Τασούλας: O ελληνικός πολιτισμός, το πνεύμα και η ισχύς της Ελλάδας είναι ταυτισμένα με τη θάλασσα

Παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τασούλα πραγματοποιήθηκε απόψε η τελετή παράδοσης του Υποβρυχίου «ΠΡΩΤΕΥΣ» ως υπαίθριο, πλέον, έκθεμα στο Πάρκο Ναυτικής Παράδοσης «ΟΔΥΣΣΕΑΣ - Οι Έλληνες και η Θάλασσα».

Κατά τον χαιρετισμό του, ο κ. Τασούλας υπογράμμισε ότι «ο "Πρωτέας" δεν παροπλίζεται. Ακολουθεί το παράδειγμα του Πρωτέα της μυθολογίας. Αλλάζει μορφή και αρχίζει τη δεύτερη ζωή του, πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Γίνεται κιβωτός της ναυτικής μας ιστορίας, της ναυτικής ιστορίας ενός λαού με ενδεχομένως την πιο λαμπρή ναυτική ιστορία στον κόσμο» και πρόσθεσε ότι «ο ελληνικός πολιτισμός, το πνεύμα και η ισχύς της Ελλάδας είναι ταυτισμένα με τη θάλασσα».

Όπως τόνισε «Η διαλεκτική μας με τη θάλασσα είναι εκείνο που μας κάνει αυτό που είμαστε», ενώ υποστήριξε ότι «το μέλλον της Ελλάδας βρίσκεται πάντοτε στην θάλασσα».

Ειδικότερα, κατά τον χαιρετισμό του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέφερε:

«Κυρίες και Κύριοι,

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ χάρη σε έναν σπάνιο και υψιπετή συνδυασμό. Είναι ο συνδυασμός της ναυτικής παραδόσεως του Έθνους, πολεμικής και εμπορικής, με μία άλλη παράδοση του Έθνους, παλαιότερη μεν αλλά που στις μέρες μας αναδύεται περήφανη και εντυπωσιακή: της παραδόσεως της φιλογένειας, της ευποιΐας. Η ναυτική παράδοση και η ευποιΐα, η οποία στο πρόσωπο του κ. 'Αρη Θεοδωρίδη συνδυάζονται έφεραν αυτό το αποτέλεσμα. Θυμίζω ότι πρακτικά το Πάρκο Ναυτικής Παραδόσεως ξεκίνησε ως σχέδιο - όραμα είναι η λέξη της μόδας, προτιμώ τη λέξη σχέδιο - το 1992, όταν ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού και η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου έδωσαν μία μεγάλη έκταση, εδώ ακριβώς που είμαστε στο Πολεμικό Ναυτικό.

Από το 1992 ήρθε η στιγμή σήμερα να εγκαινιάζουμε αυτό το μουσείο Υποβρύχιο και να ακούμε χαρμόσυνα την ανακοίνωση της έναρξης των εργασιών για τη δημιουργία του Πάρκου Ναυτικής Παραδόσεως, ένα πάρκο το οποίο έχει και μία ενδιαφέρουσα παραδοξότητα. Ο Κύκλωπας φροντίζει για τον Οδυσσέα. Ο Κύκλωπας, ο οποίος επεφύλαξε στον ομηρικό Οδυσσέα τη μοίρα να τον φάει τελευταίο, αυτό ήταν το χατίρι που είπε ο Κύκλωπας ότι θα κάνει στον Οδυσσέα, σήμερα μετά από χιλιάδες χρόνια φροντίζει, αναδεικνύει, κατασκευάζει ένα πολιτιστικό χώρο, εθνικό χώρο, ιστορικό χώρο όπως προσφυώς ελέχθη, με το όνομα "Οδυσσέας". Χαιρετίζουμε λοιπόν, συγκινημένοι στο πρόσωπο του κ. 'Αρη Θεοδωρίδη, αυτή τη σύμπτωση ευποιΐας και παραδόσεως. Αυτό το μεγαλείο του ανθρώπου, ο οποίος "πράττει κεχαρισμένα τοις θεοίς", αψηφά τον εαυτό του και διεκδικεί να αφήσει το όνομά του και το παράδειγμά του, μέσα στο διάβα του χρόνου, σαν ένα παράδειγμα άξιο μίμησης και από άλλους ανθρώπους των δικών του οικονομικών δυνατοτήτων, ώστε αυτό το συνταίριασμα παράδοσης και ευποιΐας να δυναμώνει πάντα την Ελλάδα, όχι μόνο πολιτιστικά, αλλά να τη δυναμώνει και εθνικά.

