Το κόμμα της κ. Καρυστιανού και η πολιτική δυσοσμία

Και ξαφνικά το πολιτικό σύστημα τραντάχτηκε συθέμελα μετά από την πολύμηνη ακινησία του. Η κατάρρευση της ΝΔ πέρασε σε δεύτερη μοίρα, η βελόνα του ΠΑΣΟΚ δεν απασχολεί κανένα, ο ΣΥΡΙΖΑ διαγράφει αυτούς που φεύγουν και η «Ιθάκη» εξαφανίστηκε από τον πολιτικό χάρτη. Οι δημοσκόποι βρήκαν νέο πεδίο (ανα)μετρήσεων και οι πολιτικοί σχολιαστές νέο φαινόμενο για μελέτη και ανάλυση. Το φαινόμενο δεν είναι άλλο από την ανακοίνωση της προαναγγελθείσας από καιρό πρόθεσης της κ. Μαρίας Καρυστινού να μετατρέψει το «Κίνημα των Τεμπών» σε πολιτικό κόμμα που θα φέρει στην Ελλάδα δικαιοσύνη και διαφάνεια με τη συμμετοχή «επιτροπής σοφών» και «αδιάφθορων» στελεχών της κοινωνίας των πολιτ(ικ)ών.

Το πρόβλημα που συγκλόνισε το πολιτικό σύστημα δεν είναι βέβαια η κ. Μαρία Καρυστιανού αλλά η υποκρισία των κομμάτων εκείνων που όσο έβλεπαν τα ποσοστά τους να ανεβαίνουν της έστρωναν το χαλί για να περάσει και τώρα συνειδητοποιούν ότι η ίδια τους τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια τους. Όταν το «Κίνημα των Τεμπών» εξελισσόταν σε κίνημα του ξυλολίου - ακόμα και ο Πρωθυπουργός είχε αφήσει ανοιχτό ένα τέτοιο ενδεχόμενο - γεμίζοντας με οργή τους δρόμους και τις πλατείες, δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Έστω κι αν η δημόσια συζήτηση έπιανε πάτο με τους - εξαφανισμένους σήμερα -«εμπειρογνώμονες» να κάνουν πειράματα πυρόσφαιρας στις οθόνες των καναλιών.

Επομένως, καμιά έκπληξη δεν δικαιολογείται από τις δημοσκοπήσεις που είδαν ή που θα δουν το φως της δημοσιότητας σχετικά με τη δυναμική του «κόμματος Καρυστιανού». Μήπως η κοινωνία δεν είναι επιμελώς προετοιμασμένη για να αγκαλιάσει ένα τέτοιο κόμμα; Μήπως δεν υπάρχουν αρκετοί λαϊκιστές πολιτικοί που έκαναν την τραγωδία των Τεμπών επάγγελμα πατώντας κυριολεκτικά επί πτωμάτων; Η, μήπως, δεν υπάρχουν αρκετοί γυρολόγοι των κομμάτων έτοιμοι, όχι μόνο να μην παραδώσουν τις - ελληνικές και ευρωπαϊκές - θεσούλες τους αλλά να εξασφαλίσουν και τις επόμενες; Καμμιά επιχείρηση «καθαρά χέρια» δεν ξέμεινε από επιτήδειους.

Η βασική διαφορά των δημοσκοπήσεων που αποτυπώνουν την επιρροή του κόμματος που εξήγγειλε η κ. Μαρία Καρυστινού σε σχέση με τις άλλες είναι ότι στην περίπτωση αυτή το ενδιαφέρον στρέφεται στο ποσοστό που εμφανίζεται να παίρνει από τα άλλα κόμματα ολόκληρου του πολιτικού φάσματος λόγω και της αναμενόμενης απουσίας κάθε έννοιας πολιτικού στίγματος. Από την άποψη αυτή μεγαλύτερες απώλειες φαίνεται να έχουν φυσιολογικά τα κόμματα που επωφελήθηκαν μέχρι στιγμής περισσότερο αγκαλιάζοντας ανεπιφύλακτα την πρόεδρο του «συλλόγου θυμάτων των Τεμπών». Στην πρώτη γραμμή η «Πλεύση Ελευθερίας» και η «Ελληνική Λύση» αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ που έδωσε στην κ. Καρυστιανού την ευρωπαϊκή της διάσταση, μάλλον και την εκπροσώπησή της στην ευρωβουλή.

Ωστόσο, την ευθύνη για τη σημερινή εξέλιξη δεν φέρνουν μόνο τα κόμματα που αγκάλιασαν την κ. Καρυστιανού. Ειδικά η κυβέρνηση, με τον απαράδεκτο χειρισμό στο θέμα της επανεκλογής του πρώην υπουργού μεταφορών, έριξε λάδι στη φωτιά της δικαιολογημένης αγανάκτησης των πολιτών σε συνδυασμό με τις δήθεν παραιτήσεις από τις παραγραφές των ευθυνών των προηγούμενων υπουργών. Η απουσία συστήματος τηλεδιοίκησης που οδήγησε στο θάνατο τόσους νέους ανθρώπους αποτελεί ντροπή για το πολιτικό σύστημα και τη χώρα. Ας ελπίσουμε ότι η ντροπή αυτή θα σταθεί αφορμή για την τροποποίηση του άρθρου του Συντάγματος περί ευθύνης υπουργών στην αναθεώρηση που ανακοινώθηκε.

Είναι φανερό ότι ο κύβος ερρίφθη για την κ. Καρυστιανού και ότι τώρα πλέον θα έχει απέναντί της πολλούς από αυτούς που συμπορεύτηκαν μαζί της ακόμα και κάποιους με τους οποίους ξενύχτησε στον Άγνωστο Στρατιώτη. Όσοι είδαν τα δημοσκοπικά τους οφέλη να εξατμίζονται και ότι κινδυνεύουν πλέον να χάσουν εκλογική δύναμη και έδρες ασφαλώς θα αλλάξουν ύφος και στάση. Είναι άγνωστο πως θα αποτυπωθούν δημοσκοπικά τα ποσοστά του κόμματος της κ. Καρυστιανού μετά την επίσημη ανακοίνωση της ίδρυσης του καθώς και τις θέσεις της επιτροπής σοφών και των συνεργατών της. Από τα ονόματα που ακούγονται πάντως και τις επαφές που έχει ήδη ανακοινώσει μάλλον θα συνειδητοποιήσει γρήγορα ότι η αναζήτηση οξυγόνου μπορεί να οδηγήσει εύκολα στην πολιτική δυσοσμία.