Το άστρο της ελπίδας δεν έλαμψε αυτά τα Χριστούγεννα

Δεν σταμάτησε να σκοτώνει αθώους αμάχους ούτε ανήμερα τα Χριστούγεννα. Δεν σεβάστηκε τα «ορθόδοξα αδέρφια του» που προσπαθούσαν να ανάψουν με γεννήτριες τα λαμπιόνια του δένδρου τους στην κεντρική πλατεία του Κιέβου. Δεν δίστασε να καταστρέψει όλες τις ενεργειακές υποδομές, μετατρέποντας την Ουκρανία σε μια απέραντη παγωμένη φάτνη που ζεσταινόταν μόνο με την ανάσα των υπερασπιστών της. Όπως άλλωστε μετέτρεψε σε φρικτούς ομαδικούς τάφους τα μέρη που, έστω και προσωρινά, κατέκτησε τους 10 μήνες που διαρκεί η εισβολή του. Η κατάνυξη της «Άγιας νύχτας» σκίστηκε από τις σειρήνες των συναγερμών που έστελναν τους ανθρώπους στα έγκατα της γης για να σωθούν. Ο πόλεμος του Πούτιν εξακολουθεί να απειλεί την παγκόσμια ειρήνη.

Τα αστέρια της ευρωπαϊκής σημαίας ντράπηκαν φέτος να φωτίσουν τις Βρυξέλλες. Τα «δώρα των μάγων» από το Κατάρ γέμισαν τους ευρωπαίους πολίτες με θλίψη, απογοήτευση και οργή. Είναι κρίμα που αξιωματούχοι, εκλεγμένοι σε υπεύθυνες θεσμικές θέσεις, φάνηκαν τόσο ανάξιοι της εμπιστοσύνης που περιέβαλε τα πρόσωπά τους. Αποδείχθηκε ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος που απειλεί την ιδέα της ευρωπαϊκής ενοποίησης προέρχεται από τα ελλείμματα στη δημοκρατική λειτουργία και τη θεσμική θωράκιση της διαφάνειας σε όλα τα επίπεδα. Η αντίδραση στα φαινόμενα διαφθοράς που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας πρέπει να είναι άμεση και καταλυτική. Το ευρωπαϊκό όραμα δεν μπορεί να συνυπάρξει με την προκλητική ανευθυνότητα, την απληστία και τις ατιμωτικές συμπεριφορές.

Το «άστρο της Βηθλεέμ» δεν έδειξε αυτή τη χρονιά τον δρόμο για την «Κιβωτό του Κόσμου». Σοκαριστικές οι αποκαλύψεις για ένα ίδρυμα που αντί για κιβωτός αγάπης, στοργής και φροντίδας για «τα παιδιά ενός άλλου Θεού» είχε μετατραπεί σε κιβωτό αυταρχικών και βάναυσων συμπεριφορών και ταυτόχρονα σε πηγή παράνομου πλουτισμού «αγίων ανθρώπων» της Εκκλησίας που καταχράστηκαν και ιδιοποιήθηκαν προσχεδιασμένα την ευαισθησία και τη φιλανθρωπία της κοινωνίας. Ήταν μια βαθιά απογοήτευση και ταυτόχρονα η πλήρης διάψευση όλων εκείνων που νόμισαν ότι είχαν βρει στο αγιοποιημένο πρόσωπο του πατέρα Αντώνιου ένα παράδειγμα πίστης και ανθρωπιάς που γέμιζε με ελπίδα τις άγιες μέρες.

Τα γιορτινά νέα δεν ήταν αισιόδοξα από καμιά γωνιά του πλανήτη. Οι Ταλιμπάν, μετά τον αποκλεισμό των γυναικών από τη μόρφωση και την εργασία, τους απαγόρευσαν συνολικά τη συμμετοχή στη δημόσια ζωή. Οι Χομεϊνίδες συνέχισαν να καταστέλλουν την εξέγερση για τα δικαιώματα των γυναικών καταδικάζοντας και εκτελώντας δημόσια τη θανατική ποινή πολιτών που εξακολουθούν να αντιστέκονται. Στο κέντρο της «πόλης του φωτός» το ρατσιστικό μίσος όπλισε το χέρι του δολοφόνου τριών μελών της Κουρδικής κοινότητας. Στη χώρα μας, η κυνική ομολογία της κακοποίησης ενός παιδιού από συμμαθητές του καθρεφτίζει την αδυναμία της κοινωνίας και της πολιτείας να παρέμβουν ουσιαστικά στη διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς. Η ελπίδα ότι η έξαρση της παγκόσμιας βίας θα μπορούσε κάνει μια, προσωρινή έστω, γιορτινή ανακωχή διαψεύστηκε με τον χειρότερο τρόπο.