Οι «γνωστές» απόψεις του κ. Σαμαρά είναι εθνικά επικίνδυνες

Ο Αντώνης Σαμαράς δεν έκρυψε τις -«γνωστές» κατά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο- απόψεις του ούτε κατά την πρόσφατη ομιλία του στη Λευκωσία: «Τα ήρεμα νερά, όταν οδηγούν σε σιωπηλή αποδοχή τετελεσμένων, φέρνουν πάντα τεράστιες φουρτούνες» είπε, χαρακτηρίζοντας παράλληλα τα σχέδια για το Κυπριακό ως «λύσεις συγκαλυμμένης διχοτόμησης». Θα μπορούσε να διερωτηθεί κανείς πως είναι δυνατόν ένας πρώην πρωθυπουργός να ξεχνάει τόσο γρήγορα τις πολεμικές ιαχές των Ιμίων, τις μέρες της απόκρουσης της εισβολής στον Έβρο ή τα χρόνια των αμέτρητων αναχαιτίσεων των παραβιάσεων του εναέριου χώρου της χώρας. Και να διερωτηθεί ακόμα τι έκανε ο κ. Σαμαράς όταν το «όχι» στο σχέδιο Ανάν ή η αποχώρηση από το Κραν Μοντανά έβαζαν απροκάλυπτα -και όχι «συγκαλυμμένα»- τις βάσεις για τη διχοτόμηση της Κύπρου.

Προφανώς ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς έχει το δικαίωμα -όπως άλλωστε και ο προκάτοχός του στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας Κώστας Καραμανλής- να διατυπώνει δημόσια τις απόψεις του έστω και αν, ειδικά στα εθνικά θέματα, οι απόψεις αυτές μπορεί να αξιοποιηθούν από διαφορετικές πλευρές σε βάρος της αξιοπιστίας της διαπραγματευτικής θέσης της κυβέρνησης. Όπως επίσης διατηρεί το δικαίωμα και ο σημερινός πρωθυπουργός να εκφράζει τον σεβασμό του στις απόψεις του πρώην πρωθυπουργού αποκαλώντας τον ταυτόχρονα «πατριώτη της φακής». Η ουσία είναι ότι τον εσωκομματικό καυγά στο κυβερνών κόμμα τον πληρώνει η χώρα καθώς η κυβέρνηση εμφανίζεται διχασμένη στο εξωτερικό και εκτεθειμένη σε ακροδεξιές πιέσεις στο εσωτερικό.

Η δήλωση του Κυριάκου Βελόπουλου σχετικά με την ομιλία του Αντώνη Σαμαρά δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για τις προθέσεις των δυνάμεων της λαϊκιστικής Ακροδεξιάς: «Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Στη νέα παρέμβασή του, ο Αντώνης Σαμαράς φαίνεται ότι αντιλαμβάνεται αυτό που καταγγέλλει εδώ και χρόνια η Ελληνική Λύση, ήτοι το διαφαινόμενο έγκλημα Μητσοτάκη στο Κυπριακό». Η δήλωση αυτή αποτελεί μια απτή απόδειξη ότι το χάιδεμα των αυτιών και οι τυχόν υποχωρήσεις στις ακραίες, πατριωτικές δήθεν φωνές οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε νέες ακόμα πιο ασφυκτικές ακροδεξιές πιέσεις σε βάρος των συμφερόντων της χώρας. Μπορεί η ατμόσφαιρα διαρκούς έντασης και ρήξης να εξυπηρετεί τα σχέδια των εθνικιστών, όχι όμως και την προοπτική ειρηνικής επίλυσης των ελληνοτουρκικών διαφορών στη βάση των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου.

Το ΠΑΣΟΚ και η δημοκρατική παράταξη έχουν εγγράψει ισχυρή ιστορική παρακαταθήκη στην πορεία για την ειρηνική επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών και τη διευθέτηση των ζητημάτων της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ. Με τη στρατηγική του «Ελσίνκι» το 1999, η κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη, πέτυχε να συμπεριληφθούν στις προϋποθέσεις για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας στην ΕΕ η επίλυση των Ελληνοτουρκικών διαφορών καθώς και του Κυπριακού. Δημιουργήθηκε έτσι μια σημαντική ευκαιρία για έναν ουσιαστικό διάλογο μεταξύ των δύο χωρών με φόντο το δικαστήριο της Χάγης. Δυστυχώς, ο Κώστας Καραμανλής ο οποίος διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία τον Κώστα Σημίτη πέταξε την μοναδική εκείνη ευκαιρία στα σκουπίδια.

Η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ επιμένει να κρατάει τον διάλογο ζωντανό χωρίς ωστόσο να παρουσιάζει κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο για την ειρηνική επίλυση των διαφορών. Το ΠΑΣΟΚ οφείλει από την πλευρά του να πιέσει προς την κατεύθυνση ενός οριοθετημένου θεματικά και χρονικά διαλόγου με ενδεχόμενη την κοινή προσφυγή στη Χάγη μένοντας μακριά από την εσωκομματική σύγκρουση της ΝΔ. Οι «γνωστές» απόψεις του κ. Σαμαρά δεν προσφέρονται για πολιτική αξιοποίηση, είναι εθνικά επικίνδυνες και πρέπει να απομονωθούν.