Ο θρύλος λέει πως στις VIP τουαλέτες του Βελλίδειου ένα καζανάκι έχει διπλό πάτο. Εκεί, ο εκάστοτε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όταν πρόκειται να γίνει πρωθυπουργός, αφήνει την τελευταία του ομιλία. Παραλήπτης είναι ο επόμενος αρχηγός της αντιπολίτευσης που αποστηθίζει το κείμενο και το αναπαράγει τα επόμενα χρόνια. Ο Σαμαράς πήγε στην τουαλέτα, άνοιξε το καζανάκι, βρήκε το κείμενο με το «λεφτά υπάρχουν», κάθισε στη λεκάνη και άρχισε να προσθέτει σημειώσεις. Μερικές ήταν απίστευτες. Παρακολουθούσα την ομιλία και άρχισα να σκέφτομαι τι θα γινόταν έτσι και το ίδιο βράδυ έβγαιναν στο δρόμο τα τανκς και έβαζαν τον Αντώνη να υλοποιήσει αυτά που είπε. Υποθέτω ότι πάλι για καμιά ομιλία του Γιώργου θα έψαχνε στα συρτάρια του Μαξίμου. Δεκτό, είναι γνωστό εδώ και οκτώ δεκαετίες πως η μοναδική αλήθεια που ακούγεται από το βήμα της ΔΕΘ είναι το «κυρίες και κύριοι». Επίσης σκέφτομαι πως ένας χρόνος είναι μεγάλο διάστημα, μπορούν να συμβούν πολλά, σχεδόν τα πάντα. Μέσα σε ένα χρόνο ξηλώνεις το πουλόβερ της ζωής σου και πλέκεις ζακέτα. Μέσα σε ένα χρόνο αλλάζεις σχέση, οικογένεια, δουλειά, θρήσκευμα, ίσως και ομάδα. Μέσα σε ένα χρόνο μπορείς να αλλάξεις ως και φύλο. Αυτό που δεν μπορείς να κάνεις είναι να έχεις τον Καραμανλή μπροστά σου και να μιλάς για συνέπεια και σχεδιασμό. Είναι να απορείς πώς ο Καραμανλής δεν κοίταζε προς τα πίσω να δει σε ποιον ακριβώς αναφέρεται ο Αντώνης.
Μη σας εκπλήσσει το γεγονός. Στην πολιτική οι ψηφοφόροι συμπεριφέρονται όπως οι οπαδοί του Ολυμπιακού το καλοκαίρι: ακόμα κι αν αγωνιστικά τούς έχουν πάρει την αγνότητα μαζί με το σκαλπ, ακόμα κι αν είδαν την ομάδα να σέρνεται στο τέλος του πρωταθλήματος, πιστεύουν ότι η νέα διοίκηση θα τους ζωγραφίσει χαμόγελα στο πρόσωπο. Επίσης έχει αποδειχθεί ότι η μνήμη του οπαδού διαρκεί όσο η φλόγα ενός αναπτήρα. Το ίδιο ισχύει και για τη μνήμη του ψηφοφόρου. Θυμηθείτε το διάστημα που μεσολάβησε από το τέλος του πρωταθλήματος ως τον αποκλεισμό του Ολυμπιακού από την Ευρώπη. Τα γλέντια που τους έκανε ο ΠΑΟΚ ξεχάστηκαν με την άφιξη του Λίνεν και το πρώτο όνομα παίκτη που έγινε εξάστηλο. Μετά ήρθε ο αποκλεισμός στο Ισραήλ. Όμως ήρθε και ο Βαλβέρδε. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν οπαδοί του Ολυμπιακού που λησμονούν ότι έχουν ελεύθερα όλα τα βράδια της εβδομάδας και πιστεύουν ότι η ομάδα απλώς τεντώνει τα σχοινιά για να εκτοξευτεί κάπου ψηλά, ίσως και εκτός πλανήτη. Σας διαβεβαιώ πως κάτι τέτοιο συμβαίνει με μία μεγάλη μερίδα συμπολιτών ψηψοφόρων με τους οποίους μοιράζεστε κοινά εκλογικά δικαιώματα. Και δεν είναι λίγοι. Στατιστικά σχεδόν ένα εκατομμύριο άνθρωποι πιστεύουν αυτά που λέει ο Σαμαράς και ψάχνουν να βρουν το δίκιο τους στις telemarketing δηλώσεις του Παναγιωτόπουλου. Θα μου πείτε ότι είναι πολύ περισσότεροι αυτοί που πίστεψαν τον Γιώργο. Δεν διαφωνώ. Μόνο που ο Γιώργος είχε πάρει πέντε χρόνια Νέας Δημοκρατίας για να τα μετατρέψει σε σανίδα του σερφ πάνω στο κύμα της λαϊκής αγανάκτησης. Ο Σαμαράς εκφώνησε αυτή½ την απίστευτη ομιλία έχοντας μπροστά του τον Καραμανλή. Πριν από μερικά χρόνια θα τον είχαν κρύψει. Τώρα είναι έτοιμοι να τον διαθέσουν και ως vintage αναμνηστικό, μαζί με σουβενίρ από το Euro 2004. Ακούω την ομιλία, σημειώνω ωραίες ιδέες για αδυνάτισμα χωρίς κόπο και απορώ: Γιατί, ρε γαμώτο, δεν είχε τηλεφωνήσει πέρσι να τα πει στον Καραμανλή; Είναι δυνατόν να έχεις τέτοιο σχέδιο δημοσιονομικής εξυγίανσης και ανάπτυξης και να το κρατάς για τον εαυτό σου; Θα μου πείτε, μπορεί να μην ήθελε να το ακούσει η Ντόρα και το φύλαξε. Σεβαστό. Αυτό που δεν καταλαβαίνω έχει να κάνει με τον Καραμανλή. Πώς γίνεται να χειροκροτεί την περιγραφή μιας πολιτικής που καταγγέλλει τη δική του; Πώς γίνεται να παίρνουν τόσο σαφείς αποστάσεις από αυτόν και να παραμένει ατάραχος; Γίνεται. Επειδή ξέρει ότι του έχουν υποχρέωση. Αυτός έκανε τον Παπανδρέου πρωθυπουργό και τον Σαμαρά αρχηγό της αντιπολίτευσης.
Αν το κράτος παίξει σωστά τον ρόλο του και ο καταναλωτής παίξει σωστά τον δικόν του, τότε δεν χρειάζονται ούτε παρακάλια ούτε πιέσεις. Βέβαια τότε δεν θα υπάρχει και καμάρι για τις τιμές που «ρίχνει η κυβέρνηση».
17°
