Πολιτικές τάσεις: Ο ανησυχητικός κατακερματισμός της αντιπολίτευσης

Διαβάζω ότι όλη αυτή η ανακατωσούρα με τα προς ίδρυση νέα κόμματα είχε ως αποτέλεσμα την έστω και κατά 2% περίπου άνοδο του κυβερνώντος κόμματος στην εκτίμηση ψήφου. Και είναι λογικό. Η εξέγερση των αγροτών με τα παράλογα αιτήματα κούρασε τόσο τους ίδιους τους στασιαστές, όσο και την κοινή γνώμη. Και από εκεί που κάποιοι ελαφρόμυαλοι πίστευαν ότι το αγροτικό θα ρίξει την κυβέρνηση, τώρα βλέπουν να μετατρέπεται σε νίκη του Μητσοτάκη. Αν σε αυτό προστεθούν και οι πληρωμές των αγροτικών επιδοτήσεων που εκκρεμούσαν και οι πρώτες αυξήσεις σε μισθούς δημοσίων υπαλλήλων και συντάξεις, το κλίμα αλλάζει, έστω και δειλά, προς όφελος της ΝΔ.

Από την άλλη, το «κόμμα Καρυστιανού» και τα μεγάλα ποσοστά που του δίνουν οι διάφορες μετρήσεις ανησυχούν τους «κυρ-Παντελήδες» και τους «Μενουμευρώπηδες» και τους συσπειρώνουν γύρω από τον Μητσοτάκη. Διότι φαντάζονται την Κάρυ να διαπραγματεύεται με τον Τραμπ, τους Ευρωπαίους και τον Ερντογάν και ανεβάζουν πλαμούς. Και οι καιροί δεν είναι ούτε για πειράματα αλλά ούτε και για πλάκα. Η ψήφος είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να τη ρίξουν όπου λάχει, ώστε να εκδηλώσουν τη δυσαρέσκειά τους για τις αυξήσεις των τιμών και τις αδυναμίες της κρατικής μηχανής ελλείψει μεταρρυθμίσεων. Αν σε αυτά προστεθεί και το πολύ επικίνδυνο διεθνές κλίμα, με την επιθετικότητα του Πούτιν και τους παραλογισμούς του Τραμπ, είναι σαφές ότι δεν είναι καιρός για πειράματα. Και μάλιστα με μια χαροκαμένη μάνα που την είδε μέλλουσα ηγέτιδα της χώρας.

Το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις

Η ΝΔ σήμερα βρίσκεται γύρω στο 30% και ακολουθούν κάτω από το 15% το ΠΑΣΟΚ, η Πλεύση και η Λύση. Το αξιοσημείωτο είναι ο καταποντισμός του ΣΥΡΙΖΑ, μια και το κόμμα Τσίπρα, που αναμένεται, θα συσπειρώσει την ευρύτερη αριστερά και θα φτάσει μέχρι και το ΠΑΣΟΚ. Και αυτός είναι ο λόγος που η βελόνα του Ανδρουλάκη στρέφεται, πλην όμως καθοδικά. Ωστόσο οι πληροφορίες που έρχονται από το κόμμα Καρυστιανού, προς μεγάλη απογοήτευση των αριστερών συμπολιτών μας, μιλούν για ένα σχήμα που θα κινείται στον ακροδεξιό θρησκόληπτο χώρο. Αυτών που πίστευαν ότι είχαν βρει μια νέα Πασιονάρια του κινήματος. Πρόσφατα η εν λόγω κυρία ζήτησε και δημόσια διαβούλευση για το θέμα των αμβλώσεων, και το γλυκό ήρθε και έδεσε. Αν είναι να μετατραπούμε σε Αμερικάνικο Νότο ή να γυρίσουμε καμιά πενηνταριά χρόνια πίσω, να μας λείπει η νέα σωτήρας της χώρας.

