«Είναι η πρώτη φορά που μια τέτοια πρωτοποριακή συμφωνία επιτυγχάνεται στην περιοχή των Βαλκανίων (…) Η υποψηφιότητά τους για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, μεταφέρει προς όλους το μήνυμα ότι το θάρρος και η προοδευτική σκέψη πέρα από τα εθνικά σύνορα, θα πρέπει να ανταμειφθούν».
Με τις φράσεις αυτές 33 ευρωβουλευτές από 16 χώρες από έξι πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου (Αριστερά, Σοσιαλιστές, Πράσινοι, Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, Συντηρητικοί και Φιλελεύθεροι) απευθύνουν επιστολή προς τη Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ και προτείνουν τους πρωθυπουργούς της Ελλάδας και της Βόρειας Μακεδονίας, Αλέξη Τσίπρα και Ζόραν Ζάεφ, για το Νόμπελ Ειρήνης 2019.
«Θα πρέπει να εξετάσετε σοβαρά την επιβράβευση των επιτευγμάτων των δύο Πρωθυπουργών με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης του 2019», σημειώνουν χαρακτηριστικά στηρίζοντας έτσι από τη δική τους μεριά την πρόταση της κατόχου του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης το 2015, Ουιντέντ Μπουχαμάουι, για βράβευση των κ.κ. Τσίπρα και Ζάεφ.
Το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων έχει στη διάθεσή του την επιστολή των 33 ευρωβουλευτών, την οποίαν και παρουσιάζει. Πρόκειται δε, για μια πρωτοβουλία που, σύμφωνα με πληροφορίες, από κοινού πήραν ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου-ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης και ο Γερμανός Σοσιαλδημοκράτης Κνουτ Φλεκενστάιν, πολιτικό τέκνο του μεγάλου σοσιαλδημοκράτη πολιτικού, Βίλλυ Μπραντ. Υπενθυμίζεται ότι ο γεφυροποιός πολιτικός και καγκελάριος της Γερμανίας από το 1969 ως το 1974, είχε βραβευθεί με το Νόμπελ Ειρήνης μεσούσης της κυβερνητικής θητείας του, το 1971.
H κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης το 2015, κυρία Ουιντέντ Μπουχαμάουι, πρότεινε οι Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας και της Βόρειας Μακεδονίας Ζόραν Ζάεφ, να τιμηθούν φέτος με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.
Εμείς, ως Βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, επιθυμούμε να στηρίξουμε την υποψηφιότητα αυτή, με την παρούσα επιστολή, την οποία συνυπογράφουμε 33 Ευρωβουλευτές από έξι διαφορετικές πολιτικές ομάδες και 16 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι ότι η πρόταση της κυρίας Μπουχαμάουι συνιστά τη σωστή προσέγγιση και έχει μεγάλη σημασία, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη τις περίπλοκες, εθνικά φορτισμένες ή ακόμα και ανεπίλυτες διαφορές στην πολύπαθη από τους πολέμους, περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων.
Είναι η πρώτη φορά που μια τέτοια πρωτοποριακή συμφωνία επιτυγχάνεται στην περιοχή των Βαλκανίων. Αμφότεροι οι Πρωθυπουργοί, έκαναν αυτό το βήμα προς τα εμπρός, δεχόμενοι μεγάλη εσωτερική πίεση και οφείλεται στη δική τους ηγεσία, το ότι έφτασαν τελικά σε ένα τέτοιο θετικό αποτέλεσμα. Η υποψηφιότητά τους για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, μεταφέρει προς όλους το μήνυμα ότι το θάρρος και η προοδευτική σκέψη πέρα από τα εθνικά σύνορα, θα πρέπει να ανταμειφθούν.
Οι κάτωθι υπογράφοντες, αξιότιμη Επιτροπή, θεωρούμε ότι θα πρέπει να εξετάσετε σοβαρά την επιβράβευση των επιτευγμάτων των δύο Πρωθυπουργών με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης του 2019.
Το βραβείο αυτό θα υποστηρίξει τους Ζόραν Ζάεφ και Αλέξη Τσίπρα στη διαδικασία συμφιλίωσης και αποδοχής της συμφωνίας στις χώρες τους, ενώ θα ενθαρρύνει και άλλες χώρες με εξαιρετικά πολύπλοκες εθνικές διαφορές, να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους ώστε να συμβάλουν στην ειρηνική γειτονία με αμοιβαία αναγνώριση και σεβασμό.
Με εκτίμηση
Οι υπογράφοντες:
Δημήτρης Παπαδημούλης (GUE/NGL), Στέλιος Κούλογλου (GUE/NGL), Κωνσταντίνα Κούνεβα (GUE/NGL), Jasenko Selimovic (ALDE), Ivo Vaigl (ALDE), Ivan Jakovcic (ALDE), Johannes Cornelis Van Baalen (ALDE), Norica Nicolai (ALDE), Ilhan Kyuchyuk (ALDE), Charles Tannock (ECR), Eduard Kukan (EPP), Antanas Guoga (EPP), Andrey Kovatchev (EPP), Michael Cramer (Greens/EFA), Bart Staes (Greens/EFA), Ernest Urtasun (Greens/EFA), Igor Soltes (Greens/EFA), Victor Bostinaru (S&D), Tanja Falon (S&D), Knut Fleckenstein (S&D), Tonino Picula (S&D), Agnes Jongerius (S&D), Brando Benifei (S&D), Peter Kouroumbashev (S&D), Babette Winter (S&D), Liisa Jaakonsaari (S&D), Biljana Borzan (S&D), Clare Moody (S&D), Boris Zala (S&D), Suzanne Melior (S&D), Maurin Karine Gloanec (S&D), Arndt Kohn (S&D).
Το ακραίο τοξικό κλίμα που επικρατεί στον δημόσιο λόγο, αποτελεί βασικό παράγοντα της απογοήτευσης και της αποστροφής του εκλογικού σώματος από την κάλπη
17°
