Ο Κυριάκος Μητσοτάκης άκουγε Talking Heads - Η αναφορά στην ομιλία του στον ΟΗΕ

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρέθηκε τα ξημερώματα της Παρασκευής (25.9) στο βήμα του ΟΗΕ. Στην ομιλία του στάθηκε στα ελληνοτουρκικά, το Κυπριακό, ενώ μοιράστηκε μερικές σκέψεις του για την Τεχνητή Νοημοσύνη. Ο πρωθυπουργός έκανε μία προσωπική αναφορά για τα μουσικά του ακούσματα, σημειώνοντας ότι στο μεγάλωμα του ακούσε «Talking Heads». 

Συγκεκριμένα, στο τέλος της ομιλίας του ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε: «Ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα όταν μεγάλωνα ήταν οι "Talking Heads". Δεν είχα ιδέα τότε ότι το εμβληματικό τραγούδι του David Byrne, με τον στίχο "We are on a road to nowhere", θα ακουγόταν τόσο προφητικό τέσσερις δεκαετίες αργότερα. Για πρώτη φορά στην ιστορία του είδους μας, έχουμε δημιουργήσει μια τεχνολογία με την οποία αμφισβητείται ανοιχτά η υπεροχή του ανθρώπινου νου ως αποκορύφωμα της εξέλιξής μας. Δεν θα επεκταθώ στις θετικές μετασχηματιστικές δυνατότητες αυτής της επαναστατικής τεχνολογίας, είτε πρόκειται για την εξάλειψη ασθενειών, είτε για τη βελτίωση της παραγωγικότητας, είτε για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Ωστόσο, είναι απλώς αδύνατο να αγνοήσουμε το γεγονός ότι, επί του παρόντος, μία ανεξέλεγκτη πρόοδος της τεχνητής νοημοσύνης, δίχως ρυθμιστικό πλαίσιο, εγκυμονεί κινδύνους που ενδεχομένως υπερβαίνουν κατά πολύ τα πιθανά οφέλη της». 

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στη συνέχεια στον κίνδυνο να αφεθεί ανεξέλεγκτη η Τεχνητή Νοημοσύνη, αλλά τους κινδύνους της απώλειας θέσεων εργασίας. «Όταν αυτοί που αναπτύσσουν την τεχνολογία μάς λένε ανοιχτά ότι "αν αφεθεί ανεξέλεγκτη, η ΤΝ θα μπορούσε να ξεπεράσει την ικανότητά μας να ελέγχουμε αυτά τα συστήματα" και οι ίδιοι παραδέχονται ότι "κατανοούμε μόνο ένα ελάχιστο μέρος του τι συμβαίνει σε αυτά τα μοντέλα", ο συναγερμός θα πρέπει να ηχήσει πολύ δυνατά για όλους μας. Με απλά λόγια, οι επικεφαλής των μεγαλύτερων επιχειρήσεων στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης μάς λένε ότι δεν έχουν ιδέα πώς λειτουργεί πραγματικά η αναδρομική αυτοβελτίωση, δηλαδή η ικανότητα της τεχνητής νοημοσύνης να δημιουργεί συνεχώς καλύτερες εκδοχές του εαυτού της. Προσθέστε σε αυτό την πιθανότητα μαζικής απώλειας θέσεων εργασίας, την πιθανότητα δημιουργίας πρωτοφανούς πλούτου στα χέρια ελάχιστων, καθώς και τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει η τεχνητή νοημοσύνη στην ίδια τη φύση των ανθρώπινων σχέσεων, ειδικά για τα παιδιά μας, και έχετε όλα τα συστατικά για πολιτική και κοινωνική αναταραχή δίχως προηγούμενο. Η ιδέα ότι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας θα καταλήξουν οικειοθελώς σε κάποια συμφωνία για αυτορρύθμιση της ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης είναι αφελής. Έρχεται σε αντίθεση με όλα όσα γνωρίζουμε για την ιστορία του καπιταλισμού. Τα οφέλη για τους νικητές είναι, απλώς, πάρα πολύ μεγάλα για να πιστέψουμε ότι η καλοπροαίρετη μέριμνα για την ευημερία της ανθρωπότητας θα υπερισχύσει της αστείρευτης τάσης του κεφαλαίου να αναζητά συνεχώς καλύτερες αποδόσεις.