Ο Γεώργιος Αβέρωφ, που φρόντισε για την αγορά του θωρηκτού και ο 'Αρης Θεοδωρίδης σήμερα συναντώνται σε μία σπάνια σύμπτωση μιας νοοτροπίας η οποία μπορεί να θεωρείται ξεπερασμένη, αλλά όταν ξεδιπλώνεται μπροστά μας με τέτοιο θαυμάσιο τρόπο αξίζει κάθε υπόκλιση.

Κυρίες και κύριοι,

Ο παροπλισμός ενός ένδοξου πολεμικού σκάφους, του υποβρυχίου "Πρωτέας" εν προκειμένω, είναι κάτι μελαγχολικό. Μα ο "Πρωτέας" δεν παροπλίζεται. Ακολουθεί το παράδειγμα του Πρωτέα της μυθολογίας. Αλλάζει μορφή και αρχίζει τη δεύτερη ζωή του πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Γίνεται κιβωτός της ναυτικής μας ιστορίας, της ναυτικής ιστορίας ενός λαού με ενδεχομένως την πιο λαμπρή ναυτική ιστορία στον κόσμο.

Μια ιστορία που εκτείνεται από τα όρια του προϊστορικού Αιγαίου έως τον Κυκλαδικό και τον Μινωϊκό πολιτισμό και φτάνει ως τον ελληνικό εποικισμό της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας, σε χρόνους πριν την Ρώμη και ως την Σικελική Εκστρατεία. Και από την Επανάσταση του '21 ως τον διπλασιασμό της Ελλάδας στις αρχές του 20ου αιώνα. Αλλά και σήμερα με τα χιλιάδες σπουδαία πλοία σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, που ορίζουν και διακονούν το παγκόσμιο εμπόριο.

Στην Οδύσσεια, ο Οδυσσέας δεν ταξιδεύει μόνο για να επιστρέψει στην Ιθάκη, αλλά για να κατακτήσει την αυτογνωσία μέσα από συναντήσεις, συγκρούσεις και κάθε λογής δοκιμασίες, αλλά και πειρασμούς. Η θάλασσα δοκιμάζει και δυναμώνει τον ελληνικό πολιτισμό και στη συνέχεια ο πολιτισμός αυτός, με τη δύναμη που έχει αποκτήσει, απλώνεται σε όλες τις θάλασσες.

Ας σκεφτούμε: Στην Σαλαμίνα η ναυτοσύνη και η ευφυία νίκησαν την υπεροχή των αριθμών και πάνω από είκοσι αιώνες μετά στην Ύδρα, στις Σπέτσες και στα Ψαρά τα πλοία μας έγιναν σύμβολα ανεξαρτησίας. Και 100 χρόνια μετά στους Βαλκανικούς Πολέμου η ισχύς καθόρισε την τελική έκβαση. Το Θωρηκτό Αβέρωφ έγινε θρύλος εν κινήσει.

Όλα αυτά καταλήγουν σε ένα συμπέρασμα ανεξάρτητο από εποχές, τεχνολογικές εξελίξεις και πολιτισμούς: Ότι ο ελληνικός πολιτισμός, το πνεύμα και η ισχύς της Ελλάδας είναι ταυτισμένα με τη θάλασσα. Η διαλεκτική μας με τη θάλασσα είναι εκείνο που μας κάνει αυτό που είμαστε.

Είμαστε ένας λαός που δεν μένει στάσιμος, αλλά ταξιδεύει και προοδεύει στους τόπους, στη σκέψη και στη γνώση. Κι έτσι θωρακίζουμε και υπερασπίζουμε την κοιτίδα μας, την Ελλάδα, με την ανοιχτή σκέψη, από τα "ξύλινα τείχη" του Μαντείου των Δελφών και τον στόλο του Θεμιστοκλή στην Σαλαμίνα, ως τον "Κίμωνα" που η πρώτη αποστολή του ήταν για την φύλαξη και προστασία της Κύπρου.

Αυτή η ματιά στην Ιστορία είναι αρκετή για να μας πείσει να ενισχύσουμε την αποφασιστικότητά μας για την ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού, αλλά και της εμπορικής ναυτιλίας. Η θωράκιση της Ελλάδας, η γέννηση και η προέκταση του ελληνικού πολιτισμού στο χρόνο, η ισχύς και η προοπτική αυτού του τόπου βρίσκεται στη θάλασσα.

