Νάσος Ηλιόπουλος: «Η Αθήνα είναι οι γειτονιές της»

Ο υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων και επικεφαλής της παράταξης Ανοιχτή Πόλη εξηγεί τις προτεραιότητές του, αναλύει τις διαφορές του με τους Κ. Μπακογιάννη και Π. Γερουλάνο και μιλάει για τα Εξάρχεια αλλά και για τις πόλεις που θαυμάζει.

Περπατάτε τις τελευταίες εβδομάδες στις γειτονιές της Αθήνας. Οι άνθρωποι με τους οποίους μιλάτε στο δρόμο σε πoιο πρόβλημα της πόλης εστιάζουν περισσότερο; Πού σας ζητούν να δώσετε βαρύτητα εάν εκλεγείτε;
Περπατάω εδώ και χρόνια στην Αθήνα και καθημερινά αντιμετωπίζω αυτό που γνωρίζουν όλοι όσοι ζούμε και εργαζόμαστε στην πόλη: την αίσθηση της εγκατάλειψης. Τους τελευταίους αυτούς μήνες άκουσα άπειρες φορές τη φράση «ο Δήμος μας έχει ξεχάσει εδώ πέρα». Γιατί όντως ο Δήμος έχει εγκαταλείψει τις γειτονιές και επενδύει μονοσήμαντα στο κέντρο της πόλης. Στη δική μας αντίληψη, στην Ανοιχτή Πόλη, δεν υπάρχουν γειτονιές πρώτης και δεύτερης κατηγορίας. Η Αθήνα είναι οι γειτονιές της.

Έχετε ένα πρόγραμμα για τον πρώτο καιρό, κάτι σαν τις περίφημες «πρώτες 100 ημέρες» που έλεγαν παλαιότερα; Ποιες θα είναι οι δικές σας προτεραιότητες;
Η πρώτη προτεραιότητα είναι να εμπνεύσουμε ένα νέο συμβόλαιο εμπιστοσύνης μεταξύ του Δήμου και των πολιτών. Και αυτό δεν είναι θεωρητικό. Είναι η προέκταση, το φυσικό παρεπόμενο, των 21 κοστολογημένων έργων που έχουμε σχεδιάσει για τις 7 δημοτικές κοινότητες της πόλης. Ας σκεφτούμε μία πόλη που ο χώρος της Κονίστρας στα Πετράλωνα θα περάσει στο Δήμο και θα διαμορφωθεί σε χώρο πρασίνου με αθλητικές εγκαταστάσεις και χώρους αναψυχής. Ας σκεφτούμε μια πόλη όπου τα κλειστά κτίρια του Δήμου θα αξιοποιηθούν για κατοικία, για εμπορική δραστηριότητα, για πολιτισμό. Ας σκεφτούμε μία πόλη που παρατημένοι βιομηχανικοί χώροι θα μετατραπούν σε πολυχώρους πολιτισμού και μελέτης της βιομηχανικής ιστορίας. Ας σκεφτούμε το πιο απλό: να συνδέσουμε όλες τις γειτονιές της πόλης με το αποχετευτικό σύστημα και να ολοκληρώσουμε τα αντιπλημμυρικά έργα στη Ριζούπολη. Θα έχουμε μπροστά μας μια άλλη πόλη. Μια Αθήνα από την αρχή.

Ποιες είναι οι βασικές διαφορές σας με τους συνυποψηφίους σας, αυτές που κάνουν ορατές τις μεταξύ σας «διαχωριστικές» γραμμές; Είστε με κάποιον περισσότερο κοντά;
Με αυτόν που ήμουν περισσότερο κοντά, τον Γιάννη Τσιρώνη από τον οικολογικό χώρο, συνεργαστήκαμε εν τέλει! Οι διαχωριστικές γραμμές δεν είναι επινοημένες. Με τον κύριο Μπακογιάννη εκκινούμε από διαφορετική ιδεολογική αφετηρία. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Ο κύριος Μπακογιάννης πιστεύει στην ιδιωτικοποίηση της καθαριότητας, δίχως να κλονίζεται από τις καταστροφικές συνέπειες των εργολαβιών, για παράδειγμα, στα νοσοκομεία. Στις δικές μου τοποθετήσεις για το ζήτημα, το ζητούμενο είναι η ανακύκλωση και η ενίσχυση των εργαζομένων και των υπηρεσιών καθαριότητας. Πιο συνολικά, αν προσέξτε, ο κύριος Μπακογιάννης και ο κύριος Γερουλάνος βασίζονται στην ανακύκλωση αναποτελεσματικών και αποτυχημένων προσώπων από την παλιά διοίκηση του Δήμου. Ομολογώ ότι δεν μπορώ να καταλάβω τι σόι νέα αρχή οραματίζονται με αυτόν τον τρόπο.

Για τα Εξάρχεια, έχετε αναφερθεί σε διάφορες μαφίες αλλά και σε οικονομικά συμφέροντα real estate. Κάποιοι, πάλι, λένε ότι είναι μια περιοχή άβατο. Τελικά, τι γίνεται στα Εξάρχεια και ποια θα πρέπει να είναι η θέση του δημάρχου της Αθήνας απέναντι σε όλα αυτά;
Τα Εξάρχεια είναι σημείο συνάντησης του οργανωμένου εγκλήματος, της αδιαφορίας του Δήμου και επιχειρηματικών συμφερόντων του real estate. Ο δήμαρχος οφείλει να συμβάλει στην καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς, αλλά ταυτόχρονα να βοηθάει τους κατοίκους να παραμείνουν στην περιοχή -με την επιβολή ορίων για παράδειγμα στη βραχυχρόνια μίσθωση- και να παρεμβαίνει στη γειτονιά για κάθε μικρό και μεγάλο ζήτημα. Έχετε πάει στο λόφο του Στρέφη πρόσφατα; Αν δεν φτιάξει ο δήμος παιδική χαρά, προστατεύσει το πράσινο και δημιουργήσει υποδομές πώς περιμένουμε να αλλάξει η κατάσταση; Αυτά είναι μόνο μερικές κομμάτια του παζλ. Δεν είμαστε εδώ για να κάνουμε απλά διαπιστώσεις. Αντιθέτως, έχουμε καταθέσει δημόσια μια συνολική πρόταση για τα Εξάρχεια και την ανάπλαση της περιοχής.

Υπάρχει κάποια πόλη στην Ευρώπη που «ταιριάζει» στα χαρακτηριστικά της Αθήνας, που τη «ζηλεύετε» και που θα μπορούσε να της μοιάσει;
Η Βαρκελώνη και η Νάπολη είναι δύο πόλεις που μου αρέσουν. Πόλεις που έλυσαν χρόνια ζητήματα μέσα από μια πολιτική σύγκρουσης με οργανωμένα συμφέροντα και την επιβολή κανόνων για την προστασία των πολλών. Η Αθήνα είναι μια μοναδική πόλη με τεράστιες δυνατότητες. Και πιστεύω ότι η πόλη στην οποία θα πρέπει να μοιάσουμε, είναι εκείνη η καλή εκδοχή, η γοητευτική εκδοχή της πόλης που ζούμε και κινούμαστε. Όχι προφανώς από κάποιον ιδιότυπο ελληνοκεντρισμό. Αλλά από την πεποίθηση ότι αυτό που «ζηλεύουμε» είναι συχνά πολύ κοντά σε αυτό που ζούμε και απολαμβάνουμε.