» Δεδομένου ότι τα πιο προηγμένα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης αναπτύσσονται εδώ, στις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτό αποτελεί κατά κύριο λόγο ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπίσει η αμερικανική κυβέρνηση. Ευτυχώς, υπάρχουν προηγούμενα από τα οποία αντλούμε διδάγματα. Τις δεκαετίες του 1940 και του 1950, η αμερικανική κυβέρνηση επέβαλε αυστηρούς κανονισμούς σε μια άλλη τεχνολογία που ήταν τόσο ισχυρή ώστε οι δημιουργοί της πίστευαν ότι θα μπορούσε να οδηγήσει είτε σε μια χρυσή εποχή ανθρώπινης ευημερίας είτε στο τέλος του κόσμου. Μιλώ για τα πυρηνικά. Το ίδιο πρέπει να συμβεί και τώρα. Και πρέπει να συμβεί γρήγορα. Οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να λαμβάνουν άδειες βάσει συγκεκριμένων απαιτήσεων: προσήλωση στις ανθρώπινες αξίες, διαφάνεια και, το πιο σημαντικό, ασφάλεια. Για να πετάξει ένα νέο αεροπλάνο, πρέπει να υποβληθεί σε μια πληθώρα αυστηρών δοκιμών που έχουν εγκριθεί από τη ρυθμιστική αρχή. Το ίδιο δεν ισχύει για ένα προηγμένο μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης. Παράλληλα, λαμβάνω πολύ σοβαρά υπόψη την έκκληση κορυφαίων στελεχών στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης για μια εθελοντική παύση στην ανάπτυξη των μοντέλων τους. Μόνο όμως, επαναλαμβάνω, μόνο ως προσωρινό μέτρο για να κερδηθεί χρόνος έως ότου να συσταθεί μια ισχυρή ρυθμιστική αρχή.

» Ο φιλελεύθερος καπιταλισμός έχει ιστορικό περιορισμού των υπερβολών της αγοράς, είτε πρόκειται για τη διάλυση ισχυρών μονοπωλίων είτε για τον καθορισμό κανόνων και προτύπων που επιτρέπουν στην αγορά να λειτουργεί με γνώμονα το κοινό καλό. Το ίδιο πρέπει να συμβεί και τώρα. Και όσο απαραίτητη κι αν είναι η συνεργασία της Κίνας και του υπόλοιπου κόσμου για την αντιμετώπιση αυτής της τεράστιας πρόκλησης, η τύχη της τεχνητής νοημοσύνης και ο αντίκτυπος που θα έχει στην ανθρωπότητα στο σύνολό της δεν θα αποφασιστούν στις Βρυξέλλες, στο Τόκιο ή στη Μπραζίλια. Θα αποφασιστούν κυρίως εδώ, στις Ηνωμένες Πολιτείες». 

Ποιο ήταν το συγκρότημα Talking Heads που άκουγε ο Κυριάκος Μητσοτάκης

Οι Talking Heads ήταν αμερικανικό ροκ συγκρότημα που δημιουργήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1975. Αποτελούνταν από τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Ντέιβιντ Μπερν, τον ντράμερ Κρις Φραντς, τη μπασίστρια Τίνα Γουέιμουθ και τον κιθαρίστα και πληκτρά Τζέρι Χάρισον. Θεωρούνται ένα από τα σημαντικότερα και πιο αναγνωρισμένα συγκροτήματα των δεκαετιών του 1970 και του 1980 και συνέβαλαν καθοριστικά στη διαμόρφωση της new wave μουσικής, συνδυάζοντας στοιχεία από το πανκ, το art rock, τη φανκ και τη world music με «μια αγχώδη, αλλά ταυτόχρονα περιποιημένη εικόνα».

