Πολιτικη & Οικονομια

Τελευταία ευκαιρία να δείτε την Ακρόπολη όπως δεν την έχετε δει

Και δεν θα την ξαναδείτε* ποτέ

Η Ακρόπολη χωρίς κόσμο μετά την πανδημία του κορωνοϊού

01.06.2020, 11:31
Μάνος Βουλαρίνος
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Μουσικη Loreen: Όταν μπήκα στον χώρο της μουσικής, οι δυνατές γυναίκες δεν ήμασταν ο κανόνας

Ελένη Βαρδάκη

Καβάλα 1917. Ένα δάσος καπναποθηκών καταλαμβάνει το κέντρο της πόλης και συνεχίζει σκαρφαλώνοντας στα γύρω υψώματα. Συλλογή Bundersarchiv, Bild 104-2848

Βιβλιο Ακολουθώντας τον μίτο του καπνού: Πώς η Καβάλα μετατράπηκε σε σηµαντικό εξαγωγικό λιµάνι των Βαλκανίων

Μανίνα Ζουμπουλάκη

Κοσμος Podcast Χώρες κομμένες στα δύο | Κορέα, η χώρα που χωρίστηκε και δεν ενώθηκε ποτέ

Επιστήμη Μπινάζη

9 φωτογραφίες που δείχνουν την Ακρόπολη χωρίς κόσμο

Το καλοκαίρι ξεκινάει χωρίς τουρίστες κι αυτό είναι πολύ κακό. Μέσα σεαυτό το πολύ κακό υπάρχει κι ένα τόσο δα καλό που μπορεί να μην ισοφαρίζει το κακό αλλά δημιουργεί μια ευκαιρία από αυτές που εμφανίζονται μία φορά στη ζωή (και σε μερικές ζωές καμία): Έχετε τη δυνατότητα να ανεβείτε στον βράχο της Ακρόπολης και να επισκεφθείτε το σπουδαιότερο μνημείο του δυτικού πολιτισμού, το μνημείο που προκαλεί δέος ακόμα και στον πιο κυνικό, για πρώτη και (αν όλα πάνε καλά) για τελευταία φορά χωρίς κόσμο. Έχετε τη δυνατότητα για πρώτη και (ελπίζω) τελευταία φορά να αισθάνθείτε σαν να έχετε κλείσει την Ακρόπολη για πριβέ ξενάγηση (ένας κανονικός ξεναγός επίσης δεν είναι καθόλου κακή ιδέα και, ναι, θα βρείτε εκεί).

Κι επειδή ζούμε σε μια εποχή που η τεχνολογία μάς επιτρέπει να αποφεύγουμε τα πολλά λόγια και τη φτώχια τους, ιδού μερικές φωτογραφίες που τράβηξα το Σάββατο το μεσημέρι.

Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, εσείς που στήνεστε σε ουρές για να δείτε μαζί με δεκάδες ή εκατοντάδες ή ακόμα και χιλιάδες άλλους πολιτιστικά έργα αμφίβολης (ή φανερά καμίας) αξίας, εσείς που συνεχώς λέτε (ακόμα κι αν δεν το εννοείτε) πόσο πολύ αγαπάτε τον πολιτισμό, εσείς που ισχυρίζεστε ότι είστε κυνηγοί μοναδικών εμπειριών (αλλά ακόμα δεν έχετε ζήσει καμία), έχετε για μια και μοναδική φορά τη δυνατότητα να απολαύσετε την ίδια την ψυχή του δυτικού πολιτισμού χωρίς μπούγιο και φωνές. Είναι μεγάλο κρίμα να την αφήσετε να πάει χαμένη. Και μπράβο σας.

*αν είμαστε τυχεροί