Η Νέα Δημοκρατία μπροστά στη σκιά της υπερδεξιάς: Όταν ο Αντώνης Σαμαράς καθορίζει ιδεολογική ατζέντα
Ήταν αναμενόμενο πώς θα φθάναμε στο σημείο που ο Σαμαράς και η «Δεξιά του Κυρίου» θα καθόριζαν σε μεγάλο βαθμό το ιδεολογικό στίγμα της εκλογικής ατζέντας της Νέας Δημοκρατίας.
Από τη στιγμή που ο Αντώνης Σαμαράς οριοθέτησε το ιδεολογικό του στίγμα τοποθετώντας το μεταξύ υπερπατριωτισμού και αντί-Woke ατζέντας, ήταν φανερό πώς στα «αζήτητα» της Νέας Δημοκρατίας κάποιοι θα επιχειρούσαν να εκβιάσουν τη Μητσοτακική ελίτ του κόμματος επενδύοντας σε υπερδεξιά συνθηματολογία.
Επί παραδείγματι, ο ακαδημαϊκός φωστήρας της ΝΔ, ο Μακάριος Λαζαρίδης, του οποίου η σχέση με τη γνώση είναι το μεγάλο ζητούμενο, και ο εκ Χίου Νότης Μηταράκης, όστις αγωνίζεται εναγωνίως να κρατηθεί στην επιφάνεια επιχειρώντας απελπισμένα κομματικά σλάλομ με δείπνα, γεύματα και χοροεσπερίδες, πρωταγωνίστησαν εσχάτως στη διαμόρφωση πολιτικού εκβιασμού κατά της Υπουργού Παιδείας με πρόσχημα και άλλοθι δύο βιβλία της Δευτέρας και Έκτης Δημοτικού. Το «έγκλημα» του Υπουργείου Παιδείας συνίσταται στο ότι τα εν λόγω βιβλία συμπεριλαμβάνουν στο περιεχόμενό τους οικογενειακές φωτογραφίες ομόφυλων ζευγαριών με παιδιά.
Τα εμβληματικά απολιθώματα της Λαϊκής Δεξιάς που συντάσσονται με το εγχείρημα του Αντώνη Σαμαρά υιοθέτησαν εξ αρχής τις ακραίες θέσεις του ιδεολογικού καθοδηγητή τους. Ήταν δε σαφές πώς αυτά τα απαξιωμένα από την ίδια την πολιτική πραγματικότητα, η οποία τα έχει κατηγοριοποιήσει ως «πολιτικές δευτεράντζες» εντός της ίδιας της Πειραιώς, επιμένουν να διαδραματίζουν ρόλο 5ης Φάλαγγας. Τα ομόφυλα ζευγάρια είναι το βασικό επιχείρημά τους ελλείψει κάποιας άλλης σοβαρής επιχειρηματολογίας.
