Επέτειος Ιμίων στη Βουλή με αναφορές στους ήρωες, εθνική κυριαρχία και αποκλίσεις στρατηγικής
Τριάντα χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων, η Βουλή των Ελλήνων τίμησε τη μνήμη των τριών αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού που έχασαν τη ζωή τους τη νύχτα της 31ης Ιανουαρίου 1996: του Χριστόδουλου Καραθανάση, του Παναγιώτη Βλαχάκου και του Έκτορα Γιαλοψού. Στην επετειακή συνεδρίαση της Βουλής καταγράφηκε ευρεία σύμπτωση ως προς την τιμή στους πεσόντες και την απόρριψη των «γκρίζων ζωνών», αλλά και διαφορετικές προσεγγίσεις για τη στρατηγική αντιμετώπισης της τουρκικής προκλητικότητας.
Η συζήτηση στη Βουλή: «Το Αιγαίο δεν έχει γκρίζες ζώνες» – Κυβέρνηση και ΝΔ
Ο προεδρεύων Γιάννης Πλακιωτάκης χαρακτήρισε τη θυσία των τριών αξιωματικών «ανεξίτηλη σελίδα εθνικού ηρωισμού», υπογραμμίζοντας ότι «το Αιγαίο δεν επιδέχεται αναθεωρήσεις» και πως τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας είναι «αδιαπραγμάτευτα».
Ο βουλευτής της ΝΔ και αδελφός του Παναγιώτη Βλαχάκου, Νίκος Βλαχάκος, σημείωσε ότι οι τρεις αξιωματικοί «δεν έγιναν ήρωες από επιλογή, αλλά επειδή έκαναν το καθήκον τους», συνδέοντας τη μνήμη τους με τον εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων και την ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού. Τόνισε πως «ταπεινωμένοι Έλληνες και ταπεινωμένοι αξιωματικοί δεν θα υπάρξουν ξανά», αναφερόμενος και στα νέα εξοπλιστικά αποκτήματα.
Ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Θανάσης Δαβάκης έκανε λόγο για συλλογικό χρέος απέναντι στη θυσία των πεσόντων, επισημαίνοντας ότι η επέτειος λειτουργεί ως «πυξίδα» για το παρόν και το μέλλον. Υπογράμμισε ότι η Ελλάδα επενδύει στην άμυνα και στην υψηλή τεχνολογία, επιδιώκει σχέσεις καλής γειτονίας, αλλά απαντά «ψύχραιμα και αποφασιστικά» σε κάθε πρόκληση, επαναλαμβάνοντας πως «στο Αιγαίο δεν υπάρχουν γκρίζες ζώνες, μόνο γαλανά νερά».
ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ: Κόκκινες γραμμές, εθνική στρατηγική και ανθρώπινο δυναμικό
Ο Δημήτρης Μάντζος (ΠΑΣΟΚ–ΚΙΝΑΛ) τόνισε ότι τα Ίμια και τα Δωδεκάνησα είναι ελληνικά και πως η κυριαρχία δεν μπορεί να αμφισβητείται, καλώντας σε διαχρονική επιβεβαίωση της πάγιας εθνικής θέσης με βάση το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασσας. Προειδοποίησε, παράλληλα, κατά της κομματικοποίησης του ζητήματος.
Ο Νίκος Παππάς (ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ) μίλησε για «βαρύ χρέος» που αφήνει η θυσία των αξιωματικών και ζήτησε σαφή εθνική στρατηγική απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό, με κόκκινες γραμμές την κυριαρχία στα νησιά, το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια και την αποτροπή εγκλωβισμού ελληνικών νησιών σε τουρκική ΑΟΖ. Επισήμανε ότι πραγματικός πολλαπλασιαστής ισχύος είναι τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και πως απαιτείται μέριμνα για την αξιοπρέπεια και την προοπτική τους, μαζί με ενεργητική διπλωματία.
Αντιπολίτευση: Ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί, «αλήθεια» και αποτροπή
Ο Νίκος Παπαναστάσης (ΚΚΕ) χαρακτήρισε την κρίση των Ιμίων αποτέλεσμα ευρύτερων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, καταλογίζοντας σε ΗΠΑ και ΝΑΤΟ την εισαγωγή της λογικής των «γκρίζων ζωνών» και υπενθυμίζοντας τη φράση «no flags, no ships, no troops». Τόνισε ότι, 30 χρόνια μετά, η Τουρκία συνεχίζει απαράδεκτες διεκδικήσεις.
Ο Θοδωρής Δρίτσας (Νέα Αριστερά) υποστήριξε πως η ανάδειξη «γκρίζων ζωνών» τροφοδοτεί την αντιπαλότητα και κάλεσε σε πορεία που θα στηρίζεται στην κυριαρχία και στα δικαιώματα, χωρίς «ψευτοσυμμαχίες». Από την Ελληνική Λύση, ο Στέλιος Φωτόπουλος μίλησε για τους τρεις αξιωματικούς ως «ήρωες του έθνους», υπογραμμίζοντας τον ρόλο των Ενόπλων Δυνάμεων απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό. Εκ μέρους της ΝΙΚΗΣ, ο Γιώργος Ρούντας αναφέρθηκε στη θυσία τους ως πράξη ευθύνης και τιμής.
Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου έθεσε ζήτημα «συγκάλυψης» και έλλειψης πλήρους αλήθειας γύρω από τα γεγονότα, επικαλούμενη την υπόθεση του κράνους του Παναγιώτη Βλαχάκου, τονίζοντας ότι χωρίς αλήθεια δεν υπάρχει δικαιοσύνη ούτε πλήρης εθνική μνήμη.
Η συνεδρίαση ολοκληρώθηκε με κοινό παρονομαστή την τιμή στους πεσόντες και τη διακήρυξη της εθνικής κυριαρχίας, αλλά και με σαφείς διαφοροποιήσεις ως προς τον ρόλο των διεθνών συμμαχιών, τη διπλωματία και τη στρατηγική αποτροπής απέναντι στην Τουρκία.
Το ακραίο τοξικό κλίμα που επικρατεί στον δημόσιο λόγο, αποτελεί βασικό παράγοντα της απογοήτευσης και της αποστροφής του εκλογικού σώματος από την κάλπη
17°