Ο Μπερν, ο Φραντς και η Γουέιμουθ γνωρίστηκαν ως πρωτοετείς φοιτητές στη Σχολή Σχεδιασμού του Ρόουντ Άιλαντ, όπου ο Μπερν και ο Φραντς συμμετείχαν σε ένα συγκρότημα με την ονομασία Artistics. Το τρίο μετακόμισε στη Νέα Υόρκη το 1975, υιοθέτησε το όνομα Talking Heads, εντάχθηκε στην πανκ σκηνή της πόλης και στρατολόγησε τον Χάρισον. Το 1976 υπέγραψαν συμβόλαιο με τη Sire Records και την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους, «Talking Heads: 77», το οποίο απέσπασε θετικές κριτικές.

Στη συνέχεια συνεργάστηκαν με τον Βρετανό παραγωγό Μπράιαν Ίνο στα αναγνωρισμένα άλμπουμ «More Songs About Buildings and Food» (1978), «Fear of Music» (1979) και «Remain in Light» (1980). Στα έργα αυτά συνδύασαν τις καλλιτεχνικές επιρροές που είχαν αποκτήσει από τη σχολή τέχνης με επιρροές από καλλιτέχνες όπως οι Parliament-Funkadelic και ο Φέλα Κούτι. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 άρχισαν να πλαισιώνουν τις ηχογραφήσεις και τις ζωντανές εμφανίσεις τους με επιπλέον μουσικούς, μεταξύ των οποίων ο κιθαρίστας Έιντριαν Μπέλιου, ο πληκτράς Μπέρνι Γουόρελ, η τραγουδίστρια Νόνα Χέντριξ και ο μπασίστας Μπάστα Τζόουνς.

Οι Talking Heads έφτασαν στο απόγειο της εμπορικής τους επιτυχίας το 1983, με το «Burning Down the House», το οποίο έγινε επιτυχία στο Top 10 των ΗΠΑ και περιλαμβανόταν στο άλμπουμ «Speaking in Tongues». Το 1984 κυκλοφόρησαν την ταινία συναυλίας «Stop Making Sense», σε σκηνοθεσία του Τζόναθαν Ντέμι, η οποία θεωρείται από ορισμένους η σπουδαιότερη ταινία συναυλίας όλων των εποχών.

Στις συγκεκριμένες εμφανίσεις συμμετείχαν επίσης ο Γουόρελ, ο κιθαρίστας Άλεξ Γουίαρ, ο κρουστός Στιβ Σκέιλς και οι τραγουδίστριες Λιν Μέιμπρι και Έντνα Χολτ. Το 1985 οι Talking Heads κυκλοφόρησαν το εμπορικότερο άλμπουμ τους, «Little Creatures». Στη συνέχεια δημιούργησαν το soundtrack για την ταινία «True Stories» (1986) του Μπερν και κυκλοφόρησαν το τελευταίο τους άλμπουμ, το επηρεασμένο από τη worldbeat «Naked» (1988).

Ο Μπερν αποχώρησε από το συγκρότημα το 1991 και για ένα διάστημα τα υπόλοιπα μέλη εμφανίζονταν με την ονομασία Shrunken Heads. Στη συνέχεια κυκλοφόρησαν το άλμπουμ «No Talking, Just Head» (1996) ως the Heads, με τη συμμετοχή διαφορετικών τραγουδιστών, προτού τα εναπομείναντα μέλη διαλύσουν οριστικά το συγκρότημα.

Το 2002 οι Talking Heads εντάχθηκαν στο Rock and Roll Hall of Fame. Τέσσερα άλμπουμ τους συμπεριλήφθηκαν στη λίστα του Rolling Stone του 2003 με τα «500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών», ενώ τα τραγούδια «Psycho Killer», «Life During Wartime» και «Once in a Lifetime» συμπεριλήφθηκαν στη λίστα του Rock and Roll Hall of Fame με τα 500 τραγούδια που διαμόρφωσαν το ροκ εν ρολ.

Το συγκρότημα κατέλαβε επίσης την 64η θέση στη λίστα του VH1 με τους «100 σπουδαιότερους καλλιτέχνες όλων των εποχών». Στην ανανεωμένη λίστα του Rolling Stone το 2011 με τους «100 σπουδαιότερους καλλιτέχνες όλων των εποχών», οι Talking Heads κατατάχθηκαν στην 100ή θέση.