Φυσικά το χειρότερο σενάριο για τον κόσμο του Κέντρου είναι να ξαναδεί τον Α. Τσίπρα και την παρέα του ξανά στην κυβέρνηση

Η μικρή πτώση ή και η στασιμότητα του ΠΑΣΟΚ δηλώνει ξεκάθαρα ότι ο κεντρώος κόσμος, που συνήθως βγάζει την κυβέρνηση, δεν εμπιστεύεται τον Νίκο Ανδρουλάκη και την ομάδα του. Όταν μάλιστα υπάρχουν ηχηρές φωνές εντός του κόμματος που ζητούν να κατοχυρωθεί και καταστατικά η μη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ, ανεξαρτήτως εκλογικού αποτελέσματος. Διότι καλή η συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων που επαγγέλλεται η ηγεσία του κόμματος, αλλά όπως είναι τα κουκιά σήμερα –και δεν αναμένεται να αλλάξουν σε έναν χρόνο, εκτός απροόπτου– οι «προοδευτικοί» δεν είναι ικανοί να σχηματίσουν κυβέρνηση. Όχι μόνο γιατί ΣΥΡΙΖΑ και ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ είναι πολύ χαμηλά, αλλά και γιατί οι προοπτικές της «Ιθάκης» δεν φαίνονται ενθαρρυντικές. Και φυσικά το χειρότερο σενάριο για τον κόσμο του Κέντρου είναι να ξαναδεί τον Α. Τσίπρα και την παρέα του, με οποιαδήποτε νέα ταμπέλα, ξανά στην κυβέρνηση. Ως συμμάχους του Ν. Ανδρουλάκη.

Διότι εκτός από το αίτημα να πέσει ο «τρισκατάρατος» Μητσοτάκης θα πρέπει οι συνασπισμένοι «προοδευτικοί» αντίπαλοί του να έχουν και κάτι κοινό, πέρα από το μίσος τους γι’ αυτόν. Και δεν μιλάμε για κοινή ιδεολογική βάση, αλλά τουλάχιστον για πολιτική. Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει σήμερα, ούτε θα υπάρξει στο μέλλον. Από την άλλη, είναι τέτοιες οι παλιές έχθρες που έχουν μεταξύ τους, που είναι αδύνατο να ομονοήσουν σε ένα κοινό ελάχιστο κυβερνητικό πρόγραμμα. Αλλά και ποιοι είναι οι μελλοντικοί προοδευτικοί σωτήρες της χώρας; Οι δοκιμασμένοι και αποτυχημένοι του παρελθόντος; Οι υπουργοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ; Ή η ομάδα του Ν. Ανδρουλάκη; Όταν μάλιστα πρόσφατη μέτρηση δείχνει το παγκοσμίως καινοφανές, να έχει το ΠΑΣΟΚ πολύ μεγαλύτερο ποσοστό χωρίς τον πρόεδρο Νίκο στην ηγεσία του. Αλλά ακόμα και η ηγεσία να αλλάξει στο επικείμενο συνέδριο, υπάρχει πολιτικό πρόσωπο στο ΠΑΣΟΚ σήμερα που να εγγυάται πορεία προς την εξουσία;

Ο κατακερματισμός της αντιπολίτευσης σε μικρά αναξιόπιστα κόμματα δημιουργεί στο εκλογικό σώμα μεγάλη ανασφάλεια

Καλές οι ψεκασμένες θεωρίες, καλύτερες οι ελπίδες για μια αγνώστου προελεύσεως αλλαγή, ισχυρός και πάλι ο αντισυστημισμός, αλλά πρέπει αυτή χώρα και να κυβερνηθεί. Να λειτουργήσουν οι δημόσιες υπηρεσίες, να ενισχυθεί η ασφάλειά της, να επιλυθούν τα οξυμένα προβλήματα της υπογεννητικότητας και της στέγης, να αντιμετωπιστεί το μεταναστευτικό προς όφελος της οικονομίας, να γίνουν βαθιές και σύγχρονες τομές στον χώρο της εκπαίδευσης, να τσιμενταριστούν οι διεθνείς μας συμμαχίες. Να εμπεδωθεί ένα κλίμα ασφάλειας και ανάπτυξης. Και για να γίνουν αυτά χρειάζονται έμπειροι πολιτικοί με πρόγραμμα και ιδέες, με διεθνή ακτινοβολία και ικανότητες. Για να μη ζήσουμε ξανά ένα νέο 2015. Για να μη βρεθούμε και πάλι στον πάτο της Ευρώπης ή και έξω από αυτήν.

