Ποιους ενόχλησε ο Τομ Χανκς;

Ότι ο κινηματογραφικός «ναυαγός» έχει προσαράξει στην Αντίπαρο είναι γνωστό από χρόνια. Ότι ο οσκαρικός ηθοποιός έχει πολιτογραφηθεί τιμητικά Έλληνας, λόγω της καταγωγής της συζύγου του, ήταν γνωστό από πέρυσι. Ωστόσο, φέτος ο Τομ Χανκς δέχτηκε, για πρώτη ίσως φορά στην καριέρα του, τα μίζερα βέλη εκείνων που ερεθίστηκαν από τη φωτογραφική επίδειξη του διαβατηρίου του δίπλα στο πρωθυπουργικό ζεύγος. Ήταν μια ευκαιρία να συνειδητοποιήσει ότι η ελληνική ιθαγένεια, έστω και τιμητική, έχει κι αυτή τις συνέπειές της...

Σε μια δύσκολη, λόγω της πανδημίας, περίοδο και ενώ η τουριστική βιομηχανία προσπαθεί να διασώσει ό,τι μπορεί, η άφιξη του διάσημου ζευγαριού έστειλε στον κόσμο ένα ακόμα μήνυμα αισιοδοξίας και επιβεβαίωσης ότι η χώρα μας είναι ένας ασφαλής προορισμός. Ένα μήνυμα που δεν άρεσε καθόλου στις επιτροπές των «άλλων ειδικών», αυτών που δεν χάνουν από την αρχή της πανδημίας την ευκαιρία για να αμφισβητήσουν και να υπονομεύσουν. Εκείνων που είδαν πίσω από την ελληνοποίηση του Χανκς τον κίνδυνο μιας πλουτοκρατικής −«σκαφάρες και τζιπάρες»− επιδρομής στο κυκλαδίτικο νησί.

Τα τελευταία χρόνια είμαστε μάρτυρες της επιδρομής μια ιδιότυπης «προοδευτικής» κορεκτίλας στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας από πολιτικούς και άλλους παράγοντες του δημόσιου βίου που προσαρμόζουν το «σωστό και το πρέπον» στα δικά τους μέτρα. «Ηθικό» είναι αυτό που ορίζουν οι ίδιοι με τις πράξεις τους, σε μια προσπάθεια να καλλωπίσουν προσωπικές διαδρομές για να δικαιώσουν αλλοπρόσαλλες πολιτικές συμπεριφορές και απαράδεκτες στάσεις που τους εξέθεσαν. Η ανήθικη αρχή «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» στην πλήρη εφαρμογή και αποθέωσή της.

Πρόκειται, στην ουσία, για τους δήθεν προοδευτικούς που αντιστάθηκαν διαχρονικά σε κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού της χώρας, στον βαθμό που έθιγε τα προσωπικά τους κεκτημένα και τους ξεβόλευε. Και τώρα που ο αναγκαστικός −λόγω της εγχώριας χρεωκοπίας και της παγκόσμιας πανδημίας− εκσυγχρονισμός επιβάλλεται με βίαιο τρόπο, αντιδρούν και οι ίδιοι βίαια και σπασμωδικά. Επιφυλάσσουν στον εαυτό τους τον ρόλο της προερχόμενης από παρθενογέννηση «αυθεντίας» που δικαιούται να κρίνει −και να κατακρίνει− τους πάντες. Δυστυχώς γι' αυτούς, δεν έχουμε πάθει όλοι αλτσχάιμερ.

Την ώρα που η χώρα χρειάζεται να κοιτάξει μπροστά με αισιοδοξία, αυτοανακηρυσσόμενες «αριστερές» και «προοδευτικές» δυνάμεις επιχειρούν να την κρατήσουν δέσμια στο χειρότερο πολιτικό −και όχι μόνο− παρελθόν της. Να υπερασπιστούν ένα ξοφλημένο πολιτικό σύστημα, να συγκαλύψουν τις ιστορικές τους ευθύνες, να αναδείξουν τον λαϊκισμό σε κυρίαρχη «ιδεολογία». Στέλνουν τη νεολαία στον Γράμμο του εμφυλίου τη στιγμή που νομιμοποίησαν την ακροδεξιά ως επίσημο και σταθερό κυβερνητικό τους εταίρο. Και εξαντλούν ταυτόχρονα το «όραμά» τους στην είσπραξη των αναδρομικών που σκορπίστηκαν προκαταβολικά τις μέρες της δανεικής ευημερίας.

Το θέμα δεν είναι αν θέλουμε στην Ελλάδα τους διάφορους Χανκς και τη δωρεάν προβολή που της εξασφαλίζουν. Το στοίχημα είναι να ξεφύγουμε από τον κίνδυνο των −ιδιοτελών και μη− «προοδευτικών» ιδεοληψιών που θέλουν να μετατραπεί η Αντίπαρος, και η χώρα, στο νησί που φιλοξένησε κινηματογραφικά τον ναυαγό Χανκς.