει. Ανέκαθεν έπινε κοινωνικά, αλλά πήρε καιρό μέχρι να καταλάβω ότι όντως ήταν πρόβλημα, γινόταν σε καθημερινή βάση».

Η Αλεξάνδρα Ούστα περιέγραψε πώς βίωσε μια τέτοια κατάσταση μέσα στο σπίτι. «Κρύβεις πια τα μπουκάλια, δεν τα βλέπεις αλλά μυρίζεις το αλκοόλ, λες “Είμαι τρελή; Έχει ποτίσει ο εγκέφαλός μου και το μυρίζω;”», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Εκείνη την εποχή η ενημέρωση όπως είπε γύρω από θέματα ψυχικής υγείας ήταν περιορισμένη, κάτι που έκανε την κατάσταση ακόμη πιο δύσκολη. Η ίδια συνειδητοποίησε αργότερα πως η μητέρα της δεν πάλευε μόνο με το αλκοόλ, αλλά και με βαθύτερα ζητήματα: «Η πάθηση ήταν προφανώς άλλη και αυτό ήταν ένα σύμπτωμα. Δεν ήταν ότι είναι αλκοολική, αλλά προφανώς ήταν καταθλιπτική για να μπει στη ζωή της το αλκοόλ».

«Έφυγα από το σπίτι»

Η κατάσταση στο σπίτι είχε φτάσει σε οριακό σημείο. «Ήταν πολλές φορές που της είπα ότι θέλει βοήθεια, αλλά ήταν σαν να μιλάω σε τοίχο. Υπήρχαν και σημάδια που έλεγαν ότι είναι σοβαρό, δεν πάει καλά. Έκανε κάποιες προσπάθειες να δει ψυχιάτρους, αλλά αντί να βοηθηθεί, νομίζω ότι την έκαναν πολύ χειρότερα. Εκεί που της έδιναν φάρμακα με κόκκινη γραμμή για να απεξαρτηθεί από το αλκοόλ, είχε φτάσει σε σημείο να τα παίρνει και τα δύο, ήταν απίστευτα επικίνδυνο για τη ζωή της. Οι εντάσεις μεγάλωναν κι εγώ προσωπικά είχα κουραστεί ψυχικά από αυτό, δεν ήξερα πώς μπορώ να βοηθήσω έναν άνθρωπο που δεν ήθελε να βοηθηθεί».

«Αποφάσισα να φύγω από το σπίτι, να μπορέσω τουλάχιστον να προστατέψω τον εαυτό μου» είπε. 

Η μητέρα της είχε μπει σε κλινική απεξάρτησης και τα πρώτα σημάδια ήταν ενθαρρυντικά. Ωστόσο, η εξέλιξη ήταν τραγική: «Η μαμά μου πέθανε μέσα στην κλινική απεξάρτησης, ενώ είχε κάνει τον πρώτο κύκλο και τα πράγματα ήταν ενθαρρυντικά. Ήταν τόσο ζορισμένος ο οργανισμός της που δεν άντεξε».

Μάλιστα, η ίδια δεν πρόλαβε να την αποχαιρετήσει όπως θα ήθελε: «Όταν μπαίνει ένας άνθρωπος σε μια τέτοια κλινική, δεν πρέπει να έχει επαφές με τον έξω κόσμο για ένα διάστημα. Αν κάτι το απαλύνει αυτό ήταν ότι εγώ ήμουν η επαφή της με τον έξω κόσμο, της πήγαινα πράγματα και για αυτό μιλούσαμε στο τηλέφωνο. Αλλά δεν προμήνυε κάτι αυτό», σημείωσε η Αλεξάνδρα Ούστα

Η ζωή της, όπως λέει, σημαδεύτηκε από συνεχόμενες απώλειες: «Όλοι οι άνθρωποι που ακολουθούσαν, πια δεν ακολουθούν. Είχα απώλειες σχεδόν κάθε χρόνο». Μέσα σε μια δεκαετία, έχασε τον παππού της, τη μητέρα της, τη γιαγιά της, τον σύντροφό της και τον πατέρα της.

«Ήταν μια δεκαετία… κλάφτα Χαράλαμπε. Πρώτα έφυγε ο πατέρας της μητέρας μου, μετά η μητέρα μου, που την έβλεπα μαθηματικά σε ένα χρόνο, να αντιγράφει τις κινήσεις που έκανε ο παππούς μου πριν πεθάνει. Ξάπλωναν στον ίδιο καναπέ, ο παππούς μου είχε ΧΑΠ, την απέκτησε και η μητέρα μου, την έβλεπα με το οξυγόνο, σαν να ακολουθούσε τα βήματά του. Μετά από δύο χρόνια έφυγε και ο πατέρας μου από τον ίδιο λόγο που έφυγε η μητέρα μου, από το αλκοόλ», είπε η Αλεξάνδρα Ούστα.