Η ανάρτηση της Βάσως Κιντή για τις κατατάξεις των ελληνικών πανεπιστημιών.
Αυτό με τις κατατάξεις των ελληνικών πανεπιστημίων!
-- Οι θέσεις στην τέταρτη εκατοντάδα και κάτω είναι για άλλους ένδειξη του πόσο καλά είναι τα ελληνικά πανεπιστήμια και για άλλους πόσο πίσω. Duck-rabbit.
--Ακόμη και αυτή η θέση των ελληνικών πανεπιστημίων στηρίζεται σε δουλειά (έρευνα) λίγων -μετά από αυτούς τις περισσότερες φορές το χάος.
-- Αυτοί οι λίγοι που φέρνουν τα ελληνικά πανεπιστήμια έστω και σε αυτή τη θέση, ζητούν τα ελληνικά πανεπιστήμια να αλλάξουν, να γίνουν σαν τα σοβαρά πανεπιστήμια του υπόλοιπου κόσμου, αλλά λοιδωρούνται και βρίσκουν αντιστάσεις από αυτούς που επικαλούνται τη δουλειά τους (των λίγων) για να μην αλλάξει τίποτε.
--Επί της ουσίας δηλαδή, η συζήτηση για τις κατατάξεις είναι συζήτηση για το αν θέλουμε να αλλάξει κάτι στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Οι πανεπιστημιακοί που είναι ευχαριστημένοι με τις κατατάξεις, συνήθως δεν συμβάλλουν στην κατάκτηση έστω κι αυτών των θέσεων, και δεν θέλουν ν' αλλάξει τίποτε. Αυτοί που δεν είναι ευχαριστημένοι, δεν θέλουν κατά ανάγκην την ίδρυση ιδιωτικών ούτε είναι μοχθηροί άνθρωποι που μισούν τα ελληνικά πανεπιστήμια.
-- Καμία από τις κατατάξεις που υπάρχουν δεν μετράει τις συνθήκες υπό τις οποίες παράγονται τα αποτελέσματα που μετράει. Δεν μετράνε το ένα και μοναδικό σύγγραμμα, τις άπειρες εξεταστικές, το να μην επηρεάζεται η βαθμολογία από τις άπειρες προηγούμενες αποτυχίες, το "άσυλο" με τα συμπαρομαρτούντα (π.χ., ότι είναι αφιλόξενα για συνέδρια), κλπ. Και να ήθελαν να τα μετρήσουν δεν τα καταλαβαίνει κανείς στον κόσμο όσο και να τους τα εξηγείς. Σε κοιτάνε απλανώς.
--Καλό πανεπιστήμιο δεν είναι να παράγονται απλώς δημοσιεύσεις από λίγους που διακρίνονται πολλαχώς. Τους είμαστε ευγνώμονες που υπάρχουν, όχι γιατί μάς ανεβάζουν στις κατατάξεις αλλά γιατί παράγουν σοβαρή έρευνα, εμπνέουν τους φοιτητές και δίνουν κύρος στο ίδρυμα. Αλλά καλό πανεπιστήμιο είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Και όσοι έχουν επισκεφθεί ένα ο π ο ι ο δ ή π ο τ ε πανεπιστήμιο του κόσμου, βλέπουν τις μεγάλες διαφορές με το ελληνικό. (π.χ., αν οι έλληνες φοιτητές χρειάζεται να πάνε ποτέ στη βιβλιοθήκη για να αποφοιτήσουν).
-- Τα μεγάλα πανεπιστήμια στο εξωτερικό που θέλουν να διατηρούν τη φήμη τους, χρησιμοποιούν αυτές τις κατατάξεις για να προσελκύουν φοιτητές, grants και επενδύσεις σε ένα διεθνώς ανταγωνιστικό περιβάλλον. Γι' αυτό έχουν προσωπικό και επενδύουν χρήματα για να κάνουν τις κατάλληλες κινήσεις (π.χ., κατάλληλη προβολή στοιχείων) που θα τους διατηρήσουν στις πρώτες θέσεις των διεθνών κατατάξεων. Το κάνουν, πολύ λιγότερο επαγγελματικά, και κάποια ελληνικά. Αλλά προς τι; Για να τροφοδοτούν μία ιδεολογική συζήτηση στην Ελλάδα; Ακόμη κι αν αποφασίσει κάποιος από το εξωτερικό να έρθει να σπουδάσει στην Ελλάδα επειδή είναι στη θέση 350 στην παγκόσμια κατάταξη, δεν θα βρει πρόγραμμα για να τον υποδεχθεί. Ελπίζουμε αυτό και άλλα πολλά σύντομα να αλλάξουν.
Αυτό με τις κατατάξεις των ελληνικών πανεπιστημίων!
-- Οι θέσεις στην τέταρτη εκατοντάδα και κάτω είναι για άλλους...
Σε μια δημοκρατία η εναλλαγή επιτυγχάνεται όταν πείθεις ότι μπορείς να κυβερνήσεις καλύτερα. Μέχρι στιγμής, ο καταγγελτικός λόγος, όσο έντονος κι αν είναι, δεν καταφέρνει αυτό το άλμα.
5°
