Σε εκστρατεία κατά του φασισμού, του εθνικισμού και της ακροδεξιάς καλεί ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ. Όμως στα δύσκολα χρόνια της κρίσης ο ΣΥΡΙΖΑ και ο αρχηγός του χρησιμοποίησαν τον εθνικισμό και προώθησαν την Ακροδεξιά.
Ο Αλέξης Τσίπρας σε πλήρη συντονισμό με τον Πάνο Καμμένο παρουσίασαν την οικονομική κρίση και την προσφυγή της χώρας στον μηχανισμό στήριξης σαν μέρος της διαρκούς προσπάθειας των εχθρών του έθνους να βλάψουν τους Έλληνες και να υποτάξουν τον ελληνισμό.
Έτσι ένωσαν τον λαϊκισμό με τον εθνικισμό. Στον λαϊκισμό, που αντιπαραθέτει ηθικολογικά τον αγνό, αμόλυντο λαό με τις διεφθαρμένες και ληστρικές ελίτ, προσέθεσαν την ρητορική εναντίον των ξένων που εμφανίζονταν σαν τοκογλύφοι και σαν άρπαγες του εθνικού πλούτου.
Στη θέση του μεγάλου εχθρού μπήκε η Γερμανία. Με τον πιο χυδαίο τρόπο έγινε εκμετάλλευση της μνήμης των τραγικών γεγονότων της γερμανικής κατοχής και επιχειρήθηκε μεθοδευμένα να περάσει η αντίληψη ότι το μνημόνιο είναι μια νέα γερμανική κατοχή και απαιτείται ένας εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας.
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν σταμάτησε εκεί. Κατά τη διάρκεια συνέντευξης, έδειξε σε δημοσιογράφο του γερμανικού περιοδικού «Stern» την Ακρόπολη από το γραφείο του και δήλωσε: «Ξέρετε; Αυτό είναι το πλεονέκτημά μου απέναντι στην κυρία Μέρκελ. Εγώ από το γραφείο μου έχω θέα σε 2.500 χρόνια ιστορίας της Δημοκρατίας κι εκείνη μόνο στο Ράιχσταγκ».
Με τη φράση αυτή υιοθέτησε την ανοησία για την προνομιακή διαφοροποίηση των Ελλήνων από τους άλλους λόγω της ιστορίας τους. Το να μην εξετάζει κανείς το κάθε πρόσωπο ξεχωριστά, αλλά να εντάσσει υποχρεωτικά τις ιδιότητές του σε ένα εθνικό, φυλετικό ή θρησκευτικό σύνολο αποτελεί την επιτομή του ρατσισμού, ακραία εκδοχή του οποίου είναι ο Ναζισμός.
Η εθνικιστική ρητορική συμπληρώθηκε με το λόγο του μίσους, ο οποίος παρουσίαζε τους πολιτικούς του αντιπάλους σαν υπηρέτες των ξένων συμφερόντων και μερκελιστές. Αποκορύφωμα η δήλωσή του Αλέξη Τσίπρα (20/2/12) ότι «κάποιοι Έλληνες δεν είναι και τόσο Έλληνες. Αυτοί που μας κυβερνούν».
Τότε όλα αυτά ήταν απαράδεκτα και κατάπτυστα, αλλά σήμερα, μετά τη μεγάλη κωλολοτούμπα, φαίνεται καθαρά ότι αποτελούσαν μέρος μιας ψυχρής μεθόδευσης για την κατάκτηση της εξουσίας. Με τον Καμμένο, αφού συνεταιρίστηκαν πρώτα στη συκοφαντία και την πατριδοκαπηλία, έγιναν έπειτα συνέταιροι στην κυβέρνηση. Για να κρατήσουν την εξουσία αλλάξαν εαυτό αγκαλιασμένοι και έγιναν αυτό που κατηγορούσαν με τόση επιθετικότητα: μνημονικοί.
