Πολιτικη & Οικονομια

Λίνα Μενδώνη: Η απώλεια του Στέλιου Ράμφου μάς στερεί έναν κορυφαίο στοχαστή

Η υπουργός Πολιτισμού αποχαιρετά τον φιλόσοφο, που πέθανε σε ηλικία 87 ετών – Η δήλωσή της

Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη αποχαιρετά τον Στέλιο Ράμφο, μιλώντας για έναν κορυφαίο στοχαστή που άφησε πλούσιο έργο και βαθιά ερμηνεία του Ελληνισμού. — Η Λίνα Μενδώνη αποχαιρετά τον Στέλιο Ράμφο σε συλλυπητήρια δήλωσή της © Eurokinissi/Γιάννης Παναγόπουλος

10.08.2026, 16:59
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Φωτογραφια Ο 43ος Αυθεντικός Μαραθώνιος Αθήνας μέσα από τον φακό του Κωνσταντίνου Ρήγου

Κωνσταντίνος Ρήγος

Βιβλιο Η Τεχνητή Νοημοσύνη και ο άνθρωπος: Ποιος (θα) γράφει τα νέα βιβλία;

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κοινωνια Πίσω από την Πλατεία Βικτωρίας 7.30 το απόγευμα

Χριστίνα Γαλανοπούλου

Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη αποχαιρετά τον Στέλιο Ράμφο, μιλώντας για έναν κορυφαίο στοχαστή που άφησε πλούσιο έργο και βαθιά ερμηνεία του ελληνισμού.

«Φεύγοντας, μας κληροδοτεί μια συνολική ερμηνευτική του ελληνισμού, η οποία δίκαια τον κατατάσσει στους κορυφαίους και επιδραστικότερους στοχαστές μας», δήλωσε η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, πληροφορούμενη την απώλεια του Στέλιου Ράμφου.

Ακολουθεί ολόκληρη η δήλωση της υπουργού Πολιτισμού, Λίνας Μενδώνη:

«Η απώλεια του Στέλιου Ράμφου μάς στερεί έναν από τους κορυφαίους στοχαστές της σύγχρονης Ελλάδας. Πνεύμα ανήσυχο, βαθύ και εξαιρετικά διεισδυτικό, με βαθιά γνώση της αρχαίας και νεότερης φιλοσοφίας, ο Στέλιος Ράμφος καταλείπει ένα ογκώδες, πρωτότυπο και εξαιρετικά συνεκτικό και συστηματικό συγγραφικό έργο, στον πυρήνα του οποίου βρίσκεται η ταυτότητα του ελληνισμού και ο προσανατολισμός του, απέναντι σ’ έναν συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο.

Συνδυάζοντας την κλασική με τη βυζαντινή παιδεία, ο Στέλιος Ράμφος αναζητεί τους τρόπους με τους οποίους η ελληνική σκέψη μπορεί να ενταχθεί στον σύγχρονο στοχασμό, καθοδηγώντας την Ελλάδα σε μια οργανική ένταξη στον οικουμενικό κόσμο, εισφέροντας την “ιδιοπροσωπία” της. Ο στοχασμός και το έργο του Στέλιου Ράμφου δεν αναπτύχθηκαν σε συνθήκες εργαστηρίου, μακριά από την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα, αλλά σε ακατάπαυστη αλληλεπίδραση μ’ αυτήν.

Σε κρίσιμες, όχι πολύ μακρινές, συνθήκες για τον τόπο, ο Στέλιος Ράμφος άρθρωσε λόγο ουσιαστικό, παρεμβατικό και οξυδερκή για τη δημόσια ζωή και τα κακώς κείμενά της, δικαιώνοντας στο έπακρο τον ρόλο του ως γνήσιου διανοουμένου.

Φεύγοντας, μας κληροδοτεί μια συνολική ερμηνευτική του Ελληνισμού, η οποία δίκαια τον κατατάσσει στους κορυφαίους και επιδραστικότερους στοχαστές μας. Η απώλειά του δεν επηρεάζει την ακτινοβολία των αναζητήσεών του, επειδή, γόνιμα, μετουσιώθηκαν σε διαρκή στοχασμό για το παρελθόν και το μέλλον μας.

“Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε, και το βρίσκω σπουδαίο και δύσκολο, είναι να πούμε με δικά μας λόγια, αλήθειες παμπάλαιες. Η πιο δυνατή πρωτοτυπία είναι η οικειοποίηση. Μη μας διαφεύγει ότι ο ελληνισμός είναι απ’ αρχής μέχρι τέλους δάνειο και απ’ αρχής μέχρι τέλους καινούργιος. Στους Έλληνες δεν χρωστάμε τη δημιουργία εκ του μηδενός. Τους χρωστάμε τη δόξα του μηδενός. Τη δημιουργία”. Αυτές είναι οι θεμελιώδεις σκέψεις του Στέλιου Ράμφου που γράφτηκαν το 1995 και θα παραμείνουν ως ισχυρή πυξίδα και πυρήνας εθνικής αυτοσυνειδησίας, σήμερα, και στο μέλλον.

Τον αποχαιρετούμε με ευγνωμοσύνη για τις νέες ατραπούς σκέψης που μας άνοιξε, με τη βεβαιότητα ότι θα εξακολουθήσουν να καλλιεργούν νέους στοχασμούς.

Στην οικογένειά του, τους μαθητές και τους φίλους του απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια».