Πώς να μη βοηθάτε τον Τσίπρα

Καταλαβαίνω ότι τα στελέχη της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας μπορεί να αισθάνονται κάπως αμήχανα που εδώ και χρόνια απολαμβάνουν τη βοήθεια που απλόχερα τους προσφέρει η αντιπολίτευση και ότι μπορεί να θέλουν να ανταποδώσουν. Είναι ανθρώπινο και η διάθεσή τους για fair play τούς τιμά. Αυτό αν το κάνουν επίτηδες. Αν όμως βοηθούν τον Αλέκση μας χωρίς να το θέλουν, έχω, με την καλή μου την καρδιά, να τους πω δυο πράγματα που μπορεί να τους βοηθήσουν να το αποφύγουν:

Το πρώτο είναι να σταματήσουν να καταγγέλλουν ότι ο Τσίπρας δεν είναι αρκετά αριστερός. Άκουγα π.χ. προχτές τον γραμματέα της ΝΔ Κυρανάκη να λέει «έχει συνειδητοποιήσει και ο ίδιος ο Τσίπρας ότι οι ιδέες της αριστεράς έχουν ηττηθεί και άρα λοιπόν έρχεται να φέρει επιχειρηματίες, επενδυτές, ανθρώπους που έχουν τελειώσει ιδιωτικά ξένα πανεπιστήμια, ανθρώπους οι οποίοι είναι της λεγόμενης αγοράς, πράγματα για τα οποία είχε μια αλλεργία στο παρελθόν» και δεν πίστευα στ’ αυτιά μου. 

Μπορεί ο γραμματέας της ΝΔ να πίστευε ότι με αυτά του τα λόγια πετυχαίνει καίρια πλήγματα στην αξιοπιστία του Τζοκόντου αλλά στην πραγματικότητα το μόνο που κατάφερνε ήταν να τον βοηθήσει στο «ριμπράντινγκ» του. Ο Τσίπρας δεν έχει καμία αξιοπιστία για να πληγεί και το μόνο που θέλει διακαώς είναι να πιστέψουν οι ψηφοφόροι ότι δεν είναι ο ίδιος που ήταν το 2015. Το να βγαίνουν οι αντίπαλοί του και να τον κατηγορούν ότι δεν είναι ο ίδιος που ήταν το 2015 και ότι πια δεν είναι αρκετά αριστερός, είναι μάννα εξ ουρανού για έναν άνθρωπο που πασχίζει να πείσει ότι έχει αλλάξει.

Το δεύτερο είναι ότι πρέπει να σταματήσουν να επισημαίνουν το πόσο επικίνδυνη είναι η αοριστολογία του για τις τράπεζες και τους επενδυτές. Έχοντας κι αυτοί φροντίσει να μένει ένας ολόκληρος πληθυσμός στο σκοτάδι σε ό,τι αφορά τη λειτουργία της οικονομίας (το μάθημα οικονομικών στα σχολεία εξακολουθεί να θεωρείται πιο ασήμαντο κι από τα θρησκευτικά) έχουν κάνει τις λέξεις «τράπεζα» ή «επενδυτής» για πολλούς να ταυτίζονται με εχθρούς του πιο έξυπνου, πιο εργατικού, πιο βασανισμένου και πιο αδικημένου λαού στον κόσμο. Όταν εμφανίζουν τον Τσίπρα ως «επικίνδυνο», στην πραγματικότητα τον μετατρέπουν σε ήρωα ενός οικονομικά αμόρφωτου και μισαλλόδοξου κομματιού που (και εξαιτίας της ΝΔ) είναι πολύ μεγαλύτερο από όσο μπορεί να αντέξει μια κοινωνία.

Καταλαβαίνω ότι τα στελέχη της ΝΔ θέλουν να περιγράψουν όλα όσα τους φαίνονται αρνητικά στον Τσίπρα, αλλά θα πρέπει να καταλάβουν ότι όταν μιλούν δεν τους ακούει μόνο το κομματικό τους ακροατήριο. Συνεπώς αν δεν έχουν να πουν κάτι που να εκλαμβάνεται ως αρνητικό από όλους, καλύτερα να μη λένε τίποτα. Τα στελέχη που έχει επιλέξει για τον νέο ΣΥΡΙΖΑ καταφέρνουν από μόνα τους μια χαρά να τον εκθέτουν. Και μπράβο τους.