Ο Καμμένος για όσο ήταν χρήσιμος, ώστε να στηριχτεί η εξουσία του ΣΥΡΙΖΑ, εξωραΐστηκε και παρουσιάστηκε από τον Αλέξη Τσίπρα σαν κεντροδεξιός, σε αντίθεση με τη Νέα Δημοκρατία που εμφανίζεται σαν ακροδεξιά. Ο Τσίπρας προσχώρησε και στην αισθητική του Καμμένου. Μαζί φορούσαν τα στρατιωτικά τζάκετ παρακολουθώντας στρατιωτικές ασκήσεις.
Από τον ΣΥΡΙΖΑ έγιναν ανεκτές και καλύφθηκαν πολιτικά οι μηνύσεις του Καμμένου εναντίον δημοσιογράφων. Όταν οι δημοσιογράφοι αθωώθηκαν από το δικαστήριο και μήνυσαν τον Καμμένο για συκοφαντία, οι ψήφοι των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ τού εξασφάλισαν την βουλευτική ασυλία. Έτσι ο Καμμένος έσερνε στα δικαστήρια όσους του ασκούσαν πολιτική κριτική, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επέτρεπε να στραφεί κανείς εναντίον του.
Αλλά και μετά την αποχώρηση του Καμμένου, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνει υφυπουργούς που στο πρόσφατο παρελθόν ήταν φορείς της ακροδεξιάς ρητορείας. Μέσα από τις σελίδες της «Αυγής», της εφημερίδας του ΣΥΡΙΖΑ, έχει καταγγελθεί ο υφυπουργός Εξωτερικών Τέρενς Κουίκ για εθνικιστικές κορώνες και ακροδεξιό κρεσέντο, ενώ η υφυπουργός Προστασίας του πολίτη Κατερίνα Παπακώστα έχει καταγγελθεί από την ίδια εφημερίδα για ρατσιστική τοποθέτησή της.
Συγκεκριμένα στις 5/4/2014 η «Αυγή» έγραφε «Σε θολά νερά επιχειρεί να ψαρέψει ψήφους ο Τέρενς Κουίκ. Ο βουλευτής και υποψήφιος περιφερειάρχης στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, ξεπερνώντας σε εθνικιστικές κορώνες ακόμα και τη Χ.Α., εμπλέκει σε σενάρια συνωμοσίας τόσο τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα, τους οποίους ούτε λίγο ούτε πολύ χαρακτηρίζει... πράκτορες της Άγκυρας.» και συνέχιζε:«Σε ένα ακροδεξιό κρεσέντο, ο υποψήφιος των ΑΝ.ΕΛΛ., ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο, κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάνης και για αποσχιστικά παιχνίδια.”
Στις 15/4/2016 σε άρθρο του με τίτλο «Κατσαρίδες και ρατσισμός, μια ιστορία που κρατάει χρόνια» έγραφε στην «Αυγή» ο Πέτρος Κατσάκος «πως “κατσαρίδες” στην Ελλάδα μέχρι σήμερα (...) έχουν ανακαλύψει η πρώην βουλευτής της Ν.Δ. και τότε πρόεδρος της επιτροπής της Βουλής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (!),Κατερίνα Παπακώστα, που το 2012 παρομοίασε τους μετανάστες με ζωύφια, λέγοντας χαρακτηριστικά πως “λαθρομετανάστες εισρέουν κατά χιλιάδες στα σύνορα σαν κατσαρίδες”».
Ο Αλέξης Τσίπρας και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ για να κατακτήσουν και για να διατηρήσουν την εξουσία χρησιμοποίησαν αδίστακτα κάθε μέσο, ακόμη και την εθνικιστική και ακροδεξιά ρητορική, κηρύσσοντας το μίσος και την ακραία αντιπαλότητα. Αφού βάφτισαν κεντροδεξιό τον Καμμένο και κυβέρνησαν μαζί του τέσσερα χρόνια, αξιοποιούν τώρα πολιτικούς με ακροδεξιό λόγο για να κερδίσουν λίγους μήνες εξουσίας.
Κατά τα άλλα, κηρύττουν τον πόλεμο στον φασισμό, την ακροδεξιά και τον εθνικισμό.
Το ακραίο τοξικό κλίμα που επικρατεί στον δημόσιο λόγο, αποτελεί βασικό παράγοντα της απογοήτευσης και της αποστροφής του εκλογικού σώματος από την κάλπη
17°