Κυρίες και κύριοι,

Αξίζει ειδική μνεία καθώς και συγχαρητήρια στον 'Αρη Θεοδωρίδη, για την υποστήριξή του στο Πάρκο Ναυτικής Παράδοσης "ΟΔΥΣΣΕΑΣ - Οι Έλληνες και η Θάλασσα" εδώ στον Φλοίσβο. Ένας άνθρωπος που γνωρίζει σε βάθος τη σημασία της μνήμης, ένας άνθρωπος που γνωρίζει ότι μέσα στη μνήμη "φύεται" το μέλλον, ενδιαφέρεται να αποθανατίζει το «σημαντικό» έτσι ώστε να το απαλλάσσει από τη φθορά και να το καθιστά αφετηρία και γενεσιουργό αιτία του μέλλοντος.

Έτσι έπραξε και για τον "Πρωτέα", το πιο προηγμένο υποβρύχιο στην εποχή του με το Πολεμικό Ναυτικό να είναι το πρώτο στον κόσμο που το απέκτησε. Ο "Πρωτέας" κατέπλευσε στην Ελλάδα τον Μάρτιο του 1973. Ο πρώτος κυβερνήτης του Πλωτάρχης Τιμόθεος Μασούρας συνελήφθη τον Μάιο του 1973 εξαιτίας της συμμετοχής του στο Κίνημα του Ναυτικού. Ο "Πρωτέας" συμμετείχε σε τρεις πολεμικές περιπολίες κατά τη διάρκεια των δραματικών γεγονότων της Κύπρου. Και στη συνέχεια δέσποζε στις ελληνικές θάλασσες συμβάλλοντας καθοριστικά στην υπεράσπιση της εθνικής ακεραιότητας για τα επόμενα 50 χρόνια.

Από εδώ και στο εξής θα είναι σημείο αναφοράς και έμπνευσης για τόσα νέα παιδιά που θα αποτελέσουν την ασπίδα και τη δύναμη της Ελλάδας στην πορεία προς το αύριο. Αλλά και με το όνομά του και μόνο, "Πρωτέας", μας υπενθυμίζει τη σημασία της διαρκούς μεταβολής και της εξέλιξης και όχι της στασιμότητας. Σήμερα, ζούμε σε μια εποχή έντονων γεωπολιτικών και ταυτόχρονα τεχνολογικών μεταβολών.

Κι αφού συγχαρώ και την ηγεσία του υπουργείου 'Αμυνας καθώς και την ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού για τη σημερινή εκδήλωση αλλά και τον Δήμο Παλαιού Φαλήρου που πάντοτε επεδίωκε αυτό το σχέδιο, αφού υπογραμμίσω ότι οι Έλληνες εφοπλιστές προσφέρουν πολλά στον τόπο μας, αλλά μπορούν και πρέπει να προσφέρουν ακόμα περισσότερα, θα ήθελα κλείνοντας να πω και το εξής:

Πως αν πρέπει να κρατήσουμε κάτι από τη σημερινή εκδήλωση, είναι ότι πρέπει με εθνική ομοψυχία, χωρίς διχασμούς και διασπάσεις, να αγκαλιάσουμε την τεχνολογία, να έχουμε και σήμερα μέσα τόσο προηγμένα όσο ήταν και ο "Πρωτέας" στην εποχή του και να μην ξεχνάμε ποτέ ότι το μέλλον της Ελλάδας βρίσκεται πάντοτε στη θάλασσα.

Ένας σημαντικός Έλληνας, που τιμάται σήμερα με τον βαθμό του Υποναυάρχου, αλλά και που τιμάται ακόμα περισσότερο με την παραμονή του την ακλόνητη, στο θαυμασμό και στη μνήμη μας, ο 'Αρης Θεοδωρίδης, θα μας υπενθυμίζει, πάντα αυτό το μήνυμα: Η παράδοση και η ευποιΐα όταν συναντώνται κάνουν την Ελλάδα πανίσχυρη.

Κύριε Θεοδωρίδη, σήμερα με τη χειρονομία σας και τη γενναιοδωρία σας συμβάλλατε ώστε η Ελλάδα να αυξήσει ακόμη περισσότερο τις δυνάμεις της, να δυναμώσει τη μνήμη της και μέσα από τη μνήμη της να χαλυβδώσει την προοπτική της».