Φυσικά και θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερος ο μισθός των βουλευτών

Να ξεκινήσω λέγοντας ότι ο βουλευτής Κυριαζίδης παραπονούμενος για το ύψος της «βουλευτικής αποζημίωσης»* απέδειξε ότι έχει σοβαρό πρόβλημα κατανόησης της πραγματικότητας και του κλίματος, σ' αυτό το σύνολο που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί και ονομάζεται «κοινωνία». Όποιος έχει δυο δράμια μυαλό στο κεφάλι του ξέρει ότι, όσα δίκια κι αν έχεις, δεν παραπονιέσαι για 5.000 ευρώ τον μήνα. Είναι χαζομάρα. Αν θέλεις να μιλήσεις για τις αποδοχές των βουλευτών δεν επιλέγεις ένα άσχετο τηλεοπτικό πάνελ και σίγουρα δεν το κάνεις περιγράφοντας το προσωπικό σου «δράμα». Αν θέλεις να μιλήσεις για τις αποδοχές των βουλευτών, πρώτα αναγνωρίζεις ότι είναι πολύ καλύτερες από αυτές της συντριπτικής πλειονότητας και μετά επιχειρηματολογείς για το γιατί θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερες. Αλλά αν δεν έχεις μυαλό να καταλάβεις πώς και πού να μιλήσεις, μάλλον δεν έχεις και τη δυνατότητα να φτιάξεις επιχειρήματα. Και είναι κρίμα γιατί οι αποδοχές των βουλευτών θα έπρεπε όντως να είναι μεγαλύτερες.

Σε μια δημοκρατία ο βουλευτής κάνει τη σημαντικότερη δουλειά. Αποφασίζει για τους κανόνες με τους οποίους λειτουργεί η χώρα. Η ευθύνη του είναι τεράστια αφού, σε έναν βαθμό, το μέλλον εξαρτάται από αυτόν. Δεν είναι και πολύ λογικό ένας άνθρωπος, που κάνει μια δουλειά από την οποία εξαρτάται το μέλλον της Ελλάδας, να αμείβεται με μισθό μεσαίου στελέχους μεγάλης ελληνικής εταιρείας.

Η λογική λέει ότι οι αποδοχές των βουλευτών θα έπρεπε να είναι τόσο ψηλές ώστε να τους εξασφαλίζουν άνετη διαβίωση και μετά το τέλος της θητείας τους (για να μην είναι εύκολο να παρασυρθούν από «προσφορές»), ώστε να μην χρειάζεται να ασχολούνται με τη δουλειά που είχαν πριν εκλεγούν και κυρίως, ώστε υποψηφιότητα να βάζουν οι ικανότεροι. Αν την τόσο σημαντική δουλειά θέλουμε να την κάνουν σημαντικοί άξιοι άνθρωποι, θα πρέπει αυτά που τους δίνουμε να ξεπερνούν αυτά που θα τους δώσει ο ιδιωτικός τομέας. Όποιος (δικαίως) παραπονιέται για το επίπεδο των υποψηφίων βουλευτών, καλά θα κάνει να σκεφτεί ότι με αυτές τις αποδοχές σε συνδυασμό με την ανθρωποφαγία, κανείς πραγματικά άξιος, κανείς από τους ικανούς ανθρώπους που μπορούν να βρουν πενταψήφια αμοιβή στον ιδιωτικό τομέα δεν έχει κανένα κίνητρο να ασχοληθεί με τη πολιτική.

Βέβαια ο χαμηλός μισθός του βουλευτή (σε σχέση με τη σημασία της δουλειάς του) βολεύει. Βολεύει τους κομματικούς μηχανισμούς, αφού η άνοδος του επιπέδου θα δημιουργούσε πρόβλημα σε όλα αυτά τα κομματόσκυλα που επιβιώνουν χάρη στην μετριότητα του πολιτικού προσωπικού. Βολεύει τους επαγγελματίες που γίνονται βουλευτές από ψώνιο (ή για να αυξήσουν την πελατεία τους) χωρίς ποτέ να αφήνουν την κανονική τους δουλειά. Βολεύει τέλος αυτούς που θα ήθελαν να «επηρεάζουν» τους βουλευτές και ξέρουν ότι άνθρωποι με πολύ υψηλές αμοιβές είναι κάπως πιο δύσκολο να «επηρεαστούν».

Αντιθέτως χάνουμε όλοι εμείς. Που πρέπει να διαλέγουμε ανάμεσα σε κομματικά πειθήνιες μετριότητες (ναι προφανώς υπάρχουν και εξαιρέσεις) αφού οι ικανοί πληρώνονται πολύ καλύτερα αλλού. Και το χειρότερο είναι ότι η προπαγάνδα μας έχει κάνει να πιστέψουμε ότι όσο πιο χαμηλός ο μισθός του βουλευτή, τόσο το καλύτερο για μας. Και μπράβο μας.

* στην πραγματικότητα είναι μισθός. Θα ήταν αποζημίωση αν δεν έκαναν παράλληλα και όποια άλλη δουλειά ήθελαν.