Η φτηνή δικαιολογία της κακιάς αντιπολίτευσης

Φανταστείτε έναν δήμαρχο ο οποίος ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να κάνει αυτά που θέλει να κάνει για την πόλη του επειδή δεν αρέσουν σε όλους τους κατοίκους, ή έναν δάσκαλο να λέει ότι δεν μπορεί να διδάξει επειδή το μάθημα δεν αρέσει σε όλους τους μαθητές. Με δεδομένο ότι ποτέ τίποτα δεν αρέσει σε όλους, καταλαβαίνουμε ότι τόσο ο δήμαρχος όσο και ο δάσκαλος έχουν βρει μια φτηνή δικαιολογία για να μη δουλέψουν. Μια δικαιολογία που θα γινόταν ακόμα πιο φτηνή αν είχαν την εξουσία που έχει μια εκλεγμένη κυβέρνηση σαν την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, η οποία πριν από 2 μόλις χρόνια ανανέωσε τη θητεία της με ένα εντυπωσιακό και πρωτοφανές 41% (τη στιγμή που το μεγαλύτερο τότε κόμμα της αντιπολίτευσης πήρε ένα ταπεινό 20%) και η οποία αυτή τη στιγμή (έπειτα από 6 χρόνια εξουσίας) προηγείται σε κάθε δημοσκόπηση με διψήφια διαφορά από τον δεύτερο.

Για όποιον συχνά παρακολουθεί στην τηλεόραση ή ακούει στο ραδιόφωνο ενημερωτικές εκπομπές η αιτία των αστοχιών και των παραλείψεων της κυβέρνησης στα ζητήματα της ασφάλειας και της τάξης, ο λόγος για τον οποίο δεν επιβάλλεται ο νόμος είναι ένας και μοναδικός: η τοξική, παλαβή, μισαλλόδοξη αντιπολίτευση. Είναι οι αντιδράσεις των άλλων κομμάτων που δεν αφήνουν την καημένη την κυβέρνηση να επιβάλει επιτέλους τους νόμους που η ίδια ψηφίζει.

Δεν ξέρω ποιανού η ιδέα είναι αυτή η γραμμή, αλλά πολύ φοβάμαι ότι δεν πείθει κανέναν (ή τέλος πάντων πείθει λίγους φανατικούς) και ως εκ τούτου είναι ιδιαιτέρως υπονομευτική για την ίδια την κυβέρνηση. Βλέπετε, οι πολίτες δεν ψηφίζουν μια κυβέρνηση για να πείσει την αντιπολίτευση για το ορθό του πλάνου της για τη χώρα. Δεν την ψηφίζουν για να φέρει ομοφωνία σε όλο το πολιτικό φάσμα. Δεν την ψηφίζουν για να ζητά την άδεια της αντιπολίτευσης προκειμένου να εφαρμόσει το πρόγραμμά της. Την ψηφίζουν για να κυβερνήσει και όχι για να ψάξει πάση θυσία για συναίνεση. Πολύ περισσότερο όταν την ψηφίζουν με τεράστια διαφορά, η οποία διατηρείται για χρόνια στις δημοσκοπήσεις.

Ακούστε οποιοδήποτε κυβερνητικό στέλεχος να μιλάει π.χ. για τα πανεπιστήμια και αποκλείεται να μην ακούσετε και για την αντιπολίτευση που αντιδρά και δεν συνεργάζεται... μπλα μπλα μπλα. Μπορεί να εκπλήσσει τους υπουργούς και τους βουλευτές της ΝΔ, αλλά οι αντιπολιτεύσεις είθισται να διαφωνούν με την κυβερνητική πολιτική και να αντιδρούν. Αν οι διαφωνίες και οι αντιδράσεις της έχουν την κοινωνική στήριξη, τότε τα ποσοστά της αντιπολίτευσης ανεβαίνουν και η κυβέρνηση απειλείται. Αν δεν την έχουν, τότε οι διαφορές από την κυβέρνηση παραμένουν μεγάλες και η κυβέρνηση μπορεί άνετα να υλοποιήσει το πρόγραμμα για το οποίο εξελέγη.

Καταλαβαίνω ότι η επιβολή μέτρων, και ειδικά μέτρων που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια, απαιτεί δουλειά. Και ξέρω ότι συχνά πολύ προτιμότερη από τη δουλειά είναι μια καλή δικαιολογία. Μόνο που η δικαιολογία της κακιάς αντιπολίτευσης δεν είναι καθόλου καλή. Γιατί μπορεί η αντιπολίτευση να είναι και τοξική και παλαβή και μισαλλόδοξη και να έχει και άλλα χίλια κακά, αλλά δεν είναι αυτή που κυβερνάει. Και όχι μόνο δεν είναι αυτή που κυβερνάει, αλλά είναι και τόσο απαξιωμένη, που, έπειτα από 6 χρόνια κυβέρνησης Μητσοτάκη, η διαφορά της από τη ΝΔ στις δημοσκοπήσεις παραμένει τεράστια. Συνεπώς, αν στην κυβέρνηση δεν θέλουν ή δεν μπορούν να κάνουν αυτά που υποσχέθηκαν για την ασφάλεια των πολιτών, θα πρέπει να βρουν άλλες δικαιολογίες, γιατί το «δεν επιβάλλουμε με αυστηρότητα τον νόμο γιατί θα φωνάζουν ο Φάμελλος, η Κωνσταντοπούλου και ο Ανδρουλάκης» μάλλον δεν πείθει κανέναν. Και μπράβο τους.