Και γι’ αυτό θα υπάρχει πάντα ένα 40% του εκλογικού σώματος που σκέφτεται ορθολογικά και δεν παρασύρεται από σειρήνες που θέλουν να βάλουν στη φυλακή τους πολιτικούς γενικώς και να δημεύσουν τις περιουσίες τους. Και γι’ αυτό η σημερινή κυβέρνηση, παρόλα τα λάθη και τις παραλείψεις της, παρόλες τις ατολμίες της, δείχνει προς το παρόν ότι θα έχει και μια τρίτη τετραετία. Είτε αυτοδύναμη είτε με κάποιες συνεργασίες. Διότι η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται σε καλύτερη θέση από το 2019.

Η Ελλάδα θέλει να ζήσει και να προοδεύσει

Στην Οικονομία έχει γίνει σημαντική πρόοδος και αυτό συμβολικά αποτυπώθηκε στην ανάδειξη του Κυριάκου Πιερρακάκη στη προεδρία του Eurogroup. Το ενεργειακό deal με τον κάθετο άξονα φυσικού αερίου και οι προγραμματισμένες γεωτρήσεις στον υποθαλάσσιο χώρο αναμένονται να ανεβάσουν τη χώρα σε άλλη κατηγορία. Στον τομέα της Εθνικής Άμυνας υπάρχει σαφής ενίσχυση με υπερσύγχρονα όπλα. Η τριμερής συνεργασία Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ αποτελεί σημαντικό βήμα στην ασφάλεια. Στην Υγεία οι υποδομές βελτιώνονται καθημερινά, και γι’ αυτό οι επιθέσεις των μεμψίμοιρων. Στην Παιδεία υπάρχουν προσδοκίες για σημαντικές αλλαγές, αν και έχουν καθυστερήσει. Στη Δικαιοσύνη γίνονται πράγματα που βάλτωναν για δεκαετίες. Ωστόσο το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ θα είναι πάντα εδώ να μας θυμίζουν τις γνωστές παθογένειες της Ελλάδας, αλλά και την αδυναμία της κυβέρνησης Μητσοτάκη να συγκρουστεί με το παλιό και παθογόνο. Αλλά αυτή ήταν η Ελλάδα, και θέλουμε να γίνει διαφορετική.

Αν κάτι περιμένει η χώρα σήμερα είναι ο οδικός χάρτης για την επόμενη πενταετία. Κοστολογημένες και προγραμματισμένες μεταρρυθμίσεις που δεν έγιναν, με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και τα επιτελεία των στελεχών που θα τις δρομολογήσουν. Ισχυρή δημοκρατία, πραγματική λογοδοσία, βιώσιμη ανάπτυξη, εκσυγχρονισμός υποδομών, αναγέννηση όλων των τομέων της Παιδείας, λύση του οικιστικού και επιστροφή των ξενιτεμένων παιδιών μας. Και φυσικά μια επανάσταση στην Τεχνική Εκπαίδευση, που την έχουμε τόσο ανάγκη. Αν υπάρξουν αυτά απλά, κατανοητά και πλήρως αναλυμένα, η πατρίδα δεν έχει να φοβάται τις ψεκασμένες φωνές, τους ουρανοκατέβατους σωτήρες και τις μεθοδεύσεις σκοτεινών κέντρων. Η Ελλάδα θέλει να ζήσει και να προοδεύσει. Και θα ζήσει και θα προοδεύσει.