Μόλις την Παρασκευή που μας πέρασε οι κ.κ. Μηταράκης και Λαζαρίδης ατύπως πλην σαφώς έθεσαν θέμα παραίτησης της Υπουργού Παιδείας, κυρίας Ζαχαράκη, αν και εφόσον δεν αποσύρει πάραυτα τα εν λόγω βιβλία. Ζητείται «Ιφιγένεια» προφανώς. Ο κ. Μηταράκης μάλιστα παρέπεμψε στο Σύνταγμα, κατά το οποίο, σύμφωνα με τον Χιώτη πολιτικό, η οικογένεια είναι απόλυτη προτεραιότητα. Βέβαια, ο κ. Μηταράκης αγνοεί και μάλιστα προκλητικά πως το Σύνταγμα ουδόλως αναφέρεται στην οικογένεια ως προτεραιότητα. Αλλά για να έχουμε καλό ρώτημα, για ποια οικογένεια μιλάμε. Αυτές των γυναικοκτονιών, εκείνες των κακοποιημένων παιδιών, εκείνες των διαλυμένων σπιτιών, εκείνες που βλέπουν ή συνομιλούν με τα παιδιά τους φευγαλέα μεταξύ πρωινού και ενδεχομένως βραδινού για κάποια δευτερόλεπτα. Μιλάμε για την οικογένεια της εν Χριστώ αδελφότητας (της γνωστής Ενορίας) στα Σεπόλια με τον γνωστό μικροεπιχειρηματία που εξέδιδε τη 12χρονη, του οποίου η σύζυγος ήταν Δημοτική Σύμβουλος του πρώην Δημάρχου Αθηναίων, ή την άλλη οικογένεια της Κυψέλης με τους «Illouminati». Αν είναι να μιλήσουμε και για τα χρηστά ήθη των στρέιτ με κάργα την τεστοστερόνη, ε, τότε ας θυμηθούμε τη συμπεριφορά δύο εξ αυτών στην 15χρονη στο Αγρίνιο προ ημερών με τους κατά συρροή βιασμούς. Για ποια οικογένεια και για ποιους άνδρες μιλούν οι κύριοι Μηταράκης, Λαζαρίδης και συντροφία άραγε;
Ας προετοιμαστούμε λοιπόν, διότι στις επερχόμενες εκλογές θα πρέπει ο καθένας να επιλέξει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Και δεν είναι καθόλου σίγουρο πώς οι διαχωριστικές γραμμές είναι ξεκάθαρα χαραγμένες. Στα καφενεία της συμφοράς κυκλοφορεί ήδη το ιδεολογικό μοτίβο ότι οι πολιτικοί που κατεβαίνουν με τον Σαμαρά ούτε είναι ούτε θα πρέπει να αισθάνονται προδότες της παράταξης. Αντίθετα, θα πρέπει να βροντοφωνάζουν πώς αυτοί εκπροσωπούν την παραταξιακή καθαρότητα. Παρακολουθείστε τι συμβαίνει στη Βόρειο Ελλάδα. Οι δημοσκόποι ανιχνεύουν την πραγματική αγωνία της Νέας Δημοκρατίας να ξεπεράσει καθαρά τον Βελόπουλο (και όχι βραχεία κεφαλή), χωρίς να καταγράφεται ακόμη η σφήνα Σαμαρά. Μιλάμε μεταξύ των άλλων και για την Κεντρική Μακεδονία, η οποία καθορίζει μόνη της το 16% του εκλογικού αποτελέσματος.
Το ίδιο θα πρέπει να αισθάνονται οι ακόλουθοι του κράχτη των «κηραλοιφών» ή της κυρίας εκ Θεσσαλονίκης που τα έχει βάλει με τους «Γύφτους» και της άλλης που διαλαλεί την ανύπαρκτη πολιτική πραμάτεια της στους στρατέους και το παπαδαριό, που είναι οι δύο μοναδικές πιάτσες όπου μπορεί να αλιεύσει το μίζερο μονοψήφιο ποσοστό της, το οποίο, ως φαίνεται, δεν θα της επιτρέψει να πάρει το εισιτήριο για τη Βουλή. Ναι, αυτή με τις αμβλώσεις.
Ε, λοιπόν, δεν είναι έτσι. Σε αυτήν τη χώρα καταφέραμε τουλάχιστον να γνωριστούμε καλύτερα και να ξεχωρίζουμε τις σκιές μας. Μπορεί η Δημοκρατία μας να μην είναι από τις καλύτερες, αλλά ήδη διαπιστώνουμε πώς υπάρχουν και χειρότερες. Και μάλιστα κοντά μας. Πολύ κοντά μας. Στη δική μας Δύση. Θα πρέπει λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε για τι μιλάμε, με ποιους μιλάμε και για ποιους μιλάμε. Τουλάχιστον για να ξέρουμε την ώρα της κάλπης ποιους θα ψηφίσουμε.
17°
